Uzasadnienie
Pismem z dnia 28 stycznia 2023 r. skarżący K. J. wniósł skargę na niewykonanie przez Komendanta Powiatowego Policji w Krakowie wyroku WSA w Warszawie z dnia 14 stycznia 2009 r. sygn. akt II SA/Wa 1032/08
Wyrokiem z dnia 14 stycznia 2009 r. sygn. akt II SA/Wa 1032/08 WSA uchylił decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia 7 maja 2008 r. nr [...] oraz poprzedzającą ją decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji w Krakowie z dnia 3 marca 2008 r. w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji o wygaśnięciu decyzji o przyznaniu równoważnika za brak lokalu mieszkalnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.
Wobec treści skargi należało ją potraktować jako skargę na niewykonanie prawomocnego wyroku WSA w Warszawie z dnia 14 stycznia 2009 r., sygn. akt II SA/Wa 1032/08.
Zgodnie z art. 154 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 259) dalej p.p.s.a., w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Przepis ten dopuszcza wniesienie skargi z żądaniem wymierzenia grzywny organowi jedynie w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. Niedopuszczalna jest natomiast skarga na niewykonanie wyroku uchylającego lub stwierdzającego nieważność aktu lub czynności (por. postanowienie NSA z dnia 9 listopada 2016 r. sygn. akt l OSK 160/16).
W okolicznościach przedmiotowej sprawy, skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna, ponieważ została wniesiona na niewykonanie wyroku uchylającego zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu l instancji, a nie na wyrok w sprawie bezczynności organu lub przewlekłości prowadzonego przez organ postępowania administracyjnego, a ponadto dotyczy niewykonania wyroku przez organ, którego nie dotyczył wyrok.
Mając powyższe na względzie, Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 154 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.