Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 13 października 2014 r., sygn. akt III SA/Kr 387/14, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę F. J. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia 28 stycznia 2014r. nr [...] w przedmiocie ewidencji gruntów.
W dniu 13 października 2014 r. skarżący złożył w sekretariacie Sądu wniosek o zwrot kosztów przejazdu do Sądu w kwocie 50 zł. Na wniosku (k.
80) widnieje adnotacja pracownika sekretariatu informująca, że wniosek wpłynął o godz. 11:15. Z kolei posiedzenie Sądu, na którym odbyła się rozprawa oraz ogłoszenie wyroku trwało w tym samym dniu w godz. 10:50 – 11:05 (zob. protokół rozprawy – k. 77)
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
zgodnie z art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270; dalej: p.p.s.a.) strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Z kolei w myśl art. 200 p.p.s.a., w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw.
Ponadto na mocy art. 205 § 2 p.p.s.a., do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony.
Należy zatem zauważyć, że wskazanym wyżej wyrokiem z dnia 13 października 2014 r. rozpatrywana przez Sąd skarga została oddalona. W świetle art. 199 p.p.s.a. oznacza to, że każda ze stron niniejszego postępowania ponosi jego koszty związane ze swym udziałem w sprawie i skarżącemu nie przysługuje zwrot kosztów postępowania od organu, który wydał zaskarżoną decyzję. Z kolei mając na uwadze fakt, że w postępowaniu niniejszym skarżący był reprezentowany przez radcę prawnego działającego na zasadzie prawa pomocy, należy stwierdzić iż w świetle art. 205 § 2 p.p.s.a. – nawet w przypadku uwzględnienia skargi – przysługiwałby skarżącemu jedynie zwrot kosztów nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa (które w realiach rozpoznawanej sprawy nie miało miejsca). Wreszcie jednak należy wskazać, że wniosek o zwrot kosztów jest spóźniony, gdyż został złożony w Sądzie po zakończeniu posiedzenia, na którym ogłoszono wyrok, a w świetle art. art. 210 § 1 p.p.s.a., strona traci uprawnienie do żądania zwrotu kosztów, jeżeli najpóźniej przed zamknięciem rozprawy bezpośrednio poprzedzającej wydanie orzeczenia nie zgłosi wniosku o przyznanie należnych kosztów.
Wobec powyższego, wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oddalono na zasadzie art. 199 w zw. z art. 205 § 2 i art. 210 § 1 p.p.s.a.