Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 16 czerwca 2010 r. (k.
- 50) - po wydanym przez Wojewódzki Sąd Administracyjny wyroku (k.
- 32) w sprawie - ustanowiono dla skarżącej adwokata, którego, Okręgowa Rada Adwokacka wyznaczyła w osobie mecenas J. M. – H. (k. 60).
Wyznaczona adwokat sporządziła i wniosła skargę kasacyjną wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej złożenia (k. 65-73). W skardze kasacyjnej zawarła także wniosek o zasądzenie na jej rzecz kosztów pomocy prawnej udzielonej skarżącej z urzędu według norm prawem przepisanych, które to koszty nie zostały uiszczone w całości ani w żadnej części.
Naczelny Sąd Administracyjny nie rozpoznał zawartego w skardze kasacyjnej wniosku adwokat o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej stronie z urzędu w związku z wniesieniem skargi kasacyjnej. Uzasadniając swoje stanowisko Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że wynagrodzenie dla pełnomocnika ustanowionego z urzędu za wykonaną pomoc prawną należne od Skarbu Państwa (art. 250 ppsa) przyznawane jest przez wojewódzki sąd administracyjny w postępowaniu określonym w przepisach art. 258-261 ppsa.
Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje:
Stosownie do treści art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 02/153/1270 ze zm.) wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Zasady te precyzuje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. 02/163/1348 ze zm.) określając czynności, stawki minimalne i szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielnej przez adwokata ustanowionego z urzędu (§1 rozp.)
Zgodnie z §20 powołanego rozporządzenia wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty te nie zostały zapłacone w całości lub części. W realiach rozstrzyganego przypadku zostało ono złożone przez adwokat pośród treści skargi kasacyjnej.
Podstawę zasądzenia opłat stanowią stawki minimalne określone w rozdziałach 3-5 (§2 ust. 2). Gdy chodzi o postępowanie przed sądami administracyjnymi wysokość stawek minimalnych konkretyzuje umieszczony w rozdziale 5 rozporządzenia przepis §18 ust. 1 różnicując w zależności od instancji i przejawionej przez adwokata aktywności wysokość wskaźnika stawki należnego wynagrodzenia. Za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej adwokatowi, który nie prowadził sprawy w I instancji przysługuje stosownie do §18 ust. 1 pkt. 2 lit. b) opłata w wysokości 180 zł. Kwota ta odpowiada bowiem 75% stawki określonej w §18 ust. 1 pkt. 1 lit. c). W realiach niniejszej sprawy trzeba zaś pamiętać, że adwokat został dla strony ustanowiony już po wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie.
Na mocy §2 ust. 3 cytowanego rozporządzenia ustalona w ten sposób opłata ulega powiększeniu o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług.
Z przytoczonych względów orzeczono jak w sentencji.