Uzasadnienie
Skarżący w złożonym na urzędowym formularzu "PPF" wniosku o przyznanie prawa pomocy domagał się zwolnienia od kosztów sadowych i ustanowienia adwokata.
Objaśniając swoją sytuację rodzinną podał, brak osób z którymi pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym.
Określając swój majątek wskazał, że należy do niego piętro w starej kamienicy o powierzchni 100 m2 i wartości ok. 70 tyś. zł.
Swoje stałe miesięczne dochody oszacował na kwotę 604 zł zasiłku stałego z MOPS.
Uzasadniając swoje starania zaakcentował, że jest osobą niepełnosprawną z orzeczonym umiarkowanym stopniem niepełnosprawności. Jego dochód to zasiłek stały w wysokości 604 zł. Podał, że na lekarstwa przeznacza miesięcznie od 100-200 zł, a na opłaty za hotel robotniczy gdzie mieszka 600-620 zł miesięcznie. Wyjaśnił, że przez 12 miesięcy otrzymuje z Urzędu do Spraw Kombatantów po 400 zł miesięcznie. Pomaga mu także Kościół. Powiada, że jest właścicielem drugiego piętra w budynku umiejscowionym w L. Z nieruchomości nie ma jednak żadnego dochodu ponieważ komornik zajął czynsz od lokatorów z uwagi na posiadane przez skarżącego zadłużenie alimentacyjne sięgające kwoty 160 tys. zł.
Wobec tego, iż nie jest to pierwszy wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy jaki został złożony w inicjowanych wcześniej przez skarżącego postepowaniach sadowoadministracyjnych więc okolicznością znaną z urzędu pozostaje między innymi to, że w sprawie o sygn. akt III SA/Kr 1401/13 skarżący na wezwanie o złożenie dodatkowych oświadczeń i przedłożenie wskazywanych dokumentów źródłowych podawał, że prócz wykazanego zasiłku stałego w wysokości 604 zł z MOPS, Urząd do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych wypłaca mu okresowo przez okres roku 400 zł miesięcznie zasiłku. Arcybractwo płaci za niego dwa razy w roku czynsz 500 zł/m a Caritas 500 zł/m czynsz jednorazowo. Z MOPS otrzymuje także zasiłek okresowy 20 zł/m oraz bezpłatne obiady, środki czystości, lekarstwa co kilka miesięcy. Oświadczył, że żywność dostaje nie tylko z MOPS i Caritasu ale również od znajomego, który mieszka na wsi. Wskazując na to wszystko podniósł, że MOPS dokładnie weryfikuje jego dochody co 6 miesięcy lub częściej ponieważ otrzymuje zasiłek stały i okresowy oraz zasiłki celowe.
Do takich pisemnych oświadczeń skarżący dołączył wówczas kopię decyzji o przyznanym zasiłku stałym, zaświadczenie MOPS że pozostaje pod opieką i korzysta ze świadczeń pomocy społecznej, paragony które potwierdzały wysokość deklarowanych przez skarżącego miesięcznych wydatków za pobyt w hotelu robotniczym, pisma z dnia 26.02.2016 r. od komornika informującego o stanie zaległości alimentacyjnych potwierdzające wysokość deklarowanego zadłużenia z tego tytułu, pismo z 31.07.2004 r. o zajęciu wierzytelności z tytułu czynszu za lokal w L przy ul. Ł, decyzję Szefa Urzędu ds. Kombatantów i osób Represjonowanych potwierdzającą status skarżącego jako działacza opozycji antykomunistycznej, wyciąg z postanowienia Prezydenta RP z dnia 21.07.2015 r. o odznaczeniu skarżącego Krzyżem Wolności i Solidarności a także wyciągi z jego rachunku bankowego, które potwierdzały deklarowane przez skarżącego wysokości wpływów i bieżących wydatków związanych z utrzymaniem skarżącego.
Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje:
Stosownie do art. 252 ppsa w związku z art. 246 §1 pkt. 1 osoba fizyczna może domagać się przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sadowych i ustanowienie adwokata (art. 245 §2 ppsa) o ile nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
W realiach niniejszej sprawy skarżący złożył oświadczenie o jakim mowa w art. 252 ppsa, które uzupełnione informacjami znanymi z urzędu są wystarczające do oceny możliwości płatniczych strony bez konieczności wzywania o dodatkowe oświadczenia i dokumenty źródłowe. Wynika z nich, że skarżący generalnie rzecz biorąc jest osobą niezamożną. Tak bowiem należy postrzegać osobę dla której podstawą utrzymania są przyznawane z pomocy społecznej zasiłki oraz wsparcie oferowane przez instytucje i organizacje dobroczynne, obciążoną znacznym długiem alimentacyjnym egzekwowanym przez komornika. Z zasad doświadczenia życiowego wynika, że przy obecnym poziomie cen oraz usług środki jakie skarżący ma do dyspozycji wystarczają przede wszystkim na opędzenie podstawowych potrzeb bytowych w niezbędnym zakresie. Okoliczność, że do skarżącego należy wykazane piętro w starej kamienicy o powierzchni 100 m2 nie zmienia tej optyki.
Chociaż bowiem potencjalnie posiada ono pewną wartość sprzedażną lub podkładową ocenianą przez skarżącego na ok. 70 tyś. zł to jednak nie można tracić z pola widzenia, że wartość ta nie przekracza nawet wysokości wykazanego zadłużenia alimentacyjnego sięgającego 160 tyś. zł. Wskutek dokonanych przez komornika zajęć wierzytelności, skarżący nie czerpie zaś z tego tytułu żadnych pożytków. W takiej sytuacji konieczność wygospodarowania środków na koszty sądowe oraz opłacenie pełnomocnika z wyboru jest problematyczna i uzasadnia twierdzenie, że skarżący nie jest w stanie ponieść tych kosztów.
Biorąc to pod uwagę udzielono więc skarżącemu zgodnie z wnioskiem pomocy o którym to prawie traktują przepisy oddziału 2 rozdziału III działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekając jak w sentencji na podstawie art. 246 §1 pkt. 1 ppsa w związku z art. 245 §2 ppsa.