Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 26 kwietnia 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił zażalenie P. B. na zarządzenie Przewodniczącego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 4 lutego 2010 r. z powodu nie uzupełnienia braków formalnych zażalenia oraz jego nieopłacenia.
Od powyższego postanowienia skarżący pismem z dnia 4 czerwca 2010 r. wniósł zażalenie.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 13 czerwca 2012 r. skarżący został wezwany do uzupełnienia braków formalnych zażalenia poprzez jego podpisanie w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia zażalenia.
Powyższe wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 29 czerwca 2010 r.
W odpowiedzi na powyższe, skarżący przesłał w zakreślonym terminie drogą elektroniczną pismo, w którym podniósł, że złożone przez niego zażalenie nie posiadało braków formalnych bowiem było podpisane bezpiecznym kwalifikowanym podpisem elektronicznym.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
W myśl art. 194 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity, Dz. U. z 2012 r., poz. 270, zwanej dalej p.p.s.a.), zażalenie winno czynić zadość wymaganiom przypisanym dla pisma w postępowaniu sądowym.
Ogólne warunki, którym powinno odpowiadać każde pismo strony w postępowaniu sądowoadministracyjnym, określone zostały w art. 46 p.p.s.a.
Przepis art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. stanowi, że każde pismo procesowe powinno zawierać m.in. podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika.
Taki wymóg stawiają też zażaleniu postanowienia artykułów 46 § 1 pkt 4 w zw. z art. 194 § 3 i 198 p.p.s.a.
Zdaniem Sądu, art. 65 § 3 p.p.s.a. nie mógł stanowić upoważnienia dla skarżącego do doręczenia sądowi pism w drodze elektronicznej. Przepis ten dotyczy bowiem doręczania pism przez sąd innym podmiotom, a nie odwrotnie.
W odniesieniu natomiast do twierdzenia skarżącego, że zażalenie zostało przez niego podpisane bezpiecznym podpisem elektronicznym i z tej racji nie posiadało braków formalnych, wyjaśnić należy, że stosownie do art. 5 ust. 1 ustawy z 18 września 2001 r. o podpisie elektronicznym (Dz. U. z 2001 r. Nr 130, poz. 1450 z późn. zm.), bezpieczny podpis elektroniczny weryfikowany przy pomocy kwalifikowanego certyfikatu wywołuje skutki prawne określone ustawą, jeżeli został złożony w okresie ważności tego certyfikatu.
W rozdziale IX wskazanej wyżej ustawy znajdują się przepisy zmieniające m.in. przepisy Kodeksu cywilnego (ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny; Dz. U. z 1964 Nr 16, poz. 93 z późn. zm.) art. 60, art. 78 § 1 i § 2 dopuszczające możliwość wyrażenia woli osoby w stosunkach cywilnoprawnych przez ujawnienie jej w postaci elektronicznej.
Ponadto ustawą z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących działania publiczne (Dz. U. z 2005 r. Nr 64, poz. 565 z późn. zm.) w art. 36 pkt 3 i pkt 5 dokonano zmiany przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, tzn. art. 57 § 5 pkt 1 i art. 63 § 3a dopuszczając możliwość wniesienia podania w formie dokumentu elektronicznego.
Wskazane wyżej przepisy dotyczą wyłącznie zakresu jaki reguluje dana ustawa.
W ustawie Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie ma odpowiednika wyżej wskazanych przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego. Przepisów ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących działania publiczne (Dz. U. z 2005 r. Nr 64, poz. 565 z późn. zm.) nie stosuje się też do sądów administracyjnych w postępowaniu sądowoadministracyjnym (art. 2 ust. 1 i ust. 4 tej ustawy).
Wobec powyższego Sąd nie mógł uznać za wystarczające opatrzenie zażalenia skarżącego elektronicznym podpisem.
Skoro pomimo wezwania zażalenie to nie zostało opatrzone własnoręcznym podpisem skarżącego, to nie spełniało ono wymogów formalnych, bowiem nie zostało podpisane.
W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 i art. 220 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity, Dz. U. z 2012 r., poz. 270) – orzekł o jego odrzuceniu.
Postanowieniem z dnia 26 kwietnia 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił zażalenie P. B. na postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 16 lutego 2010 r. o odrzuceniu zażalenia na zarządzenie sądu z dnia 9 grudnia 2009 r. o pozostawieniu wniosku o wyłączenie sędziego bez rozpoznania z powodu nie uzupełnienia braków formalnych zażalenia oraz jego nieopłacenia.
Od powyższego postanowienia skarżący pismem z dnia 4 czerwca 2010 r. wniósł zażalenie. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 13 czerwca 2012 r. skarżący został wezwany do uzupełnienia braków formalnych zażalenia poprzez jego podpisanie w terminie 7 dni, pod rygorem jego odrzucenia. Powyższe wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 29 czerwca 2010 r.
W odpowiedzi na powyższe, skarżący przesłał w zakreślonym terminie drogą elektroniczną pismo, w którym podniósł, że złożone przez niego zażalenie nie posiadało braków formalnych bowiem było podpisane bezpiecznym kwalifikowanym podpisem elektronicznym.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
W myśl art. 194 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity, Dz. U. z 2012 r. poz. 270, zwanej dalej p.p.s.a.), zażalenie winno czynić zadość wymaganiom przypisanym dla pisma w postępowaniu sądowym.
Ogólne warunki, którym powinno odpowiadać każde pismo strony w postępowaniu sądowoadministracyjnym, określone zostały w art. 46 p.p.s.a.
Przepis art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. stanowi, że każde pismo procesowe powinno zawierać m.in. podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika.
Taki wymóg stawiają też zażaleniu postanowienia artykułów 46 § 1 pkt 4 w zw. z art. 194 § 3 i 198 p.p.s.a.
Zdaniem Sądu, art. 65 § 3 p.p.s.a. nie mógł stanowić upoważnienia dla skarżącego do doręczenia sądowi pism w drodze elektronicznej. Przepis ten dotyczy bowiem doręczania pism przez sąd innym podmiotom, a nie odwrotnie.
W odniesieniu natomiast do twierdzenia skarżącego, że zażalenie zostało przez niego podpisane bezpiecznym podpisem elektronicznym i z tej racji nie posiadało braków formalnych, wyjaśnić należy, że stosownie do art. 5 ust. 1 ustawy z 18 września 2001 r. o podpisie elektronicznym (Dz. U. z 2001 r. Nr 130, poz. 1450 z późn. zm.), bezpieczny podpis elektroniczny weryfikowany przy pomocy kwalifikowanego certyfikatu wywołuje skutki prawne określone ustawą, jeżeli został złożony w okresie ważności tego certyfikatu.
W rozdziale IX wskazanej wyżej ustawy znajdują się przepisy zmieniające m.in. przepisy Kodeksu cywilnego (ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny; Dz. U. z 1964 Nr 16, poz. 93 z późn. zm.) art. 60, art. 78 § 1 i § 2 dopuszczające możliwość wyrażenia woli osoby w stosunkach cywilnoprawnych przez ujawnienie jej w postaci elektronicznej.
Ponadto ustawą z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących działania publiczne (Dz. U. z 2005 r. Nr 64, poz. 565 z późn. zm.) w art. 36 pkt 3 i pkt 5 dokonano zmiany przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, tzn. art. 57 § 5 pkt 1 i art. 63 § 3a dopuszczając możliwość wniesienia podania w formie dokumentu elektronicznego.
Wskazane wyżej przepisy dotyczą wyłącznie zakresu jaki reguluje dana ustawa.
W ustawie Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie ma odpowiednika wyżej wskazanych przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego. Przepisów ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących działania publiczne (Dz. U. z 2005 r. Nr 64, poz. 565 z późn. zm.) nie stosuje się też do sądów administracyjnych w postępowaniu sądowoadministracyjnym (art. 2 ust. 1 i ust. 4 tej ustawy).
Wobec powyższego Sąd nie mógł uznać, za wystarczające opatrzenie zażalenia skarżącego elektronicznym podpisem.
Skoro pomimo wezwania zażalenie to nie zostało opatrzone własnoręcznym podpisem skarżącego, to nie spełniało ono wymogów formalnych, bowiem nie zostało podpisane.
W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 i art. 220 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity, Dz. U. z 2012 r., poz. 270) – orzekł o jego odrzuceniu.