Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 19 grudnia 2014 r. odrzucił skargę W. S. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia 30 września 2014 r. Nr [...] w przedmiocie choroby zawodowej z uwagi na wniesienie jej 1 dzień po terminie.
W. S. wniósł w dniu 10 lutego 2015 r. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Wniosek został na podstawie postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 5 marca 2015 r. odrzucony ze względu na jego spóźnienie.
Wyznaczony z urzędu dla W. S. pełnomocnik adwokat B. D. wniosła w dniu 13 sierpnia 2015 r. wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na wyżej opisaną decyzję, załączając skargę na tę decyzję.
W uzasadnieniu wniosku wskazane zostało, że pełnomocnik o fakcie ustanowienia go pełnomocnikiem z urzędu dowiedziała się w dniu 26 czerwca 2015 r., natomiast zapoznała się z aktami sprawy w dniu 10 sierpnia 2015 r. Oceniła, że zachodzi potrzeba wniesienia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi i nie ponosi winy w niedochowaniu terminu do jej wniesienia, gdyż została wyznaczona już po odrzuceniu skargi przez Sąd. Pełnomocnik upatrywała braku winy skarżącego w niedochowaniu terminu do wniesienia skargi w zdarzeniach, które uniemożliwiły skarżącemu przygotowanie skargi (rozprawa w Okręgowym Sądzie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych i oczekiwanie na przygotowanie skargi).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Stosownie do treści przepisu art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu do dokonania określonej czynności procesowej. Pozytywne rozpatrzenie wniosku o przywrócenie terminu wiąże się z wystąpieniem czterech przesłanek łącznie, takich jak: złożenie wniosku o przywrócenie terminu, dochowanie terminu do złożenia tego rodzaju wniosku, uprawdopodobnienie braku winy w niedokonaniu czynności procesowej w przewidzianym terminie oraz jednoczesne dokonanie wraz ze składanym wnioskiem o przywrócenie terminu czynności procesowej.
Jednakże, zgodnie z art. 88 p.p.s.a. spóźniony albo niedopuszczalny z mocy ustawy wniosek o przywrócenie terminu podlega odrzuceniu. Spóźniony jest wniosek, który został wniesiony po upływie siedmiodniowego terminu liczonego od chwili ustania przyczyny uchybienia terminowi. Natomiast o niedopuszczalności wniosku można mówić, gdy wystąpi brak ustawowych warunków jego dopuszczalności.
W rozpoznawanej sprawie zaistniała przesłanka niedopuszczalności wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, gdyż przedmiotowy wniosek został złożony jako ponowny wniosek w przedmiocie, który został już przez Sąd prawomocnie rozpoznany. Mianowicie, skarżący po raz pierwszy wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia skargi już w dniu 10 lutego 2015 r. Wniosek ten został odrzucony. Postanowienie nie zostało zaskarżone do Naczelnego Sądu Administracyjnego, w związku z czym należy przyjąć, że stało się prawomocne. Z tych względów ponowny wniosek pełnomocnika skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi złożony w dniu 13 sierpnia 2015 r. uznać należy za niedopuszczalny.
Sąd orzekł wobec powyższego na podstawie przepisu art. 88 p.p.s.a.