Uzasadnienie
Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia 10 lutego 2020 r. działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a., art. 3, art. 4, art. 5, art. 6, art. 8, art. 9, art. 20., art. 23, art. 2, ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych po rozpatrzeniu odwołania B. Ł. od decyzji Wójta Gminy, którą o odmówiono przyznania B. Ł. zasiłku rodzinnego wraz z dodatkiem do zasiłku rodzinnego z tytułu rozpoczęcia roku szkolnego oraz dodatku do zasiłku rodzinnego z tytułu samotnego wychowywania dziecka wnioskowanych na F. Ł. w okresie od 01 listopada 2019 r. do 31 października 2020 r. utrzymało zaskarżonej decyzji w mocy.
W sprawie ustalono następujący stan faktyczny i prawny.
Wójt Gminy stwierdził, iż przez wnioskodawcę nie zostały spełnione przesłanki określone w art. 5 ustawy o świadczeniach rodzinnych do przyznania wnioskowanych świadczeń. Organ ustalił, że łączny dochód rodziny, o którym mowa w art. 3 pkt 1 ustawy, uzyskany w roku 2018 - czyli w roku kalendarzowym poprzedzającym okres zasiłkowy wyniósł 31.988,57 zł, tj.- 30.876,53 zł - (zasiłek pieniężny z ubezpieczenia społecznego: zasiłek chorobowy oraz świadczenie rehabilitacyjne - 28.430,34zł; odsetki z tytułu nieterminowej wypłaty z zasiłków z ubezpieczenia społecznego - 2.446,19 zł); -0 zł i inny dochód 1 112,04 zł - niepodlegający opodatkowaniu na podstawie przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych (art. 3 ust. 1 lit. c ustawy); kwoty otrzymane na podstawie art. 27f ust.8-10 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym.
Organ wskazał, że w rodzinie wnioskodawcy w roku kalendarzowym poprzedzającym okres zasiłkowy lub po tym roku nie nastąpiła utrata dochodu oraz nie nastąpiło uzyskanie dochodu. W związku z powyższym miesięczny dochód rodziny wynosi - 2.665,71zł miesięczny dochód na osobę w rodzinie wyniósł - 1.332,86 zł. Kryterium uprawniające do zasiłku rodzinnego wynosiło 674 zł na osobę w rodzinie, a zatem przekroczenie kryterium na osobę w rodzinie uprawniającego do zasiłku rodzinnego wynosi - 658,86 zł. Zatem - jak wskazał organ - dochód rodziny przekracza ustawową kwotę uprawniającą do świadczeń rodzinnych pomnożoną przez liczbę członków rodziny i kwota ta jest wyższa niż łączna kwota zasiłków rodzinnych wraz z dodatkami przysługującymi rodzinie wnioskodawcy w okresie zasiłkowym 2019/2020, w związku powyższym zasiłek rodzinny wraz z dodatkami nie przysługuje.
B. Ł. nie zgadzając się z powyższym rozstrzygnięciem złożył odwołanie do Kolegium. Strona wyjaśnia, że wyrokiem Sądu z dnia 14.02.2018r., sygn. akt [...] przyznano B. Ł. prawo do świadczenia rehabilitacyjnego na okres 12 miesięcy począwszy od dnia 31.10.2016 r. z tytułu wypadku przy pracy, a wypłacony wraz z odsetkami 20 listopada 2018 r. Zdaniem odwołującego jest to dochód utracony - świadczenie to pobierał jednorazowo i więcej go nie pobiera, a dochód ten powinien być zaliczony do dochodu za 2016r. - 2017r. Odwołujący wniósł o uchylenie i zmianę decyzji OPS.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze po zapoznaniu się z aktami sprawy i podniesionymi zarzutami stwierdziło, że materialnoprawną podstawę zaskarżonej decyzji stanowiły przepisy ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych.
Wskazało, iż zasiłek rodzinny ma na celu częściowe pokrycie wydatków na utrzymanie dziecka. Prawo do zasiłku rodzinnego i dodatków do tego zasiłku przysługuje:
1/ rodzicom, jednemu z rodziców albo opiekunowi prawnemu dziecka; 2/ opiekunowi faktycznemu dziecka; 3/ osobie uczącej się (art. 4 w/w ustawy).
W myśl art. 5 ust. 1 ustawy zasiłek rodzinny przysługuje osobom, o których mowa w art. 4 ust. 2, jeżeli dochód rodziny w przeliczeniu na osobę albo dochód osoby uczącej się nie przekracza kwoty 674 zł. Zgodnie z art. 3 pkt 2 i 2a ustawy dochód rodziny oznacza sumę dochodów członków rodziny, a dochód członka rodziny oznacza to przeciętny miesięczny dochód członka rodziny osiągnięty w roku kalendarzowym poprzedzającym okres zasiłkowy, z zastrzeżeniem art. 5 ust. 4-4c. Zaś art. 24 ust. 1 i ust. 2 ustawy prawo do świadczeń rodzinnych ustala się na okres zasiłkowy, z wyjątkiem świadczeń, o których mowa w art. 9, art. 14, art. 15, art. 15a, art. 15b, art. 16, art. 17 i art. 17c.
Na podstawie zgromadzonej dokumentacji w niniejszej sprawie ustalono, iż w dniu 06.08.2019 r. B. Ł. złożył wniosek o ustalenie prawa do zasiłku rodzinnego wraz z dodatkiem do zasiłku rodzinnego z tytułu rozpoczęcia roku szkolnego oraz dodatku do zasiłku rodzinnego z tytułu samotnego wychowywania dziecka na syna F. Ł., na okres zasiłkowy 2019/2020. Zatem, dochodem na podstawie, którego należy ocenić prawo strony do wnioskowanego świadczenia jest dochód za 2018 r.
Dochód może być modyfikowany wyłącznie w sytuacji uzyskania lub utraty dochodu - czyli w okolicznościach przewidzianych w art. 3 pkt 23 i 24 ustawy w związku z art. 5 ust. 4-4c ustawy. W skład rodziny odwołującego wchodzą dwie osoby: B. Ł. (wnioskodawca), oraz syn F. Z całości zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wysokość dochodu w rodzime wnioskodawcy wyniosła rocznie 31.988,57 zł., co dało miesięczną kwotę dochodu rodziny 2.665,71zł. W rezultacie powyższych wyliczeń miesięczny dochód na osobę w rodzinie odwołującego wyniósł 1.332,86 zł. i przekracza kryterium dochodowe uprawniające do zasiłku rodzinnego tj. kwotę 674 zł.
Jak wynika z wniosku B. Ł. ubiegał się o świadczenie na okres zasiłkowy 2019/2020 to podstawą do ustalenia czy spełnia określone ustawą kryterium dochodowe był dochód osiągnięty w 2018r. Prawo do świadczenia ustala się z uwzględnieniem określonych ustawą przepisów o utracie i uzyskaniu dochodu. Jeżeli sytuacja rodziny uległa pogorszeniu, to w przypadkach określonych w ustawie, dochodu utraconego nie uwzględnia się. Utrata dochodu ma, więc miejsce wtedy, gdy w stanie faktycznym występuje okoliczność wymieniona w art. 3 pkt 23 ustawy.
Zgodnie z treścią art. 3 pkt 23 ustawy ilekroć w ustawie jest mowa o utracie dochodu, oznacza to utratę dochodu spowodowaną: a) uzyskaniem prawa do urlopu wychowawczego, b) utratą zasiłku lub stypendium dla bezrobotnych, c) utratą zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej, d) utratą zasiłku przedemerytalnego lub świadczenia przedemerytalnego, nauczycielskiego świadczenia kompensacyjnego, a także emerytury lub renty, renty rodzinnej, renty socjalnej lub rodzicielskiego świadczenia uzupełniającego, o którym mowa w ustawie z 31 stycznia 2019r. o rodzicielskim świadczeniu uzupełniającym, e) (uchylona), f) wykreśleniem z rejestru pozarolniczej działalności gospodarczej lub zawieszeniem jej wykonywania w rozumieniu art. 16b ustawy z dnia 20 grudnia 1990 r. o ubezpieczeniu,społecznym rolników lub art. 36aa ust. l ustawy z 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, g) (uchylona), h) utrata zasiłku chorobowego, świadczenia rehabilitacyjnego lub zasiłku macierzyńskiego, przysługujących po utracie zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej, i) utratą zasądzonych świadczeń alimentacyjnych w związku ze śmiercią osoby zobowiązanej do tych świadczeń lub utratą świadczeń pieniężnych wypłacanych w przypadku bezskuteczności egzekucji alimentów w związku ze śmiercią osoby zobowiązanej do świadczeń alimentacyjnych; j) utratą świadczenia rodzicielskiego, k) utratą zasiłku macierzyńskiego, o którym mowa w przepisach o ubezpieczeniu społecznym rolników, 1) utratą stypendium doktoranckiego określonego w art. 209 ust. 1 i 7 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
W związku z powyższym dochodu osiągniętego w 2018 r. przez wnioskodawcę tj. świadczenia rehabilitacyjnego za okres od 31.10.2016r. do 25.10.2017r. wraz z odsetkami wypłaconego w dniu 20 listopada 2018r. przez ZUS (zgodnie z wyrokiem Sądu Rejonowego z dnia 14.02.2018r. sygn. akt [...]) nie można było uznać za dochód utracony w myśl przepisów art. 3 pkt. 23 ustawy, ponieważ nie jest on wymieniony w katalogu dochodu utraconego zdefiniowanego w art. 3 pkt 23 ustawy.
Ustawa o świadczeniach rodzinnych zawiera zamknięty katalog przesłanek które warunkują uznanie że dana kategoria dochodu może zostać uznana za dochód utracony. Katalog ten nie może być traktowany rozszerzająco - tak m.in. wyrok WSA w Lublinie II SA/Lu 30/16 z dnia 26.04.2016r. "W art. 3 pkt 23 u.ś.r. ustawodawca enumeratywnie wymienił sytuacje, które powodują utratę dochodu. Konstrukcja przyjęta w definicji "utraty dochodu" (wyliczenie zamknięte) wyklucza stosowanie wykładni rozszerzającej i kwalifikowanie do tego pojęcia innych, niż wymienione w nich przypadków zmniejszenia dochodu w okresie zasiłkowym w stosunku do roku go poprzedzającego. A zatem dochód uzyskany przez stronę z tytułu zakończenia pobierania świadczenia rehabilitacyjnego - świadczenie rehabilitacyjne za okres od 31.10.2016r. do 25.10.2017r., wraz z odsetkami z tytułu nieterminowej wypłaty zasiłków z ubezpieczenia społecznego wypłacony przez ZUS w dniu 20.11.2018r., oraz zasiłku chorobowego nie mógł być pominięty przy określaniu dochodu rodziny na wnioskowany okres - winien on być zaliczony do dochodu rodziny, od którego ustala się prawo do świadczeń.
Skoro wykazany wyżej dochód z tytułu zakończenia pobierania świadczenia rehabilitacyjnego (świadczenie rehabilitacyjne za okres od 31.10.2016r. do 25.10.2017r.), wraz z odsetkami z tytułu nieterminowej wypłaty zasiłków z ubezpieczenia społecznego, oraz zasiłku chorobowego wypłacono w 2018r. stanowi dochód w rozumieniu art. 3 pkt 1 ustawy oświadczeniach rodzinnych i nie można ich uznać za dochód utracony, ponieważ nie można tego dochodu zakwalifikować do dochodu utraconego wymienionego w art. 3 pkt 23 ustawy. W związku z powyższym nie ma podstaw prawnych by przy ustalaniu prawa do zasiłku rodzinnego pomniejszyć dochód rodziny o te kwoty.
Ustawodawca w sposób ścisły określił zasady przyznawania zasiłków rodzinnych wraz z dodatkami do tego zasiłku nie pozostawiając organowi administracji orzekającemu w tych sprawach możliwości działania w ramach uznania administracyjnego. Zatem nie jest możliwe przyznanie świadczenia rodzinnego w sytuacji, gdy nie zostały spełnione wszystkie wymagania określone ustawą o świadczeniach rodzinnych. Wobec powyższego Kolegium uznało, iż w rozpatrywanej sprawie brak jest podstaw do uchylenia zaskarżonej decyzji. Żadne inne niż określone w ustawie kryteria nie mogą decydować o przyznaniu prawa do tego świadczenia. Oznacza to, że spełnienie przez wnioskodawcę określonych w ustawie warunków daje mu prawo do świadczenia i obliguje organ do wydania decyzji przyznającej to świadczenie. Niespełnienie tych warunków nakłada natomiast na organ obowiązek wydania decyzji odmownej.
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na powyższą decyzję wniósł B. Ł. W skardze zakwestionował ustalenia organów administracji dotyczące jego dochodu, a w szczególności to, że wyrokiem Sądu z dnia 14.02.2018r., sygn. akt [...] przyznane mu prawo do świadczenia rehabilitacyjnego na okres 12 miesięcy począwszy od dnia 31.10.2016r. z tytułu wypadku przy pracy, a wypłacone wraz z odsetkami 20 listopada 2018r. nie jest dochodem utraconym, skoro świadczenie to pobierał jednorazowo i więcej go nie pobiera.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie i przywołało analogiczną argumentację do tej, którą zamieściło w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Skarga zasługuje na uwzględnienie.
Kontrola legalności zaskarżonej decyzji przeprowadzona w oparciu o postanowienia art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych nie wykazała, aby zaskarżona decyzja naruszała wymogi prawa, a zgodnie z treścią art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm. – dalej P.p.s.a.) sąd administracyjny uwzględnia skargę na decyzję lub postanowienie, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało istotny wpływ na wynik sprawy lub naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, jak również naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego. Oznacza to, że nie każde uchybienie ze strony organu administracji uzasadnia uwzględnienie skargi, a jedynie takie, które miało lub mogłoby mieć wpływ na wynik sprawy.
W rozpatrywanej sprawie skarżący zarzuca organom administracji obu instancji wadliwie obliczony dochód, gdyż jego zdaniem organy te nieprawidłowo uznały, że nie zachodzi przesłanka utraty dochodu spowodowana tym, że w 2018 r. wypłacono mu jednorazowo skapitalizowane świadczenia rehabilitacyjnego za okres 12 miesięcy za od dnia 31.10.2016 r. z tytułu wypadku przy pracy, a wypłacone wraz z odsetkami 20 listopada 2018 r. Zdaniem odwołującego jest to dochód utracony - gdyż więcej go nie pobiera.
Zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie należy przyznać skarżącemu rację. Przepis art. 5 ust. 4 umożliwia dokonanie korekty ustalonego już dochodu osoby uprawnionej (lub rodziny osoby uprawnionej) z powodu zdarzeń, jakie nastąpiły już po upływie okresu, w związku z którym ustalono ten dochód, czyli po 31 grudnia roku kalendarzowego poprzedzającego okres zasiłkowy, i tylko taka interpretacja ustawy o świadczeniach rodzinnych jest zgodna z podstawowymi zasadami postępowania administracyjnego, czyli zasadą celowości i solidarności.
Istotne wydaje się w tym kontekście stanowisko Trybunału Konstytucyjnego w uzasadnieniu wyroku z 30 czerwca 2009 r., P. 45/2008, LexisNexis nr 2047137 (Dz.U. Nr 108, poz. 910), w którym stwierdzono, że art. 5 ust. 4 u.ś.r. nie określa konkretnego terminu, w jakim uwzględnia się przy ustalaniu dochodu rodziny utracony dochód, nie wiąże też uprawnienia do odliczenia dochodu utraconego od dochodu rodziny ani też odmowy prawa jego odliczenia z faktem uzyskania innego dochodu. Przyjęta w art. 5 ust. 4 i 4a konstrukcja ustalania wysokości dochodu rodziny pozwala przy ustalaniu prawa do zasiłku na uwzględnienie zdarzeń w postaci zarówno utraty dochodu, czyli pogorszenia się sytuacji materialnej rodziny, jak i uzyskania dochodu. W konsekwencji możliwa jest więc korekta ustalenia dochodów rodziny w wyniku ich pomniejszenia (art. 5 ust.
- 4) bądź powiększenia (art. 5 ust. 4a).
Podobny pogląd został wyrażony w literaturze przez A. Korcz-Maciejko i W. Maciejko (Świadczenia rodzinne. Komentarz, Warszawa 2009, s. 189). Stwierdzono tam, że w analizowanych w niniejszej sprawie unormowaniach, a w szczególności w art. 5 ust. 4, nie chodzi o dochód utracony w trakcie roku poprzedzającego okres zasiłkowy, na jaki ustalane jest prawo do zasiłku rodzinnego. Taka bowiem utrata dochodu jest uwzględniana w zwykłym trybie przy ustalaniu średniego miesięcznego dochodu na członka rodziny w rozumieniu art. 5 ust. 1 i 2 oraz art. 3 pkt 2. Zakres zastosowania art. 5 ust. 4 musi zatem obejmować dochód, który przysługiwał w trakcie okresu zasiłkowego, na jaki ma być ustalane prawo. Z pewnością też można stwierdzić, że datami, między którymi powinna nastąpić utrata dochodu uwzględniana w trybie art. 5 ust. 4, są: data otwierająca okres zasiłkowy jako termin początkowy; data wydania ostatecznej decyzji w sprawie zasiłku rodzinnego jako termin końcowy; nie później niż 31 sierpnia bieżącego okresu zasiłkowego. Jeżeli między tymi datami nastąpi jedna z form zdarzenia wymienionego w art. 3 pkt 23, organ w toczącym się postępowaniu obowiązany jest, na wniosek uprawnionego, uwzględnić utratę dochodu.
Decyzje organów obu instancji, zapadłe w tej sprawie są wprawdzie zgodne z literalnym brzmieniem art. 5 ust. 4b u.ś.r., ale przyjęta w toku postępowania administracyjnego wykładnia prawa materialnego nie była prawidłowa. W związku z powyższym wyjaśnić należy, że ustawa o świadczeniach rodzinnych szczegółowo i ściśle reguluje zarówno takie pojęcia jak: dochód rodziny i dochód członka rodziny oraz określa, w jaki sposób kategorie te należy obliczać. Zgodzić się też trzeba ze skarżącym Kolegium, iż jest oczywiste, że wszystkie przepisy i wyprowadzone z nich normy prawne należy interpretować w zgodzie z Konstytucją RP. Jest to bowiem podstawowy standard myślenia prawniczego, ale wykładnia prokonstytucyjna, nie może jednak prowadzić do tworzenia zupełnie nowej normy prawnej.
W związku z tym, jeśli przepis prawa jest jasny, to zgodnie z zasadą clara non sunt interpretanda, nie podlega on innej wykładni, aniżeli takiej, jaka wynika z jego treści gramatycznej (por. np. wyroki Trybunału Konstytucyjnego z dnia 28 maja 1986 r. sygn. akt U 1/86 i z dnia 5 listopada 1986 r. sygn. akt U 5/86).
Przenosząc powyższe na grunt analizowanej sprawy należy wskazać, że zgodnie z art. 3 pkt 10 u.ś.r., okres zasiłkowy obejmuje okres od dnia 1 listopada do dnia 31 października następnego roku kalendarzowego, na jaki ustala się prawo do świadczeń rodzinnych. Po myśli natomiast art. 3 pkt 2 i 2a u.ś.r., dochód rodziny oznacza sumę dochodów członków rodziny a dochód członka rodziny to przeciętny miesięczny dochód członka rodziny osiągnięty w roku kalendarzowym poprzedzającym okres zasiłkowy, ale z zastrzeżeniem art. 5 ust. 4-4b u.ś.r. Podkreślenia bowiem w tym miejscu wymaga, że obowiązkiem organu, rozpoznającego wniosek o ustalenie prawa do zasiłku rodzinnego i dodatków do tego zasiłku, jest ustalenie prawa do świadczeń na podstawie dochodu, jak najbardziej zbliżonego do dochodu faktycznie uzyskiwanego przez rodzinę w dacie składania wniosku (vide: wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 kwietnia 2017 r. sygn. akt I OSK 1914/15, z dnia 3 marca 2016 r. sygn. akt I OSK 1283/14, LEX nr 2081106 i Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 13 października 2016 r. sygn. akt II SA/Go 713/16, LEX nr 2151024).
Zastosowane w omawianej ustawie rozwiązania prawne nie mają bowiem na celu, aby organy orzekały w oparciu o dane, dotyczące sytuacji materialnej strony, odnoszące się do przeszłości a wręcz przeciwnie, aby brały pod uwagę sytuację faktyczną, jak najbliższą dacie orzekania. Przyjęcie zaś, że dochód członka rodziny ustala się m.in. w oparciu o przeciętny miesięczny dochód członka rodziny osiągnięty w roku kalendarzowym poprzedzającym okres zasiłkowy, jest jedynie sposobem bardziej wszechstronnego a zatem bardziej miarodajnego poznania sytuacji materialnej danej osoby i jej rodziny. Pozwala bowiem na dokonanie ustaleń, odnoszących się do pewnego, dłuższego okresu czasu, a jednocześnie bliskiego dacie orzekania. Skorygowanie jednak wysokości dochodów osiągniętych w poprzednim roku, poprzez uwzględnienie danych, odnoszących się do dochodów, jak najbardziej aktualnych, bo osiągniętych po roku kalendarzowym poprzedzającym okres zasiłkowy (art. 5 ust. 4b u.ś.r.) dobitnie dowodzi, że intencją ustawodawcy było, aby w tego rodzaju sprawach organ brał pod uwagę sytuację wnioskodawcy i jego rodziny jak najbardziej bieżącą.
W związku z tym, skoro przepis art. 5 ust. 4b u.ś.r. przewiduje, że w przypadku uzyskania dochodu przez członka rodziny, osobę uczącą się lub dziecko pozostające pod opieką opiekuna prawnego po roku kalendarzowym poprzedzającym okres zasiłkowy, dochód ich ustala się na podstawie dochodu członka rodziny, dochodu osoby uczącej się lub dochodu dziecka pozostającego pod opieką opiekuna prawnego, powiększonego o kwotę uzyskanego dochodu z miesiąca następującego po miesiącu, w którym dochód został osiągnięty, jeżeli dochód ten jest uzyskiwany w dniu ustalenia prawa do świadczeń rodzinnych, to nie ulega wątpliwości, że w przypadku uzyskania przez członka rodziny dochodu po roku kalendarzowym, z którego dochody stanowią podstawę do ustalenia prawa do świadczeń rodzinnych, do dochodu rodziny należy dodać miesięczną kwotę dochodu uzyskanego przez członka rodziny i dopiero uzyskaną w ten sposób sumę podzielić na liczbę członków rodziny.
Organy obu instancji nie podjęły próby ustalenia dochodu rodziny skarżącego po roku kalendarzowym poprzedzającym okres zasiłkowy chyba, że skarżący takiego dochodu nie posiadał ale tego nie stwierdziły. W takich okolicznościach, a więc brak jakiegokolwiek dochodu albo jeżeli w tym okresie spełniał kryterium dochodowe to wnioskowane świadczenia mu się należały. Jednak zdaniem Sądu te okoliczności nie wynikają ze zgromadzonego materiału dowodowego, zatem powinnością organu jest takie ustalenia poczynić przed wydaniem stosownego orzeczenia.
W związku z powyższym organ winien ponownie rozpoznać sprawę mając na względzie ocenę i wskazania co do dalszego postępowania wynikające z powyższych rozważań Sądu.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i c) P.p.s.a., Sąd uchylił zaskarżoną decyzję oraz utrzymaną nią w mocy decyzję organu I instancji.