Uzasadnienie
Dyrektor Izby Celnej, decyzją z 15 lipca 2016r. nr [...], utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z 20 kwietnia 2016r. nr [...] wymierzającą skarżącej Spółce karę pieniężną za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry w wysokości [...] zł.
Decyzja organu II instancji została skierowana do pełnomocnika strony skarżącej tj. adwokat E. U-S. za pośrednictwem operatora pocztowego [...]. Z adnotacji znajdujących się na zwrotnym poświadczeniu odbioru wynika, że przesyłka była dwukrotnie awizowana w dniach 21 i 29 lipca 2016r. a następnie zwrócona do organu podatkowego w dniu 8 sierpnia 2016r. Na przesyłce podano miejsce odbioru tj. [...] Al. [...] w K. i zamieszczono adnotację, iż adresata nie zastano.
Pismem z 9 kwietnia 2018r., nadanym w dniu 11 kwietnia 2018r. pełnomocnik skarżącej spółki wniosła o przywrócenie terminu do złożenia skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej z 15 lipca 2016r. jednocześnie wniesiono skargę na tę decyzję.
Pełnomocnik skarżącej spółki wskazał, że kancelaria prowadzi obsługę [...] spraw z zakresu urządzania gier na automatach i podczas przeprowadzania szczegółowej inwentaryzacji postępowań w dniu 9 kwietnia 2018r. zauważono, że w sprawie nr [...] nie ma decyzji organu II instancji ani informacji o przedłużeniu terminu rozprawy. W kancelarii nie odnaleziono decyzji i zwrócono się telefonicznie do organu o podanie informacji czy wydano decyzję. Pełnomocnik po rozmowie telefonicznej z funkcjonariuszem dowiedział się, że w sprawie wydano decyzję w II instancji, która powróciła do organu i pozostawiono ja ze skutkiem doręczenia.
Pełnomocnik wskazał, że w tym czasie obsługę przesyłek sądowych i urzędowych wykonywał [...] i w sierpniu 2016r. miał problemy z odbiorem przesyłek u tego operatora.
Zdaniem pełnomocnika, nie może on odpowiadać za nieprawidłową organizację doręczenia korespondencji zatem w sprawie winien mieć zastosowanie art. 87§5 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U z 2017r. poz. 1369 ze zm. dalej-p.p.s.a.).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 85 p.p.s.a., czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Zgodnie z art. 86§1.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, Sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Ponadto stosownie do treści art. 87§1 i §2 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Wedle art. 87§5 p.p.s.a. po upływie roku od uchybionego terminu, jego przywrócenie jest dopuszczalne tylko w przypadkach wyjątkowych. Wprawdzie ustawa p.p.s.a. nie precyzuje, co należy rozumieć pod tym pojęciem, ale niewątpliwie nie może być ono rozumiane rozszerzająco jak każdy przypadek (por. postanowienie NSA z 12 lipca 2011r., sygn. akt: II GZ 273/11, CBOSA).
W orzecznictwie przyjmuje się, że chodzi o nadzwyczajną, ekstraordynaryjną sytuację uniemożliwiającą działanie strony w normalnym trybie, tj. z zachowaniem terminów do dokonywania czynności procesowych (por. postanowienia NSA z 7 grudnia 2011r., sygn. akt: I OZ 991/11, z 5 marca 2013r., sygn. akt: II OZ 109/13). W szczególności może to dotyczyć nieprzewidywalnych okoliczności takich jak, długotrwała poważna klęska żywiołowa, czy inne nie dające się przewidzieć wydarzenia.
Z treści uzasadnienia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi od decyzji Dyrektora Izby Celnej wynika, że został on wniesiony w związku z uzyskaniem informacji przez pełnomocnika o wydaniu decyzji przez organ celny.
W ocenie Sądu okoliczności podane we wniosku o przywrócenie terminu, nawet gdyby zostały podniesione w ciągu roku od uchybionego terminu, nie usprawiedliwiają braku winy skarżącej spółki w uchybieniu terminu do wniesienia odwołania od decyzji. Tym bardziej nie stanowią wyjątkowego przypadku w rozumieniu art. 87§5 p.p.s.a.
Pełnomocnik złożył wniosek o przywrócenie terminu po upływie półtora roku od uchybionego terminu.
Podana przyczyna uchybienia tkwiła w sposobie zorganizowania pracy w kancelarii adwokackiej. Ilość prowadzonych spraw przez kancelarię jak i poszczególnych pełnomocników nawet przy dużej ilości obsługiwanych klientów nie uzasadniała przywrócenia terminu do wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na decyzje organu celnego II instancji.
W orzecznictwie i doktrynie postępowania sądowoadministracyjnego przyjmuje się, że kwestia dopuszczalności przywrócenia terminu po upływie roku od jego uchybienia stanowi przesłankę dotyczącą postępowania, należy więc do warunków dopuszczalności rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu, a nie do przesłanek merytorycznych, czyli do warunków zasadności tego wniosku. Skoro tak, to złożenie wniosku o przywrócenie terminu po upływie roku od jego uchybienia bez zaistnienia wyjątkowego przypadku powoduje, że wniosek taki podlega odrzuceniu jako niedopuszczalny na podstawie art. 88 p.p.s.a., a nie oddaleniu (por. postanowienia NSA z 30 maja 2008r., sygn. akt: I FZ 140/08, z 5 sierpnia 2008r., sygn. akt: I OZ 580/10, CBOSA).
Zdaniem Sądu, w niniejszej sprawy w której już w maju 2016r. wniesiono odwołanie od decyzji organu I instancji, wymaganym było bieżące monitorowanie sprawy tym bardziej, że kancelaria prowadzi wiele takich spraw zatem kontakty z organem II instancji były częste i można było regularnie sprawdzać czy w poszczególnych sprawach zostały już wydane decyzje ewentualnie na jakim etapie jest postępowanie. Kancelaria po upływie prawie dwóch lat zainteresowała się tą konkretną sprawą.
Opisany przypadek nie jest wyjątkowy lecz świadczy o wadliwym zorganizowaniu pracy przez pełnomocnika.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 88 w związku z art. 87§5 p.p.s.a., wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi należało odrzucić.