Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 13 listopada 2019 r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło uchybienie przez R. P. (dalej: "skarżący") terminu do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...] 2019 r. nr [...] dotyczącej odmowy przyznania skarżącemu świadczenia w formie zasiłku celowego na zakup środków czystości, odzieży i uregulowania opłaty za czynsz.
Zaskarżone postanowienie zostało wydane w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych.
Decyzją z dnia [...] 2019 r. Prezydent Miasta orzekł o odmowie przyznania skarżącemu świadczenia w formie zasiłku celowego na zakup środków czystości, odzieży i uregulowania opłaty za czynsz.
Skarżący wniósł odwołanie od powyższej decyzji do Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Z uwagi na fakt, że odwołanie to było niepodpisane, Kolegium pismem z dnia 21 sierpnia 2019 r. wezwało skarżącego do jego podpisania. Powyższe pismo zawierało pouczenie, iż nieuzupełnienie powyższego braku formalnego podania w terminie 7-dni od daty doręczenia pisma, spowoduje pozostawienie odwołania bez rozpoznania. Powyższe pismo, nie zostało odebrane przez skarżącego pomimo dwukrotnego awizowania.
W konsekwencji Kolegium pismem z dnia 19 września 2019 r. poinformowało skarżącego o pozostawieniu odwołania bez rozpoznania, z uwagi na brak uzupełnienia braku formalnego. Skarżący odebrał ww. pismo 29 września 2019 r.
Pismem datowanym na dzień 12 października 2019 r., a wniesionym osobiście 18 października 2019 r. skarżący przedłożył podpisany egzemplarz odwołania od ww. decyzji organu I instancji wraz z pismem, w którym wskazał, iż organ I instancji nie wspiera go dostatecznie w trudnej sytuacji zdrowotnej, życiowej i materialnej w jakiej się znalazł.
Zaskarżonym postanowieniem SKO stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia powołując się na treść art. 129 § 2 K.p.a. podano, że zaskarżona decyzja została doręczona skarżącemu 2 sierpnia 2019 r., natomiast odwołanie od decyzji skarżący złożył dopiero w 18 października 2019 r. Tym samym 14 – dniowy termin do wniesienia odwołania od decyzji ustanowiony w Kodeksie postępowania administracyjnego nie został dotrzymany.
Na powyższe postanowienie skarżący wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, w której wyraził niezadowolenie z zapadłego rozstrzygnięcia.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje.
Stosownie do art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U z 2019 r. poz. 2329 ze zm.) dalej: p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Przepis art. 3 § 2 pkt 3 p.p.s.a. stanowi, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu.
W ramach swej kognicji sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia prawa materialnego i przepisów postępowania. Zgodnie z art. 134§1 p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Zobowiązany jest natomiast do wzięcia z urzędu pod uwagę wszelkich naruszeń prawa, w tym także tych nie podnoszonych w skardze, które są związane z materią zaskarżonych aktów administracyjnych. Orzekanie odbywa się z uwzględnieniem wówczas obowiązujących przepisów prawa. Na podstawie art. 135 p.p.s.a. Sąd, podejmuje środki w celu usunięcia naruszenia prawa, w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego załatwienia sprawy.
Orzekając w tak określonych granicach Sąd doszedł do przekonania, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu.
Zgodnie z art. 129 § 2 K.p.a. odwołanie wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a gdy decyzja została ogłoszona ustnie - od dnia jej ogłoszenia stronie. Zgodnie natomiast z art. 134 zdanie pierwsze K.p.a. organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. W orzecznictwie sądów administracyjnych panuje ugruntowany pogląd, że uchybienie terminowi jest okolicznością obiektywną i w razie jej stwierdzenia organ odwoławczy nie ma innej możliwości niż wydanie postanowienia o uchybieniu terminowi, przewidzianego w art. 134 K.p.a. Stwierdzenie uchybienia terminowi do wniesienia odwołania nie jest zależne od swobodnego uznania organu, lecz wynika z bezwzględnie obowiązującej normy prawnej (por. wyrok WSA w Kielcach z dnia 14 marca 2019 r., sygn. akt I SA/Ke 40/19, Lex nr 2636082).
Przenosząc powyższe rozważania na grunt przedmiotowej sprawy stwierdzić należy, że z akt administracyjnych nadesłanych przez organ, bezsprzecznie wynika, że decyzja Prezydenta Miasta z [...] 2019 r. nr [...] dotycząca odmowy przyznania skarżącemu świadczenia w formie zasiłku celowego na zakup środków czystości, odzieży i uregulowania opłaty za czynsz została doręczona skarżącemu w dniu 2 sierpnia 2019 r. Rację ma zatem organ, że ostatnim dniem, w którym skarżąca mogła dokonać skutecznie czynności procesowej polegającej na wniesieniu odwołania był 16 sierpnia 2019 r. (piątek). Nie ulega też wątpliwości, że skarżący dopiero w dniu 18 października 2019 r. skutecznie wniósł odwołanie od wskazanej decyzji, a zatem z uchybieniem terminu do dokonania tej czynności procesowej. Uprzednio wniesione odwołanie z dnia 13 sierpnia 2019 r., w skutek nie uzupełnienia braku formalnego w postaci podpisu – było bezskuteczne.
Organ w takiej sytuacji nie miał innej możliwości, aniżeli wydać postanowienie stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania, o którym mowa w art. 134 K.p.a. Organ odwoławczy jest związany jest treścią powołanego przepisu i nie może nawet w najmniejszym zakresie działać w ramach uznania administracyjnego (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 lutego 2014 r., sygn. akt II OSK 2217/12, z dnia 25 stycznia 2017 r., sygn. akt I OSK 1768/15 oraz z dnia 18 kwietnia 2018 r., sygn. akt II OSK 2673/17).
Mając powyższe rozważania na uwadze w ocenie Sądu nie ma najmniejszych wątpliwości, że zaskarżone postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania było prawidłowe, a skarga jest niezasadna.
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, działając na podstawie art. 151 P.p.s.a., oddalił skargę.