Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 19 kwietnia 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę kasacyjną B. K. od wyroku tego Sądu z dnia 19 grudnia 2012 roku sygn. akt III SA/Kr 187/12 uchylającego zaskarżoną decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia 13 grudnia 2011 roku w przedmiocie ewidencji gruntów.
Pismem z dnia 10 kwietnia 2013 roku skarżący B. K. wniósł o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie go od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego z urzędu celem sporządzenia skargi kasacyjnej, bądź podpisania skargi sporządzonej osobiście przez skarżącego. Wnioskodawca podniósł, iż jest osobą starszą i schorowaną. Ponosi duże wydatki na leczenie. Pomaga też swoim dzieciom, a szczególnie córce A. W związku z tym, że wniosek o przyznanie prawa pomocy został złożony bez zachowania przewidzianej prawem formy, skarżącemu został przesłany urzędowy formularz "PPF" celem jego wypełnienia w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania.
W zakreślonym terminie skarżący przesłał wypełniony formularz. Z oświadczenia w nim zawartego wynika, że B. K. prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Źródłem jego utrzymania jest renta w wysokości 1.609 zł. W skład jego majątku wnioskodawcy wchodzi udział 4/6 w domu oraz nieruchomości rolnej o areale 1,56 ha. Skarżący nie posiada oszczędności, ani cennych przedmiotów o wartości powyżej 3.000 euro. Uzasadniając wniosek o przyznanie prawa pomocy B. K. podniósł, iż utrzymuje się z niewielkiej renty, z której ponosi wydatki na leczenie oraz pomoc dzieciom. Z posiadanej nieruchomości nie osiąga żadnych przychodów, bowiem poniesione nakłady przewyższają wartość dochodów. Od śmierci żony znacznie zmniejszyły się jego miesięczne dochody. Zdarza się, że czasem brakuje skarżącemu środków na zakup żywności. Nie jest w stanie we własnym zakresie ponieść kosztów sądowych i wynagrodzenia pełnomocnika z wyboru.
Odnosząc się do wezwania referendarza sądowego o uzupełnienie wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżący oświadczył, iż nie ma dochodów z gruntu rolnego, gdyż faktyczne koszty zasiewu, obróbki, zbioru i podatki są wyższe niż wartość plonów. Skarżący ze względu na stan zdrowia nigdzie nie pracuje. Przyjmuje dużo leków, które kosztują go około 300 zł miesięcznie. Gospodarstwo domowe prowadzi odrębnie od jego dorosłych dzieci. Wspomaga córkę niewielkimi kwotami rzędu 100 zł. Do pisma skarżący załączył kopie następujących dokumentów: pięciu blankietów za energię elektryczną (jeden na kwotę 135,33 zł, pozostałe na 294,78 zł), nakazu płatniczego z dnia 24 stycznia 2013 roku w sprawie ustalenia podatku rolnego i od nieruchomości za rok 2013 w kwocie 1.297 zł, faktury za telefon z dnia 2 lutego 2013 roku na kwotę 86,05 zł, faktury za usługi asenizacyjne z dnia 4 maja 2013 roku na kwotę 205,20 zł, faktury za gaz z dnia 29 listopada 2012 roku (za lipiec 2013 roku) na kwotę 113,38 zł, dwóch odcinków płatności składki ubezpieczeniowej za czerwiec i lipiec 2013 roku na kwoty 25 zł, faktury z dnia 3 maja 2013 roku za usługi telekomunikacyjne na kwotę 74,99 zł oraz faktury za wodę z dnia 22 maja 2013 roku na kwotę 139,86 zł.
Mając na uwadze powyższe, zważono, co następuje:
Instytucja przyznania prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym ma na celu zapewnienie realizacji prawa do sądu stronie, która ze względu na trudną sytuację finansową nie może ponieść kosztów związanych ze swym udziałem w sprawie. Przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi następuje w określonych przypadkach. W zakresie całkowitym, gdy osoba wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. W zakresie częściowym zaś, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania dla siebie i rodziny. W niniejszej sprawie skarżący domaga się przyznania prawa pomocy w pełnym zakresie obejmującym zwolnienie w całości od kosztów sądowych i ustanowienia na jego rzecz adwokata z urzędu.
W ocenie orzekającego skarżący uwiarygodnił w sposób wystarczający, że spełnia przesłanki przyznania mu prawa pomocy w pełnym zakresie. Aktualnie jedynym źródłem utrzymania skarżącego jest renta w wysokości 1.609 zł. Z posiadanej nieruchomości rolnej strona nie osiąga żadnych dochodów, bowiem ponoszone nakłady są wyższe niż pożytki. Skarżący jest osobą schorowaną, ponosi znaczne wydatki na konieczne leczenie. Według oświadczenia strony, miesięczne wydatki na ten cel wynoszą około 300 zł. Jak wynika z przedłożonych faktur i rachunków, pozostałe wydatki związane z utrzymaniem skarżącego wynoszą niemal 1 tys. zł. Do tych kwot należy dodać m. in. koszty wyżywienia, czy zakupu środków czystości. Powyższe dane wskazują, że uzyskiwane w miesiącu dochody przeznaczane są niemal w całości na pokrycie bieżących kosztów utrzymania i leczenia skarżącego. B. K. nie posiada przy tym żadnych oszczędności, ani przedmiotów wartościowych, które mogłyby zostać spieniężone na pokrycie kosztów sądowych i wynagrodzenia pełnomocnika z wyboru.
Biorąc powyższe pod uwagę uznano, że w przedmiotowej sprawie zachodzą przesłanki do przyznania skarżącemu prawa pomocy w zakresie całkowitym, dlatego orzeczono jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 245 § 2, art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012, poz. 270).