Uzasadnienie
Pismem z dnia 20 marca 2017 r. J. S. G. wniósł o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. W uzasadnieniu wniosku skarżący wyjaśnił, że nie uiścił wpisu z powodu wyjazdu do chorej matki i konieczności sprawowania nad nią opieki.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje
Skutki prawne niezachowania terminu oraz podstawy prawne przywrócenia terminu reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 z późn. zm., zwana dalej p.p.s.a.):
"Art.
85. Czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna."
"Art.
86. § 1. Jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym."
"Art.
- 87. § 1. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu.
§ 2. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu.
(...) § 4. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie."
Brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony należycie dbającej o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet niewielkim niedbalstwem. Należy podkreślić, że przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i może mieć miejsce tylko wtedy, gdy jego uchybienie nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Jeżeli strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa nie jest możliwe przywrócenie terminu. Kryterium braku winy, jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu, polega na dopełnieniu przez stronę obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Oceniając wystąpienie tej przesłanki, sąd powinien przyjąć obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy.
O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. postanowienia NSA: z dnia 15 lipca 2014 r., II FZ 832/14; z dnia 9 września 2014 r., I GZ 499/14 oraz z dnia 2 października 2014 r., II OZ 1011/14 - www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Innymi słowy jedynie zaistnienie wyjątkowych, nieprzewidywalnych i niezależnych od strony okoliczności, których nie mogła usunąć w terminie do dokonania danej czynności, może uzasadniać jego przywrócenie. Nie uzasadniają więc przywrócenia uchybionego terminu okoliczności takie jak dopuszczenie się choćby lekkiego niedbalstwa przez stronę, czy też niedostateczna staranność w prowadzeniu własnych spraw, bądź nieznajomość prawa (por. postanowienia NSA: z dnia 12 stycznia 2016 r., II OZ 1369/15; z dnia 28 listopada 2012 r., I OZ 869/12; z dnia 8 lipca 2008 r. sygn. akt. II OZ 712/08, dostępne na stronie internetowej - Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych - http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Brak swojej winy w uchybieniu terminu do uiszczenia wpisu skarżący upatruje w tym, że musiał wyjechać by opiekować się chorą matką. W ocenie Sądu, argument ten nie uzasadnia przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu. Wezwanie do uiszczenia wpisu skarżący odebrał osobiście w dniu 6 marca 2017 r. W momencie wyjazdu do matki skarżący wiedział więc o ciążącym na nim obowiązku uiszczenia wpisu. Powinien zatem przewidzieć, że może mieć trudności z uiszczeniem wpisu i uiścić go przed wyjazdem. Należy również zauważyć, że wpis można uiścić przez Internet albo na poczcie. Poza tym z akt administracyjnych sprawy wynika, że skarżący jest żonaty, a zatem jego żona mogła uiścić wpis w jego imieniu. Uiszczenia wpisu nie trzeba bowiem dokonać osobiście lecz można to zrobić za pośrednictwem innej osoby.
Mając powyższe na względzie – Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że skarżący nie uprawdopodobnił swojego braku winy w uchybieniu terminu do uiszczenia wpisu i w oparciu o treść art. 86 § 1 p.p.s.a. – orzekł jak w sentencji.