Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 15 kwietnia 2011 r. ustanowiono dla skarżącego radcę prawnego (k. 18-21), którego Rada Okręgowej Izby Radców Prawnych wyznaczyła w osobie mecenas J. L. (vide: k. 30).
Wyznaczona radca prawny podjęła przed sądem administracyjnym pierwszej instancji czynności (k. 37, 52) zaś po wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (k.
53) sporządziła i wniosła skargę kasacyjną (k. 69-77) zapewniając równoczesnie skarżącemu reprezentację na rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym (vide: pełnomocnictwo substytucyjne k. 85, protokół rozprawy k. 86).
W dniu 19 stycznia 2012 r. wpłynął do tutejszego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniosek radcy prawnego J. L. "o zwrot kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu przed sądem II instancji", która jednocześnie oświadczyła, że koszty te nie zostały pokryte ani w całości ani w części (k. 95). Do wniosku wyznaczona radca prawny dołączyła kopie biletów na trasie K. – W. na kwotę 162 zł oraz na trasie W. – K. na kwotę 158,50 zł.
Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje:
Stosownie do treści art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 02/153/1270 ze zm.) wyznaczony radca prawny otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Zasady te precyzuje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. 02/163/1349 ze zm.) określając czynności, stawki minimalne i szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielnej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (§1 rozp.)
Zgodnie z §16 powołanego rozporządzenia wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty te nie zostały zapłacone w całości lub części. W realiach rozstrzyganego przypadku, oświadczenie takie zostało złożone w związku z czym zachodzą warunki by przyznać wyznaczonej radcy prawnej wynagrodzenie.
W myśl §2 ust. 2 powołanego rozporządzenia podstawę zasądzenia opłat stanowią stawki minimalne określone w rozdziałach 3-4. Gdy chodzi o postępowanie przed sądami administracyjnymi wysokość stawek minimalnych konkretyzuje umieszczony w rozdziale 4 rozporządzenia przepis §14 różnicując w zależności od charakteru sprawy, instancji i przejawionej przez radcę prawnego aktywności wysokość wskaźnika stawki należnego wynagrodzenia.
Za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w sprawie takiej jak przedmiotowa radcy prawnej przysługuje opłata w wysokości 180 zł stosownie do §14 ust. 2 pkt. 2 lit. a). Kwota ta odpowiada bowiem 75% stawki określonej w §14 ust. 2 pkt. 1 lit. c). Pamiętać zaś trzeba, że radca prawny została dla strony ustanowiona jeszcze przed wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego i za czynności podjęte przed sądem pierwszej instancji otrzymała już stosowne wynagrodzenie (k. 53).
Na podstawie §15 pkt 2 cyt. rozporządzenia, radcy prawnej przysługuje dodatkowo zwrot udokumentowanych wydatków na które w niniejszej sprawie złożyły się koszty przejazdu i powrotu pełnomocnika substytucyjnego pociągiem na rozprawę przed NSA w dniu 11 stycznia 2012 r. które łącznie wyniosły 320,50 zł. Wymienione kwoty znajdują potwierdzenie w przedłożonych kopiach dokumentów źródłowych a więc biletach zakupionych na dzień 11 stycznia 2012 r. W związku z tym poniesione przez radcę prawną wydatki należało ocenić jako niezbędne i udokumentowane (por. postan NSA z 3 stycznia 2006 r. FSK 2630/04; postan NSA z 29 czerwca 2007 r. I OZ 495/07).
Mając to wszystko na uwadze orzeczono jak w sentencji na podstawie powołanych w uzasadnieniu przepisów.