Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 8 marca 2017 r., III SA/Kr 1748/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę K. J. na postanowienie Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia 28 października 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia o żądanej treści.
W dniu 27 marca 2017 r. doręczono skarżącemu odpis sentencji ww. wyroku wraz z pouczeniem o prawie i terminie złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku oraz o prawie, terminie i sposobie wniesienia skargi do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
Skarżący pismem z dnia 29 marca 2017 r. wniósł o uzupełnienie ww. wyroku, poprzez uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Podniósł, że "orzeczenie organu nie stanowi rozpoznania i załatwienia zakresu wniesionego zażalenia, organ bowiem w zakresie sprawy faktycznie nie ustalił zakresu wniesionego środka odwoławczego i go nie rozpoznał". Ponadto skarżący podał, że nie budzi wątpliwości, iż wnosząc już zażalenie "kwestionował orzeczenie organu, w zakresie, w jakim doszło do uchybień prawnych i nierozpoznania, zatem faktycznego pozostawienia jego wniosku w całości, czy w znacznej części bez rozpoznania, skoro organ orzekający jako pierwszy, pisze o wszystkim, a nie o tym, czego dotyczył wniosek o wydanie zaświadczenia, a w tym również w żadnym zakresie nie wykazał i nie wskazał środków dowodowych, naruszając równocześnie art. 107 § 3. Zatem zakres postępowania, co było również zakreślone we wniesionej skardze, obejmował również zakres niezałatwienia sprawy i wymagalność uzupełnienia, co organ pominął i to nie było w postępowaniu uwzględnione, albowiem, jak wynika z utrwalonego orzecznictwa sądowoadministracyjnego, taki zarzut w skardze musiał prowadzić do uchylenia orzeczenia organu odwoławczego, jako prawnie wadliwego i niemającego zakresu rozpoznania faktycznego środka w sprawie o wydanie zaświadczenia o prawdzie i w zakresie wniesionym".
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Wniosek o uzupełnienie wyroku należało oddalić, gdyż był nieuzasadniony.
Zgodnie z art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.) – określanej dalej jako p.p.s.a., strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Jak wynika z powyższego przepisu wniosek o uzupełnienie wyroku może zostać zgłoszony, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi. Dotyczy to sytuacji, gdy sąd pominął w wyroku niektóre akty lub czynności objęte skargą albo orzekł tylko co do części rozstrzygnięcia zawartego w zaskarżonym akcie, nie ustosunkowując się do pozostałej części zaskarżonego rozstrzygnięcia. Wniosek o uzupełnienie wyroku może zostać również zgłoszony, jeżeli sąd nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 grudnia 2010 r., II FSK 1088/09, wszystkie powoływane orzeczenia opublikowane zostały na stronie: www.orzeczenia.nsa.gov.pl).
Nadto zgodnie z art. 157 § 1 p.p.s.a. uzupełnić można jedynie wyrok, a nie jego uzasadnienie (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 czerwca 2012 r., I FSK 676/11). Instytucja uzupełnienia wyroku może dotyczyć jedynie ściśle określonych kwestii, które – co istotne – odnoszą się wyłącznie do sentencji tego wyroku lub postanowienia, nie zaś do ich uzasadnienia (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 23 stycznia 2014 r., II SA/Bd 891/13). Uzupełnienie orzeczenia, o jakim mowa w art. 157 § 1 p.p.s.a. dotyczy zatem sytuacji, w której orzeczenie to jest niekompletne.
W rozpatrywanej sprawie nie budzi wątpliwości zachowanie przez skarżącego terminu do wniesienia wniosku o uzupełnienie wyroku. Jednakże, w niniejszej sprawie, Sąd w wyroku z dnia 8 marca 2017 r. orzekł o całości skargi uznając, że podlega ona oddaleniu. Podnoszone przez skarżącego we wniosku okoliczności stanowią, zdaniem Sądu, merytoryczne zarzuty wobec rozstrzygnięcia, z którym skarżący się nie zgadza. Wniosek o uzupełnienie wyroku nie jest i nie może być "dodatkowym środkiem zaskarżenia" uruchamiającym jeszcze jedno, dodatkowe, poza przewidzianymi przez Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postępowanie kontrolne. Zmianie rozstrzygnięcia służy wyłącznie skarga kasacyjna. Zakres uzupełnienia wyroku, jakiego domaga się skarżący nie mieści się więc w określonym w art. 157 § 1 p.p.s.a. katalogu okoliczności, których wystąpienie upoważnia do złożenia wniosku o uzupełnienie wyroku.
Mając powyższe na względzie, na podstawie przepisu art. 157 § 1 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.