Uzasadnienie
Skarżący w złożonym dnia 29 maja 2010 r. na urzędowym formularzu "PPF" wniosku o przyznanie prawa pomocy domagał się zwolnienia od kosztów sądowych a w złożonym uprzednio zażaleniu na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 28.04.2010r. sygn. akt III SA/Kr 22/10 wniósł o ustanowienie adwokata. Objaśniając swoją sytuację rodzinną podał, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z opiekunką córki i małoletnią córką. Jest współwłaścicielem wraz z K. A., była żoną 37-metrowego mieszkania i nieruchomości rolnej o powierzchni 0,2 ha. Nie posiada zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych. Stałe miesięczne dochody swego gospodarstwa domowego skarżący oszacował na kwotę 1698 zł brutto wyjaśniając, że składa się na to 1650 zł jego zarobków i 48 zł zasiłku rodzinnego jakie otrzymuje konkubina za pośrednictwem MOPS. Co do ponoszonych wydatków podał, że za mieszkanie płaci 344,95 zł, za gaz 144,10 zł, za prąd 55,06 zł, za telefon 38,557 zł, za wywóz odpadów komunalnych 4,58 zł, za Internet 20 zł. Do tego dochodzi 170 zł tytułem spłaty pożyczki, 250 zł na koszty leczenia i wykupu lekarstw, 109,80 zł opłaty gruntu oraz 150 zł na inne wydatki. Do wniosku dołączył zaświadczenie o wysokości swych zarobków a także kopie pokwitowań i płaconych rachunków.
Referendarz Sądowy postanowieniem z dnia 23.06.2010r. sygn. akt III SA/Kr 22/10 umorzył postępowanie w zakresie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowił dla skarżącego adwokata.
Na powyższe postanowienie K. A. złożył sprzeciw, podnosząc, że jego sytuacja materialna jest na tyle ciężka, że uzasadnia całkowite zwolnienie od kosztów sądowych i z tego względu zakwestionował umorzenie w pkt I postanowienia postępowania w zakresie żądania zwolnienia od kosztów sądowych.
Z akt wynika, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 28.04.2010r. sygn. akt III SA/Kr 22/10 przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Stosownie do treści art. 239 pkt. 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002r., Nr 153, poz. 1270) nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych strona, której przyznane zostało prawo pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym (prawo pomocy), w zakresie określonym w prawomocnym postanowieniu o przyznaniu tego prawa. Skarżący uprzednio wnosił już o zwolnienie od kosztów sądowych a postanowieniem Sądu z dnia 28 kwietnia 2010 r. został zwolniony z obowiązku ich uiszczenia. Zgodnie z art. 241 ppsa zwolnienie od obowiązku uiszczania kosztów sądowych w postanowieniu sądu administracyjnego bez określenia zakresu tego zwolnienia – oznacza całkowite zwolnienie z obowiązku wnoszenia zarówno opłat sądowych jak i ponoszenia wydatków. Przyznane prawo pomocy nie zostało też stronie cofnięte.
W konsekwencji ustalenia, że skarżący korzysta już z przyznanego zwolnienia od kosztów sądowych (co oznacza, że nie musi opłacić żądanego wpisu sądowego w wysokości 100 zł) jego obecny wniosek należało uznać za bezprzedmiotowy a w związku z tym postanowiono jak w punkcie pierwszym sentencji działając na zasadzie art. 161 §1 pkt. 3 ppsa w związku z art. 258 §1 i § 2 pkt. 7 ppsa.
Odnosząc się natomiast do wniosku o przyznanie adwokata należy uznać, że zasługuje on na uwzględnienie. Środki, jakimi dysponuje obecne gospodarstwo domowe skarżącego wystarczają na opłacenie przedstawionych bieżących kosztów utrzymania mieszkania, uregulowanie pozaciąganych zobowiązań oraz na pokrycie najpilniejszych potrzeb życia codziennego. W konsekwencji nawet mimo uzyskania wcześniej zwolnienia od kosztów sądowych skarżący nie byłby w stanie wygospodarować środków na wynagrodzenie kwalifikowanego pełnomocnika z wyboru, co oznacza, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Stanowi to przesłankę przyznania prawa pomocy z art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a.
Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w punkcie drugim sentencji na podstawie art. 243 §1 oraz art. 252 w związku z art. 246 §1 pkt. 1 i art. 245 §2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.