Uzasadnienie
Decyzją z dnia 21 listopada 2008 r., sygn. [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze, działając jako organ odwoławczy, utrzymało w mocy decyzję, wydaną z upoważnienia Burmistrza Miasta i Gminy przez pełniącego obowiązki Kierownika Miejsko-Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej, z dnia [...] 2008 r., nr [...], o przyznaniu W. N. zasiłku stałego w wysokości 77,00 zł miesięcznie od 1 października 2008 r. do 30 września 2009 r. oraz składki na ubezpieczenie zdrowotne w wysokości 9,00 % od kwoty zasiłku na czas trwania świadczenia.
Decyzję tę doręczono W. N. w dniu 16 grudnia 2008 r.
Termin do wniesienia skargi do sądu administracyjnego mijał więc z dniem 15 stycznia 2009 r. (w czwartek).
Skargę na wyżej wskazaną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 21 listopada 2008 r., sygn. [...], wniósł osobiście w dniu 15 stycznia 2009 r. W. N. bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie.
Za pismem z dnia 20 stycznia 2009 r. (które wpłynęło do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w dniu 27 stycznia 2009 r.), Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie przesłał wniesioną bezpośrednio do Sądu skargę W. N. na decyzję Kolegium z dnia 21 listopada 2008 r., sygn. [...].
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
W myśl art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm., zwanej dalej w skrócie - p.p.s.a.) skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.
Stosownie do treści art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi.
W rozpatrywanej sprawie skarżący wniósł skargę nie za pośrednictwem organu, lecz bezpośrednio do Sądu w dniu, który jest końcem terminu do wniesienia skargi do sądu administracyjnego w tej sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie przekazał ją zatem do organu właściwego – Samorządowego Kolegium Odwoławczego za pismem z dnia 20 stycznia 2009 r., wysłanym w dniu 21 stycznia 2009 r. listem poleconym nr [...].
W orzecznictwie sądowym stwierdzono, że w przypadku wniesienia skargi bezpośrednio do sądu lub też za pośrednictwem organu administracji publicznej innego niż ten, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, sąd lub organ ten powinien ją niezwłocznie przekazać właściwemu organowi administracji publicznej. O zachowaniu terminu do wniesienia skargi, określonego w art. 53 § 1 - 3 p.p.s.a. decyduje wówczas data nadania skargi przez sąd (organ administracji publicznej) na adres właściwego organu administracji publicznej (por. postanowienie Sądu Najwyższego z 14 listopada 1973 r., II CZ 183/73, OSPiKA 1974, nr 5, poz. 97 i uchwała Sądu Najwyższego z 11 grudnia 1984 r., III AZP 7/84, OSNCP 1985, nr 8, poz. 109).
Zgadzając się z tym poglądem, stwierdzić zatem należy, że skarga W. N. została wniesiona z uchybieniem terminu przewidzianego do jej wniesienia.
Niedopełnienie przez sąd obowiązku niezwłocznego przesłania skargi właściwemu organowi uzasadniać powinno przywrócenie terminu do wniesienia skargi, którego w niniejszej sprawie skarżący nie złożył.
Nawet gdyby Sąd przekazał skargę W. N. Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w następnym dniu po dniu jej otrzymania (a więc w dniu 16 stycznia 2009 r.), to i tak byłaby ona wniesiona z uchybieniem terminu, skoro miarodajną jest data nadania skargi przez sąd na adres właściwego organu, w tym wypadku Samorządowego Kolegium Odwoławczego.
W związku z powyższym istnieją ujemne następstwa procesowe wynikłe wskutek wniesienia przez stronę skarżącą skargi do sądu administracyjnego z uchybieniem terminu.
Wniesienie bowiem skargi w terminie stanowi podstawową przesłankę dopuszczalności skargi.
Czynność natomiast podjęta przez stronę po upływie terminu jest, w myśl art. 85 p.p.s.a., bezskuteczna, tak jak w tym przypadku, poprzez złożenie przez skarżącego skargi po upływie terminu przysługującego do jej wniesienia.
Skarga ta nie czyni więc zadość wymogom formalnym w szerokim znaczeniu (sensu largo) wskutek nie zachowania terminu, o którym mowa w art. 53 p.p.s.a.
Skoro więc, strona skarżąca z naruszeniem terminu o którym wyżej mowa wniosła skargę, i nie wnosiła o przywrócenie terminu do jej złożenia, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji postanowienia.