Uzasadnienie
Komendant Wojewódzki Policji, działając na podstawie art.59 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U.2000.1071), postanowieniem nr [...] z dnia 2 listopada 2012r. odmówił skarżącej M. G. przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od rozkazu personalnego nr [...] Komendanta Miejskiego Policji z dnia [...] 2012r. dotyczącego ponownego określenia terminu nabycia prawa do wzrostu uposażenia zasadniczego z tytułu wysługi lat.
Przedmiotowe postanowienie zapadło w następującym stanie faktycznym:
Rozkaz personalny nr [...] Komendanta Miejskiego Policji z dnia [...] 2012r. został skutecznie doręczony skarżącej w dniu 14 sierpnia 2012r., co zostało potwierdzone własnoręcznym podpisem skarżącej. Odwołanie od przedmiotowego rozkazu skarżąca złożyła osobiście w Komendzie Miejskiej Policji w dniu 6 września 2012r, a zatem z uchybieniem terminu do dokonania tej czynności.
W odwołaniu od ww. rozkazu skarżąca wyjaśniła, że odwołanie nie zostało złożone w terminie " z powodu załatwiania pilnych spraw rodzinnych".
Na wezwanie organu o wyjaśnienie powodów uchybienia terminu oraz o sprecyzowanie daty ustania przyczyn tego uchybienia, skarżąca w piśmie z dnia 3 października 2012r. poinformowała organ, że bardzo dużo czasu musi poświęcać swojej matce, która jest osobą schorowaną i wymaga opieki ze strony skarżącej; natomiast ojciec skarżącej, jak podała, " nie jest w stanie sam tego podołać". Skarżąca w przedmiotowym piśmie opisała stan zdrowia matki, w tym przebyte operacje i oświadczyła, że o tych problemach nikogo nie informowała, " a na dodatek nigdy nie brała zwolnień lekarskich ani opiekuńczych - tylko zawsze mimo tych problemów chodziła do pracy".
Na poparcie swoich twierdzeń skarżąca załączyła do pisma kserokopie dokumentacji medycznej dotyczącej matki.
Komendant Wojewódzki Policji odmawiając przywrócenia uchybionego terminu, w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia stwierdził, że w świetle zebranych materiałów skarżąca nie uprawdopodobniła, iż uchybienie terminu nastąpiło bez jej winy. W doktrynie postępowania administracyjnego przyjmuje się, że brak winy strony zachodzi tylko wtedy, gdy strona nie mogła przeszkody usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. W konsekwencji, pojęcie braku winy w niedopełnieniu czynności procesowej w terminie obejmuje istnienie przeszkody nie do przezwyciężenia, czyli siły wyższej.
W ocenie organu, w rozpatrywanej sprawie taka sytuacja nie nastąpiła. Sama opieka nad chorą matka nie może być wystarczającym powodem do niezastosowania się przez skarżącą do terminu do wniesienia odwołania określonego w przepisach Kodeksu postępowania administracyjnego, tym bardziej, że - jak sama stwierdziła - nigdy z tego powodu nie brała zwolnień lekarskich ani opiekuńczych i zawsze - mimo problemów - chodziła do pracy.
Na powyższe postanowienie wpłynęła skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, w której skarżąca zarzuciła naruszenie art.59 kpa (chodziło o art.58 kpa - przyp. własny) poprzez uznanie, że nie zachodziły okoliczności przywrócenia terminu do złożenia odwołania, podczas gdy materiał dowodowy ujawniony w sprawie przeczy zajętemu przez organ stanowisku. W uzasadnieniu skargi powtórzono argumentację dotyczącą stanu zdrowia matki skarżącej oraz konieczności osobistej opieki ze strony skarżącej, a ponadto, że oboje rodzice skarżącej posiadają II grupę inwalidzką. Wskazane okoliczności oraz "nawał obowiązków służbowych", w ocenie skarżącej, wyjaśniają uchybienie terminu do złożenia odwołania i uzasadniają jego przywrócenie. Skarga zawiera również argumentację dotyczącą merytorycznych rozstrzygnięć w sprawie dotyczącej wysługi lat i nagrody jubileuszowej, które nie są przedmiotem niniejszego postępowania.
Wskazując na powyższe okoliczności skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia " w celu ponownego - merytorycznego rozstrzygnięcia powyższej sprawy".
W odpowiedzi na skargę Komendant Wojewódzki Policji wniósł o jej oddalenie i podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje
Stosownie do art.1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U.2002.1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że przedmiotem kontroli Sądu jest zgodność zaskarżonego postanowienia z przepisami prawa, nie zaś według kryterium słuszności, czy celowości.
Na podstawie art.134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2012.270) Sąd przy rozstrzyganiu sprawy nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Mając na uwadze wskazane powyżej kryterium legalności, Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdza, że mimo rozważenia w toku dokonanych czynności przepisu art.134 § 1 ww. ustawy, skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżone postanowienie nie narusza prawa.
W rozpoznawanej sprawie przedmiotem kontroli Sądu było postanowienie Komendanta Wojewódzkiego Policji nr [...] z dnia 2 listopada 2012r. odmawiające skarżącej przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od rozkazu personalnego nr [...] Komendanta Miejskiego Policji z dnia [...] 2012r.
Zaskarżone postanowienie zostało wydane w oparciu o art.58 kpa, który stanowi, że w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Kryterium braku winy jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu wiąże się z obowiązkiem strony do szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Przywrócenie terminu nie jest więc dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. W związku z tym, o braku winy w niedopełnieniu obowiązku można mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia. Strona ma uprawdopodobnić brak swojej winy, czyli powinna ona uwiarygodnić stosowną argumentacją swoją staranność oraz fakt, że przeszkoda była od niej niezależna i istniała przez cały czas, aż do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu.
Jako kryterium przy ocenie winy w tym zakresie należy przyjąć obiektywny miernik staranności, jaki w danych okolicznościach można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy. Z tego względu przywrócenie terminu mogą uzasadniać wyłącznie okoliczności obiektywne, występujące bez woli strony, które mimo dołożenia odpowiedniej staranności w prowadzeniu własnych spraw uniemożliwiały dokonanie czynności w przepisanym terminie.
Do niezawinionych przyczyn uchybienia terminu można zaliczyć np. przerwę w komunikacji, powódź, pożar, czy nagłą chorobę osoby zainteresowanej.
Odnosząc powyższe rozważania do niniejszej sprawy należy stwierdzić, że wskazana we wniosku o przywrócenie terminu sytuacja rodzinna związana z chorobą matki i osobistą opieką nad nią ze strony skarżącej, w ocenie Sądu, nie uzasadnia zastosowania wobec skarżącej instytucji przywrócenia terminu do złożenia odwołania. Jak wynika z dołączonych do akt sprawy dokumentów związanych z hospitalizacją matki skarżącej, dotyczą one 2010r. Chorobę matki,a także osobistą opiekę skarżącej nad tym członkiem rodziny, w świetle wskazanych wyżej przesłanek zastosowania art. 58 § 1 kpa, nie można uznać za przeszkodę " nagłą czy nie do przezwyciężenia " w dopełnieniu czynności procesowej w postaci złożenia odwołania w terminie. Skarżąca nie uprawdopodobniła, że uchybienie terminu nastąpiło bez jej winy, bo okolicznością bezsporną w sprawie jest, że w terminie do złożenia odwołania chodziła do pracy, a zatem nie istniała obiektywnie żadna przeszkoda, która uniemożliwiała skarżącej dokonanie tej czynności w przewidzianym terminie.
Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 22 marca 2013r., sygn.. akt II OSK 2267/11 (LEX nr 1299454) stwierdził, że: " sam fakt występowania schorzeń - nawet ciężkich - u zainteresowanego przywróceniem terminu i osób znajdujących się pod jego faktyczną opieką nie przemawia, przy zastosowaniu obiektywnego miernika wymaganej staranności, do stwierdzenia braku winy w uchybieniu terminu. Nie wynika bowiem z niego automatycznie, że dana osoba znalazła się w sytuacji nagłej, musiała leżeć w łóżku i nie mogła posłużyć się pomocą innych osób (w szczególności domownika lub pełnomocnika). Fakt choroby nie jest równoznaczny z niemożnością dokonania czynności procesowej przez zainteresowanego i nadania pisma przez pocztę osobiście lub przez osobę trzecią (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 19 września 2006 r. sygn. akt II OSK 1087/05; z dnia 15 lipca 2009 r. sygn. akt II OSK 1162/08; z dnia 31 stycznia 2012r. sygn. akt II OSK 2175/10; z dnia 21 marca 2012 r. sygn. akt II GSK 278/11).
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, mechaniczne przyjmowanie, że każda cięższa choroba wywołuje obiektywną niemożliwość dokonania czynności procesowej i uzasadnia przywrócenie terminu, byłoby sprzeczne z doświadczeniem życiowym...".
W rozpatrywanej sprawie Sąd podziela przytoczone wyżej stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie, zgodnie z którym nawet własna choroba osoby, która złożyła wniosek o przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej automatycznie nie uzasadnia uwzględnienie wniosku.
W ustalonym i niespornym stanie faktycznym niniejszej sprawy zaskarżone postanowienie nie narusza prawa, dlatego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie działając na podstawie art. 151 ww. ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.