Wyrok WSA w Krakowie z 28 stycznia 2009 r., III SA/Kr 413/08

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie

Rozpoznanie

na rozprawie w dniu 28 stycznia 2009 r.

Sprawa

sprawy ze skargi P. S. na decyzję Dyrektora Okręgowego Służby Więziennej z dnia 5 lutego 2008 r. nr [...] w przedmiocie wypłaty ekwiwalentu za urlop wypoczynkowy uchyla zaskarżoną decyzję

Skład

Przewodniczący WSA Tadeusz Wołek Sędziowie NSA Piotr Lechowski WSA Elżbieta Kremer (spr.)
Bernadetta Szczypka protokolant

Uzasadnienie

Dyrektor Okręgowy Służby Więziennej decyzją personalną nr [...] z dnia 5 lutego 2008r. po rozpatrzeniu odwołania P. S., utrzymał w mocy decyzję personalną nr [...] Dyrektora Zakładu Karnego z dnia [...] 2008r. w sprawie przyznania odprawy pieniężnej za 11 miesięcy służby w związku z rozwiązaniem stosunku służbowego z dniem 31 stycznia 2008r.

Wydanie powyższych decyzji poprzedzone zostało następującymi ustaleniami faktycznymi i prawnymi:

P. S. pełnił służbę w Służbie Więziennej od dnia 1 marca 2007r. do dnia 31 stycznia 2008r. Decyzją personalną nr [...] z dnia [...] 2007r. wydaną przez Dyrektora Zakładu Karnego, został zwolniony z dniem 31 stycznia 2008r. ze Służby Więziennej z powodu pisemnego zgłoszenia wystąpienia ze służby.

W takich okolicznościach koniecznym stało się określenie świadczeń związanych ze zwolnieniem ze służby. Dyrektor Zakładu Karnego decyzją nr [...] dnia [...] 2008r. wydaną na podstawie art.31 ust.1 pkt 4 i ust.2, art.39 ust.2 pkt 6, art.104 ust.1 pkt 6, art.110 ust.1 pkt 1, art.11 ust.4 ustawy z dnia 26 kwietnia 1996r. o Służbie Więziennej (Dz.U. z 2002 nr 207 poz.1761 z późn.zm.) oraz § 1 i § 2 rozporz. Ministra Sprawiedliwości z dnia 29 marca 2007r. w sprawie uposażenia zasadniczego funkcjonariuszy Służby Więziennej (Dz.U. z 2007 nr 57, poz. 387) przyznał P. S. odprawę pieniężną za 11 miesięcy służby w wysokości 2.589,00zł.

W uzasadnieniu decyzji wskazano, że okres pełnienia służby uwzględniony przy ustalaniu wysokości odprawy wynosi 11 miesięcy. Zgodnie z art.111 ust.4 ustawy o Służbie Więziennej wysokość odprawy równa się wysokości jednomiesięcznego uposażenia zasadniczego wraz z dodatkami o charakterze stałym na ostatnio zajmowanym stanowisku.

Odwołanie od powyższej decyzji złożył P. S. W odwołaniu podniósł, że w decyzji nie została uwzględniona kwota ekwiwalentu pieniężnego za 26 dni urlopu wypoczynkowego, który mu przysługuje po 11 miesiącach służby i dlatego domaga się rozpatrzenia tej kwestii w decyzji odwoławczej.

Organ II instancji decyzją nr [...] z dnia 5 lutego 2008r. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu decyzji wskazano, ze zgodnie z art.79 ust.2 ustawy z dnia 26 kwietnia 1996r. o Służbie Więziennej, prawo do pierwszego urlopu wypoczynkowego funkcjonariusz nabywa z upływem 11 miesięcy służby. W przedmiotowej sprawie termin 11 miesięczny upływa w dniu 1 lutego 2008r., tak więc w dniu zwolnienia ze służby tj. w dniu 31 stycznia 2008r. P. S. nie nabył prawa do urlopu wypoczynkowego, a tym samym do ekwiwalentu za jego niewykorzystanie.

Skargę na powyższą decyzję złożył P. S. wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji.

W uzasadnieniu skargi podtrzymał argumenty zawarte w uzasadnieniu odwołania wskazał, że taką decyzją czuje się pokrzywdzony i domaga się przyznania mu ekwiwalentu za urlop.

W odpowiedzi na skargę strona przeciwna wniosła o oddalenie skargi. W uzasadnieniu odpowiedzi na skargę podtrzymano dotychczasową argumentację zawarta w uzasadnieniu decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Stosownie do przepisu art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz.1270/ sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Powyższa kontrola, zgodnie z art.1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz.U. Nr 153, poz.1269/ sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Sąd sprawując tę kontrolę rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skarga w przedmiotowej sprawie jest zasadna.

Stan faktyczny sprawy jest bezsporny, natomiast przedmiotem sporu jest dokonana przez organy wykładnia przepisu art. 79 ust. 2 ustawy z dnia 26 kwietnia 1996r. o Służbie Więziennej dotyczącego nabycia prawa do urlopu wypoczynkowego, a konkretnie sposób ustalania końcowej daty terminu określonego w ustawie " z upływem 11 miesięcy służby"

Zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego dokonana przez organy administracyjne wykładania przepisów, a właściwie konkluzja jaka została sformułowana na podstawie przeprowadzonej wykładni nie może się ostać. Przede wszystkim należy stwierdzić, że ustawa z dnia 26 kwietnia 1996r. o Służbie Więziennej nie zawiera przepisów określających sposób liczenia terminów, którymi posługuje jak również w kwestii tej nie odsyła do stosowania innych wskazanych reguł. W rozpoznawanej sprawie organ II instancji dokonując wykładni terminu określonego w art.79 ust.2 ustawy tj "z upływem 11 miesięcy służby" przyjął, że termin ten upływa w dniu 1 lutego 2008r., skoro skarżący rozpoczął służbę w dniu 1 marca 2007r.

Taki zastosowany sposób liczenia terminu nawiązuje do sposobu liczenia terminu określonego w art.112 kodeksu cywilnego. Zgodnie z tym przepisem termin oznaczony w tygodniach, miesiącach lub latach kończy się z upływem dnia, który nazwą lub datą odpowiada początkowemu dniowi terminu, a gdyby takiego dnia w ostatnim miesiącu nie było - w ostatnim dniu tego miesiąca. Stosując zatem regułę zawartą w art. 112 kc, do rozpoznawanej sprawy należałoby przyjąć, że termin 11 miesięcy, który rozpoczął się w dniu 1 marca 2007 upływa w dniu 1 lutego 2008r. Jednak podstawowe pytanie, które się pojawia to czy można w rozpoznawanej sprawie stosować powyższą regułę zawartą w art. 112 kc. mając na uwadze, że sprawa dotyczy stosunków służbowych funkcjonariuszy służby więziennej, które mają charakter administarcyjnoprawny, tym samym zasadniczo różnią się od stosunku pracy o charakterze cywilnoprawnym.

Nadto w przypadku stosunków pracy - zgodnie z art. 300 kodeksu pracy - w sprawach nienormowanych przepisami prawa pracy do stosunku pracy stosuje się odpowiednio przepisy kodeksu cywilnego, jeżeli nie jest to sprzeczne z zasadami prawa pracy. Tym samym powołany art. 300 kodeksu pracy zawiera ogólną podstawę prawną do stosowania art.112 kc do stosunków pracy. Na tle tego stanu prawnego Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 19 grudnia 1996r. I PKN 47/96 sformułował pogląd, że sposób liczenia terminów określonych w art.112 kc nie ma zastosowania do okresów, od których zależy nabycie uprawnień pracowniczych -np. określonych w art. 153 czy 156 § 1kp. Przedmiotem sporu w tej sprawie było ustalenie, czy powódka, której stosunek pracy trwał od 1 lutego 1994r. do 31 stycznia 1995r. nabyła prawo do urlopu wypoczynkowego z upływem roku pracy. To znaczy, czy prawo do urlopu powstało z dniem 31 stycznia 1995r., a więc w ostatnim dniu okresu wypowiedzenia, czy też mogło powstać dopiero w dniu 1 lutego 1995r., ale wówczas już powódka nie była pracownikiem. W powołanym wyroku Sąd Najwyższy, przyjął że w zakresie nabycia prawa do urlopu wypoczynkowego "rok pracy" upływa z ostatnim dniem roku pracy, a nie według reguł art.112 kc. Odrzucają stosowanie art. 112 kc Sąd Najwyższy stwierdził, że okres pracy powinien być ustalony przy uwzględnieniu potocznego sposobu liczenia terminów, a więc bez sięgania do tej swoistej reguły.

Mając na uwadze powyższy stan prawny i stanowisko SN w zakresie sposobu liczenia terminu dla potrzeb nabycia prawa do urlopu wypoczynkowego w stosunkach pracowniczych, należy stwierdzić, że tym bardziej brak podstaw prawnych do stosowania reguły zawartej w art. 112 kc dla potrzeb ustalenia prawa do urlopu wypoczynkowego w stosunkach służbowych wynikających z ustawy o Służbie Więziennej. Problematyka nabycie prawa do urlopu wypoczynkowego przez funkcjonariusza Służby Więziennej, mimo wszystko najbliższa jest analogicznej problematyce występującej w stosunkach pracy, stąd też w sytuacji gdy przepisy ustawy o Służbie Więziennej nie regulują kwestii sposobu liczenia terminu czasu służby, koniecznej dla nabycia prawa do urlopu wypoczynkowego, zasadnym jest sięgnięcie w drodze analogii do rozwiązań funkcjonujących w systemie pracowniczym.

Dlatego też, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie nie podziela stanowiska organu II instancji co do wykładni przepisu art.79 ust.2 ustawy o Służbie Więziennej. Zdaniem Sądu z treści tego przepisu tj. że prawo do pierwszego urlopu wypoczynkowego funkcjonariusz nabywa z upływem 11 miesięcy służby, oznacza w przedmiotowej sprawie, że skarżący nabył to prawo w dniu 31 stycznia 2008r., a w konsekwencji oznacza, że nabył prawo do ekwiwalentu za urlop.

Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, działając na podstawie art.145 § 1 pkt 1 a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. NT 153, poz.1270/ orzekł jak w sentencji, albowiem stwierdził naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy.