Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści i wyszukiwarka

Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowiez 18 października 2006 r., sygn. akt III SA/Kr 475/05

prawomocnyRozstrzygnięcie: za organemTekst u wydawcy: CBOSA

Metryka

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Skład
Sędzia WSA Elżbieta Kremer przewodniczący, sprawozdawca
NSA Grażyna Danielec AWSA
Kazimierz Bandarzewski
Agnieszka Słaboń protokolant
Rozpoznanie
na rozprawie w dnia 18 października 2006 r.
Sprawa
sprawy ze skargi M. P. na postanowienie Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. z dnia 28 grudnia 2004 r. Nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania I. skargę oddala, II. przyznaje od Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na rzecz adwokata – A. K. Kancelaria Adwokacka [...], ul. [...] kwotę 240,- zł (słownie: dwieście czterdzieści złotych) tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu podwyższoną o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach.

Uzasadnienie

Decyzją z dnia 8 lipca 2004 r. nr [...] Kierownik Działu ds. Dodatków Mieszkaniowych Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w K. odmówił przyznania dodatku mieszkaniowego M. P. W motywach uzasadnienia podano, że wnioskodawca nie spełnia wymaganych kryteriów do przyznania wymienionego dodatku mieszkaniowego, określonych w ustawie z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych (Dz. U. z 2001 r., Nr 71, póz. 734). Wymieniony akt prawny reguluje zasady, tryb przyznawania, ustalania wysokości i wypłacania dodatków mieszkaniowych oraz właściwość organów w tych sprawach.

Z dokumentów przedłożonych przez wnioskodawcę wynika, że zajmowane przez niego mieszkanie przy ul. [...] posiada powierzchnię użytkową w wysokości 65,00 m2. W oparciu o przepis art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych ustala się normatywną powierzchnię lokalu, który stanowi: "normatywna powierzchnia użytkowa lokalu mieszkalnego lub budynku mieszkalnego, w którym znajduje się tylko jeden lokal mieszkalny (dom jednorodzinny), zwana dalej "normatywną powierzchnią", w przeliczeniu na liczbę członków gospodarstwa domowego nie może przekraczać: 1) 35 m2 - dla 1 osoby", natomiast w ust. 5 " Dodatek mieszkaniowy przysługuje, gdy powierzchnia użytkowa lokalu mieszkalnego nie przekracza normatywnej powierzchni o więcej niż: 1)30% albo 2) 50% pod warunkiem, że udział powierzchni pokoi i kuchni w powierzchni użytkowej tego lokalu nie przekracza 60%."

Łącznie zatem powierzchnia dopuszczalna nie może przekraczać 45,00 m2, podczas gdy faktyczna powierzchnia zajmowanego przez M. P. lokalu przekracza wskazaną powierzchnię o 19,50 m2,

Stosunek zaś wielkościowy pokoju i kuchni względem całego mieszkania jest większy niż 60 %powierzchni użytkowej mieszkania (powierzchnia kuchni i pokoju wynosi 51,30 m2, a 60 % powierzchni użytkowej mieszkania 39, 00 m2).

Organ zaznaczył ponadto, iż fakt niepełnosprawności wnioskodawcy nie powoduje zwiększenia normatywnej powierzchni użytkowej lokalu o 15 m2, przewidzianej w ust. 3 art. 5 cyt. ustawy, gdyż "normatywną powierzchnię powiększa się o 15 m2, jeżeli w lokalu mieszkalnym zamieszkuje osoba niepełnosprawna poruszająca się na wózku lub osoba niepełnosprawna, której niepełnosprawność wymaga zamieszkiwania w oddzielnym pokoju. O wymogu zamieszkiwania w oddzielnym pokoju orzekają powiatowe zespoły do spraw orzekania o niepełnosprawności, o których mowa w ustawie z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (Dz. U. Nr 123, póz. 776, z późn. zm.)".

Jak ustalono M. P. mieszka w lokalu przy ul. [...] samotnie, a zatem zajmuje całą jego powierzchnię użytkową. Nie można więc zwiększyć normatywnej powierzchni jego mieszkania dla potrzeb przyznania dodatku mieszkaniowego.

Dnia [...] października 2004 r. M. P. złożył odwołania od decyzji Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w K. z dnia [...].09.2004 r. o numerach: [...], [...], [...], [...].

Następnie pismem z dnia [...] listopada 2004 r. wskazał, iż odwołanie z dnia [...] października 2004 r. należy potraktować równocześnie jako odwołanie od decyzji nr [...], gdyż tylko takie postępowanie doprowadzić może do optymalnego rozwiązania jego sytuacji.

W obszernym uzasadnieniu odwołania uzasadnił swoje roszczenia związane z przyznaniem dodatku mieszkaniowego trudna sytuacją majątkową i pogłębiająca się chorobą.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. postanowieniem z dnia [...] grudnia 2004 r. Nr [...] sierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Nr [...] wydanej w dniu [...] lipca 2004 r. przez Kierownika Działu ds. Dodatków Mieszkaniowych Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w K. W uzasadnieniu decyzji Samorządowe Kolegium Odwoławcze wykazywało w oparciu o obowiązujące przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r, Nr 98, póz. 1071) oraz ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.

Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r, Nr 153, póz. 1270), że odwołujący wniósł odwołanie z uchybieniem ustawowego terminu, a zatem decyzja stała się ostateczna.

W uzasadnieniu organ II instancji podniósł, iż decyzja Kierownika Działu ds. Dodatków Mieszkaniowych Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w K., wydana w dniu [...] lipca 2004 r., została M. P. doręczona osobiście w dniu [....] lipca 2004 r.(data stempla pocztowego). Ustawowy termin do wniesienia odwołania upłynął w dniu [...] lipca 2004 r. Odwołania od decyzji wpłynęły do organu dopiero w dniu [...] października 2004 r., a zatem bezskutecznie.

W dniu [...] grudnia M. P. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie zarzucając Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu bezczynność polegająca na doręczeniu wymienionego postanowienia w dniu [...] marca 2005 r. Ponadto skarżący zarzucił organom administracji publicznej brak rzetelności przy przekazywaniu droga służbową pism wniesionych przez skarżącego oraz brak rzetelności, koordynacji i nadzoru przy realizacji zadań z zakresu pomocy społecznej wnosząc o ponowne rozpatrzenie jego sprawy i objęcie go stosownym zakresem pomocy społecznej.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze niosło jej oddalenie, wskazując iż zarzuty skargi stanowią jedynie ekspozycje ogólnego niezadowolenia ze sposobu działania organów administracji publicznej realizujących zadania z zakresu pomocy społecznej.

Ponadto wskazano, iż z uwagi na fakt uchybienia terminu do wniesienia odwołania, rozstrzygnięcie organu administracyjnego było zasadne.

Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Przedmiotem skargi, a zatem i oceny Sądu, jest postanowienie Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Przechodząc do oceny legalności zaskarżonego rozstrzygnięcia należy podkreślić, że procedura zaskarżania postanowień wydanych w toku postępowania administracyjnego jest szczegółowo uregulowana w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r, Nr 98, póz. 1071). Zgodnie z przepisem art. 129 Kodeksu postępowania administracyjnego

"§ 1. Odwołanie wnosi się do właściwego organu odwoławczego za pośrednictwem organu, który wydał decyzję.

§ 2. Odwołanie wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a gdy decyzja została ogłoszona ustnie - od dnia jej ogłoszenia stronie.

§ 3. Przepisy szczególne mogą przewidywać inne terminy do wniesienia odwołania."

W przypadku uchybienia terminu, zgodnie z norma zawarta dyspozycji art. 134 wymienionej ustawy "Organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne."

W doktrynie i orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego wypracowane zostało stanowisko w myśl, którego ustalenie przez organ, iż odwołanie złożone zostało po terminie, a więc dotyczy ono decyzji ostatecznej, obliguje organ do wydania postanowienia o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia odwołania i ewentualnego rozpatrzenia merytorycznego wniosku o przywrócenie terminu do jego wniesienia. W przedmiotowej sprawie nie złożono wniosku o przywrócenie terminu, a ponieważ odwołanie dotyczyło decyzji ostatecznej wydanej w dniu [...] lipca 2004 r, doręczonej skarżącemu w dniu [...] lipca 2004, co potwierdza data umieszczona na awizo przy podpisie skarżącego, zaskarżonej pismem z dnia [...] października 2004 r. - organ, nawet mając wątpliwości co do co do potraktowania pisma z tej daty jako odwołania od decyzji Nr [...] /S zobligowany był ocenić prawidłowość doręczenia skarżonej decyzji oraz przesłanki terminowego wniesienia odwołania.

Ocena przesłanek zgodnego z przepisami i terminowego wniesienia odwołania od decyzji pierwszoinstancyjnej została przeprowadzona zgodnie z obowiązującymi przepisami i nie była dotknięta wadami uzasadniającymi uchylenie rozstrzygnięcia.

W związku z powyższym zaskarżone postanowienie nie zostało skutecznie wzruszone a w takim wypadku należy skargę oddalić na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002r., nr. 153, póz. 1270).

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.