Uzasadnienie
Po orzeczonym w dniu 17 stycznia 2017 r. odrzuceniu skargi (k.
- 17) postanowieniem z 5 kwietnia 2017 r. ustanowiono dla strony adwokata (k. 39), którego Okręgowa Rada Adwokacka wyznaczyła w osobie mecenas B. D. (k. 51)
Wyznaczona adwokat złożyła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi (k.
- 54) a ponieważ Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odmówił temu wnioskowi (k.
- 60) wyznaczona adwokat złożyła zażalenie (k. 70-73) na skutek którego Naczelny Sąd Administracyjny uchylił orzeczoną przez WSA w Krakowie odmowę przywrócenia terminu przekazując sprawę temu sadowi do ponownego rozpoznania (k. 82).
Po ponownym rozpatrzeniu sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjnym w Krakowie oddalił wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przywróceniu terminu do złożenia skargi (k. 93). Wyznaczona adwokat zaskarżyła i to postanowienie zażaleniem (k. 103-107) formułując w jego treści wniosek o zasądzenie na podstawie art. 250 ppsa kosztów postępowania w tym kosztów zastępstwa prawnego udzielonego skarżącemu z urzędu wraz z oświadczeniem, że koszty te nie zostały pokryte ani w całości ani w części (k. 105).
Postanowieniem z dnia 21 lutego 2018 r. sygn. akt I OZ 146/18 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił to zażalenie, bez orzekania o wynagrodzeniu za pomoc prawną spełnioną na zasadzie prawa pomocy.
Zarządzeniem z 26 marca 2018 r. akta przedłożono referendarzowi sądowemu.
Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje:
Stosownie do treści art. 250 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
W sprawie zasady te precyzuje obowiązujące od dnia 2 listopada 2016 r. rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz.U. z 2016, poz. 1714).
Zgodnie z rozwiązaniami przyjętymi w §3 obowiązującego rozporządzenia wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty te nie zostały zapłacone w całości lub części. W realiach rozstrzyganego przypadku wyznaczona adwokat złożyła takie oświadczenie.
W konsekwencji w sprawie takiej jak niniejsza, za postępowanie zażaleniowe przysługuje wyznaczonej adwokat opłata w wysokości 120 zł stosownie do §21 ust. 1 pkt. 2 lit. d). Równocześnie trzeba mieć świadomość, że doprowadzenie do ponownego rozpatrzenia sprawy przez Wojewódzki Sąd Administracyjny sprawy wiązało się dla adwokat ze zwiększonym nakładem pracy co uzasadnia przyznanie jej zwiększonego wynagrodzenia. Pamiętać jednak trzeba, że zawarty w rozdziale 1 przepis §4 ust. 2 rozporządzenia limituje wysokość kosztów nieopłaconej pomocy prawnej ponoszonych przez Skarb Państwa do wysokości maksymalnie 150% stawek minimalnych o których mowa w rozdziałach 2-4. W efekcie wysokość przyznawanego wynagrodzenia zamknąć się musi kwotą 180 zł. Kwota ta odpowiada bowiem 150% stawki minimalnej określonej w do §21 ust. 1 pkt. 2 lit. d) rozporządzenia. Na mocy §2 ust. 3 cytowanego rozporządzenia ustaloną opłatę podwyższa się jeszcze tylko o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług.
Z przytoczonych względów orzeczono jak w sentencji.