Uzasadnienie
Dnia 26 maja 2009 r. skarżący złożył opłatę od skargi, o którą był wezwany zarządzeniem doręczonym dnia 18.05.2009 r. Wraz ze złożeniem opłaty skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi. We wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wpisu, skarżący nie uprawdopodobnił okoliczności wskazujących brak winy w uchybieniu terminu, brak było także drugiego egzemplarza (odpisu) wniosku.
Zarządzeniem doręczonym w dniu 1 lipca 2009 r. w trybie art. 72 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (pismo odebrała matka uczestnika, jako domownik, który podjął się oddania pisma adresatowi), skarżący wezwany został o uzupełnienie w terminie 7 dni – braków pisma – wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi – przez uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących brak winy w uchybieniu terminu oraz złożenie odpisu wniosku, pod rygorem pozostawienia pisma – wniosku z dnia 26 maja 2009 r. bez rozpoznania.
Dnia 9 lipca 2009 r. (data nadania przesyłki poleconej), skarżący złożył drugi egzemplarz wniosku z dnia 26 maja 2009 r., oraz datowane na 9.07.09 pismo – w 2-ch egzemplarzach – uprawdopodabniające okoliczności uzasadniające brak winy w niedochowaniu terminu do wniesienia opłaty.
Z uzupełnieniem braków wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia opłaty, skarżący połączył kolejny wniosek (w 2 egzemplarzach) o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków wniosku o przywrócenie terminu do złożenia opłaty. Uzasadniając brak winy w uchybieniu terminu do uzupełnienia braków pisma wskazał, że dopiero w dniu 7 lipca 2009 r. możliwe było dokładne określenie daty otrzymania przez skarżącego pisma – wezwania, gdyż w tym dniu dowód doręczenia wezwania zwrócony został Sądowi i z Wydziału Informacji Sądowej uzyskał informację, że widnieje na nim data 1 lipca 2009 r. Na uprawdopodobnienie braku winy skarżący wskazał, że ze swoich notatek wywnioskował, że faktyczne doręczenie mu pisma – wezwania – miało miejsce 2 lub 3 lipca 2009 r., co skutkuje jednodniowym opóźnieniem w wysłaniu pisma, a w celu wyrównania różnicy, wniosek o przywrócenie terminu również datowany na 9 lipca 2009 r. wysyłał listem poleconym.
Skarżący podał, że kontaktował się z Wydziałem Informacji Sądowej także przed dniem 7 lipca 2009 r. ale wówczas do sądu nie nadszedł jeszcze dowód zwrotnego poświadczenia odbioru pisma z datą 1 lipca 2009 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył:
Wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia opłaty od skargi, ulega oddaleniu.
Zgodnie z przepisem art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. Nr 153, poz. 1270 z późn.zm.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Taka regulacja wskazuje, iż przywrócenie terminu na wniosek strony następuje tylko wówczas, gdy uchybienie terminu nie jest zawinione.
Stosownie do przepisu art. 87 § 1 powołanej ustawy – dalej ppsa – pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do Sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W myśl § 2 w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu.
Ustawa nie wymaga zatem udowodnienia braku winy w uchybieniu terminu lecz tylko jej uprawdopodobnienie, czyli wiarygodne (z prawdopodobieństwem) wskazanie takiej okoliczności faktycznej, której zaistnienie przemawia za brakiem zawinienia.
Jednakże istota instytucji przywrócenia terminu polega na tym, iż może przywrócenia terminu domagać się ta strona, która przyznaje, iż nie dokonała czynności w terminie i jest w stanie uprawdopodobnić że stało się to bez jej winy.
Skierowane do skarżącego wezwanie sądu o uzupełnienie braków formalnych złożonego wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia opłaty od skargi, przez złożenie odpisu wniosku i jego uprawdopodobnienie zostało doręczone dorosłemu domownikowi skarżącego – matce, T. T. w dniu 1 lipca 2009 r., która podjęła się oddania pisma skarżącemu. Jest to tzw. doręczenie zastępcze w trybie art. 72 ustawy ppsa, które zgodnie z piśmiennictwem (Por. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Wyd. 2, Lexis Nexis 2008, str. 365 in, oraz B. Dauter w Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Komentarz, Praca zbiorowa Wyd. II, Wolters Kluwer – Zakamycze 2006, str. 183 in), oraz orzecznictwem (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 12 stycznia 1973 r. I CZ 157/72, OSNC 1973/12/215), stwarza domniemanie, że pismo sądowe zostało doręczone adresatowi w dacie potwierdzenia przyjęcia pisma przez domownika.
Na skarżącym ciąży zatem obowiązek wykazania, przez wiarygodne uprawdopodobnienie, że pisma mu nie doręczono w ogóle lub nie doręczono w tym terminie, w którym potwierdzony został odbiór pisma.
Treść doręczonego skarżącemu wezwania z dnia 25.06.2009 r. o uzupełnienie w trybie art. 49 § 1 i 2 ppsa braków wniosku z 26.05.2009 r. o przywrócenie terminu do złożenia wpisu, wskazywała termin 7 dniowy do uzupełnienia braków pisma. Strona dbająca o własne interesy nie powinna mieć zatem, żadnych wątpliwości co do dnia, w którym miała faktyczną możliwość zapoznania się z treścią tego wezwania.
Stosownie do potwierdzonej przez domownika skarżącego daty doręczenia w dniu 1 lipca 2009 r. (środa) przesyłki sądowej, termin 7 dni do uzupełnienia braków wniosku o przywrócenie terminu, upływał z końcem dnia 8 lipca 2009 r. (środa), a to zgodnie z art. 83 § 1 ppsa w związku z art. 111 § 1 i 2 kod. cyw.
Tymczasem skarżący nie wskazuje stanowczo innej daty, w której faktycznie miał możność zapoznać się z wezwaniem a odwołuje się do wnioskowania z notatek, że doręczenie mu pisma przez domownika miało miejsce 2 lub 3 lipca 2009 r., co dowodzi, iż sam nie jest pewien daty, w której mógł zapoznać się z pismem. Dla ustalenia tej daty zbędne było oczekiwanie na wpływ do Sądu zwrotnego poświadczenia odbioru pisma, na którym widniała data 1.07.2009 r.
Upewnienie się co do daty, z którą domownik potwierdził odbiór pisma skierowanego do skarżącego w celu ustalenia daty, z którą od tego doręczenia upływał termin 7 dni do uzupełnienia braków pisma, winno być bowiem tylko czynnością następną wobec pewnej – przy zachowaniu należytej staranności – daty, w której skarżący miał rzeczywistą możność zapoznać się z przesyłką.
W tej sytuacji, skarżący – zdaniem Sądu – nie uprawdopodobnił w sposób wiarygodny twierdzenia, że wezwanie o uzupełnienie braków dotarło do niego dopiero "dnia 2 lub 3 lipca", a dniu 1 lipca 2009 r. nie mógł jeszcze zapoznać się z jego treścią.
Z tych względów postanowiono jak w sentencji na podstawie art. 86 § 1 zd. II powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.