Uzasadnienie
Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z dnia 30 października 2014 r. Nr [...] utrzymało w mocy postanowienie Prezydenta Miasta z dnia [...] 2014 r. Nr [...] o odmowie wszczęcia postępowania w przedmiocie skierowania J. K. na badania lekarskie do Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy w celu ustalenia bądź braku przeciwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami kat. B. Jako podstawa prawna postanowienia wskazany został przepis art. 61 a ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2013 r., poz. 267 ze zm.).
Z uzasadnienia postanowienia wynika następujący stan faktyczny:
Prokurator Prokuratury Rejonowej pismem z dnia 21 sierpnia 2014 r. wniósł do Prezydenta Miasta o wszczęcie postępowania administracyjnego w przedmiocie skierowania J. K. na badania lekarskie w celu stwierdzenia istnienia lub braku przeciwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami wobec nasuwających się zastrzeżeń co do stanu jej zdrowia.
Wniosek został uzasadniony okolicznościami wynikającymi z prowadzonego przez Prokuraturę Rejonową postępowania przygotowawczego, w której J. K. jest podejrzana o popełnienie przestępstwa z art. 190 § 1 Kodeksu karnego, w szczególności wskazano na uzależnienie J. K. od alkoholu i posiadane przez nią schorzenie w postaci schizofrenii paranoidalnej.
Prezydent Miasta wydał w dniu [...] 2014 r. postanowienie odmawiające wszczęcia postępowania.
Organ dokonał ustaleń, iż Prokuratura Rejonowa ponowiła wniosek o skierowanie J. K. na badania lekarskie, gdyż z takim samym wnioskiem zwróciła się po raz pierwszy w dniu 19 kwietnia 2013 r. Wniosek został uwzględniony i Prezydent Miasta wszczął w dniu 8 maja 2013 r. postępowanie w tej sprawie. W konsekwencji, w dniu 23 maja 2013 r. J. K. została skierowana na badania lekarskie do Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy. Decyzja w przedmiocie skierowania na badania lekarskie stała się ostateczna w dniu [...] 2013 r. (data wydania postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z 6 lutego 2014 r. sygn. akt III SA/Kr 839/13 oddalił skargę J. K. na to postanowienie. J. K. w terminie wyznaczonym w decyzji nie przedstawiła orzeczenia lekarskiego, wobec czego Prezydent Miasta decyzją z dnia [...] 2013 r. zatrzymał jej prawo jazdy.
W opisanych okolicznościach organ przyjął, że wszczęcie nowego postępowania w tej samej sprawie, wobec braku nowych okoliczności jest bezprzedmiotowe.
J. K. zażaliła się na powyższe postanowienie, w szczególności kwestionując zasadność ponownego skierowania jej na badanie lekarskie w świetle zatrzymanego dokumentu prawa jazdy.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy zaskarżone postanowienie.
Organ odwoławczy podzielił stanowisko wyrażone w I instancji, że zachodzi w niniejszej sprawie przesłanka wyłączająca możliwość wszczęcia postępowania o charakterze przedmiotowym, gdyż Prokuratura Rejonowa złożyła wniosek o wszczęcie postępowania wobec J. K. tożsamy z wnioskiem z dnia 19 kwietnia 2013 r., który został uwzględniony i sprawa została ostatecznie rozstrzygnięta zgodnie z żądaniem Prokuratury. J. K. na mocy decyzji administracyjnej ma zatrzymane prawo jazdy.
J. K. wniosła skargę na powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, w której szeroko ustosunkowała się do podjętych wobec niej działań organów administracyjnych.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014 r., poz. 1647) kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź aktów wymienionych w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012, poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.) sprawowana jest w oparciu o kryterium zgodności z prawem. W związku z tym, zgodnie z art. 145 § 1 tej ustawy, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny, konieczne jest stwierdzenie, że doszło w związku z jego wydaniem do naruszenia przepisów prawa materialnego, bądź przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, albo też do naruszenia przepisów prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania, albo stwierdzenia nieważności decyzji. Przystępując do oceny legalności zaskarżonych decyzji sąd bada, czy zaskarżona decyzja nie narusza prawa oraz czy została wydana w prawidłowo przeprowadzonym postępowaniu.
Kierując się przedstawionymi wyżej kryteriami, należy uznać skargę J. K. za nieuzasadnioną.
Stanowiący podstawę prawną zaskarżonego rozstrzygnięcia przepis art. 61 a § 1 Kpa stanowi, że gdy żądanie, o którym mowa w art. 61 (wszczęcia postępowania) zostało wniesione przez osobę niebędącą stroną lub z innych uzasadnionych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte, organ administracji publicznej wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania.
Przez "inne uzasadnione przyczyny" odmowy wszczęcia postępowania należy rozumieć takie sytuacje, które w sposób oczywisty stanowią przeszkodę do wszczęcia postępowania. Przykładowo, gdy w przepisach prawa brak jest podstawy materialno-prawnej do rozpatrzenia żądania w trybie administracyjnym lub gdy w tej samej sprawie postępowanie administracyjne już się toczy albo w sprawie takiej zapadło już rozstrzygnięcie. Podkreślenia przy tym wymaga, że okoliczność zaistnienia przedmiotowej przeszkody musi być znana już w chwili złożenia wniosku (żądania), i w istocie wynikać musi z treści wniosku (por. wyrok WSA w Szczecinie z 9.04.2014 r. sygn. akt II SA/Sz 1285/13, Lex nr 1500416).
Stan faktyczny niniejszej sprawy realizuje dyspozycję cytowanego przepisu. Prokurator Prokuratury Rejonowej podjął próbę zainicjowania po raz drugi postępowania, które miało na celu wydanie rozstrzygnięcia o skierowaniu J. K. na badania lekarskie w celu ustalenia bądź braku przeciwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami kat. B. To rozstrzygnięcie jednak już zapadło. J. K. na podstawie decyzji Prezydenta Miasta z daty [...] 2013 r. (utrzymanej w mocy decyzja SKO z 3 lipca 2013 r.) została bowiem zobowiązana do poddania się badaniom lekarskim, które miały ocenić jej stan zdrowia pod kątem istnienia lub braku przeciwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami kat. B. Niepoddanie się przez skarżącą tym badaniom i zatrzymanie jej prawa jazdy są okolicznościami wtórnymi i nie mają znaczenia dla kwestii zasadniczej dla niniejszego postępowania.
Prokurator Prokuratury Rejonowej nie wskazał we wniosku z 21 sierpnia 2014 r. odmiennych okoliczności (podstaw), które miałyby uzasadniać wydanie decyzji o skierowaniu skarżącej na badania lekarskie od tych stanowiących podstawę skierowania jej na badania lekarskie wynikających z opisanych wyżej decyzji z [...] 2013 r. i [...] 2013 r. Przedstawione w opisanym wniosku okoliczności ponownie odniosły się do stanu zdrowia J. K. Należy zatem przyjąć, że wszczęcie żądanego przez Prokuratora Prokuratury Rejonowej postępowania byłoby bezprzedmiotowe, gdyż sprawa skierowania J. K. na badania lekarskie w celu ustalenia bądź braku przeciwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami kat. B została już rozstrzygnięta decyzją ostateczną. Słuszne jest stanowisko organów administracji, że dopóki w obrocie prawnym funkcjonuje decyzja z dnia [...] 2013 r. rozstrzygająca sprawę merytorycznie w sposób ostateczny, kolejne postępowanie dotyczące tej samej materii staje się niedopuszczalne i to niezależnie od prawidłowości tej decyzji.
W przeciwnym wypadku doszłoby do ponownego rozstrzygnięcia w tej samej sprawie administracyjnej, a to stanowiłoby niedopuszczalne w sensie prawnym działanie organów administracji (por. wyrok WSA w Krakowie II SA/Kr 1347/12 z dnia 21 listopada 2012 r., Lex 1240967).
Powyższe uzasadnia oddalenie w całości skargi J. K. na podstawie przepisu art. 151 p.p.s.a.
W pkt II wyroku orzeczono na podstawie art. 250 p.p.s.a w zw. z § 2 ust. 1 i § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r. poz.461).