Uzasadnienie
Skarżąca w złożonym na urzędowym formularzu "PPF" wniosku o przyznanie prawa pomocy domagała się zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata.
Oświadczył, że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z jakimkolwiek kwalifikowanym pełnomocnikiem.
Objaśniając swoją sytuację rodzinną podała, że jest osobą samotną.
Określając swój majątek uwidoczniła, że w jego skład wchodzi tylko mieszkanie o powierzchni 40 m2 stanowiące współwłasność z byłym mężem, który utrudnia jej zamieszkiwanie. Nie posiada zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych.
Swoje miesięczne dochody określiła na kwotę 1550 zł świadczenia emerytalnego z ZUS.
Uzasadniając swoje starania zaakcentowała, że jest osobą samotną, w podeszłym wieku (75 lat) z drugą grupą inwalidztwa, w trudnej sytuacja finansowej i bytowej. Powiada, że jedynym źródłem jej utrzymania jest świadczenie emerytalne z ZUS w kwocie 1550 zł (w tym dodatek pielęgnacyjny 206 zł). Wskazała, że opłaty i utrzymanie mieszkania to kwota ok. 800 zł miesięcznie. Wydatki na konieczne leki z powodu stanu zdrowia to min. 200 zł miesięcznie. Wskazując na powyższe podnosi, że pozostająca kwota ze świadczenia emerytalnego nie wystarcza jej na utrzymanie w konsekwencji czego musi pożyczać. Twierdzi, że żyje w niedostatku.
Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje:
Stosownie do art. 252 ppsa w związku z art. 246 §1 pkt. 1 ppsa osoba fizyczna może domagać się przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym o ile wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Oświadczenie to zgodnie z wolą ustawodawcy ma być "dokładne" (art. 252 ppsa) przy czym owa dokładność stopniowana jest przekonaniem sądu i referendarza, że strona podnoszone przez siebie okoliczności "wykazała".
W realiach niniejszej sprawy skarżąca złożył oświadczenie o jakim mowa w art. 252 ppsa. Oświadczenie to jest wystarczające do oceny aktualnej sytuacji bytowej i możliwości płatniczych strony. Te nie rysują się specjalnie. Tak bowiem należy postrzegać sytuację osoby samotnej, w podeszłym wieku (75 lat) z problemami zdrowotnymi. Z zasad doświadczenia życiowego wynika, że przy obecnym poziomie cen oraz usług środki jakimi dysponuje skarżący po opłaceniu wykazanych obciążeń wystarczają z trudem na opędzenie podstawowych potrzeb dnia codziennego. Okoliczność że skarżąca jest współwłaścicielem wykazanego mieszkania nie zmienia tego spojrzenia. Nie można bowiem tracić z pola widzenia tej części jej wyjaśnień, gdzie podnosi że były maż utrudnia jej zamieszkiwanie i naraża na dodatkowe koszty.
Biorąc to wszystko pod uwagę udzielono więc skarżącej zgodnie z wnioskiem pomocy o którym to prawie traktują przepisy oddziału 2 rozdziału III działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekając jak w sentencji na podstawie art. 246 §1 pkt. 1 ppsa w związku z art. 245 §2 ppsa.