Uzasadnienie
G. P. w skardze datowanej na dzień 26.01.2008r. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] znak [...] utrzymujące w mocy postanowienie Wójta Gminy z dnia [...] znak [...] odmawiające zawieszenia postępowania egzekucyjnego dotyczącego nienależnie pobranego zasiłku wychowawczego - wniosła o wstrzymanie zaskarżonego postanowienia.
Motywy przemawiające za wstrzymaniem postanowienia odniosła w sposób ogólny do przesłanek, które uzasadniły w jej ocenie niepobieranie wpisu od skargi tj. do złej kondycji finansowej rodziny.
Pismem z dnia 19.08.2008r. skarżąca została wezwana o wykazanie, że wykonanie zaskarżonego postanowienia wiąże się z niebezpieczeństwem wyrządzenia konkretnej znacznej szkody lub ze spowodowaniem trudnych do odwrócenia skutków, z podaniem jakich konkretnie skutków. Termin wyznaczony na uzupełnienie wniosku wyniósł siedem dni od otrzymania pisma.
Wezwanie zostało doręczone skarżącej w dniu 25.08.2008r., przy czym do dnia dzisiejszego G. P. nie udzieliła wymaganych tym zarządzeniem wyjaśnień.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Wniosek G. P. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia nie zasługuje na uwzględnienie.
Z przepisu art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – ppsa (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) wynika, iż wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu przez sąd może nastąpić wyłącznie na wniosek skarżącego, o ile skarżący w uzasadnieniu wniosku wskaże okoliczności, które w jego ocenie uzasadniają przyjęcie, że wykonanie aktu może spowodować znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki.
Wskazane wyżej przesłanki należy wiązać z sytuacją, mającą miejsce gdy zaskarżony do sądu akt administracyjny zostanie wykonany, a następnie na skutek uwzględnienia skargi akt ten zostanie wzruszony.
Istotne jest przy tym, że wykazanie istnienia przedmiotowych przesłanek spoczywa na stronie, która w uzasadnieniu wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności winna uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na możliwość niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
W ocenie Sądu w rozpoznawanej sprawie skarżąca w żaden sposób nie uprawdopodobniła tych przesłanek. W sposób lakoniczny odwołała się do zachodzących w sprawie przesłanek uzasadniających przyznanie prawa pomocy, które jednocześnie w jej ocenie miały uzasadniać wstrzymanie zaskarżonego postanowienia. Co istotne, nie wykonała wezwania Sądu o uzupełnienie wniosku poprzez precyzyjne określenie ewentualnej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków mającymi zajść wskutek wykonania zaskarżonego postanowienia.
Tymczasem, jeżeli we wniosku o wstrzymanie wykonania takiego aktu lub czynności strona nie wskaże okoliczności uzasadniających twierdzenie, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, to nie można tego uznać za brak formalny wniosku (art. 49 § 1 p.p.s.a.), lecz za brak przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej przez sąd (podobnie postanowienie NSA z 05.06.2008 r. sygn. I FSK 238/08).
Wobec powyższego Sąd na podstawie art. 61 § 3 ppsa odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia.