Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowiez 6 marca 2008 r., sygn. akt III SA/Kr 51/08

Uzasadnienie

B. K. złożyła w dniu 31 maja 2007r. wniosek o przyznanie dodatku mieszkaniowego podając, że jest właścicielką lokalu mieszkaniowego nr [...] w K. przy ul. [...] powierzchni użytkowej 50 m² (50,14 m² z aneksem) składającego się z 2 pokoi, kuchni, łazienki i przedpokoju, przy czym łączna powierzchnia pokoi i kuchni wynosi 38 m². Wnioskująca podała także, że sama zajmuje to mieszkanie, że dochody gospodarstwa domowego z trzech ostatnich miesięcy wynoszą 2251,95 zł (średni miesięczny dochód to kwota 750.65 zł), a łączna kwota wydatków na mieszkanie za ostatni miesiąc wynosi 337,66 zł (zaliczka eksploatacyjna 237,38 zł i zaliczka remontowa 100,28 zł).

Decyzją nr [...] z dnia [...] Prezydent Miasta odmówił przyznania dodatku mieszkaniowego B. K. "ze względu na niespełnienie wymaganych kryteriów powierzchniowych". Jako podstawę prawną decyzji wskazano art. 2 – 8 ustawy z dnia 21 czerwca 2001r. o dodatkach mieszkaniowych (Dz. U. Nr 71, poz. 734 z późn. zm.) oraz § 2 – 5 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 28 grudnia 2001r. w sprawie dodatków mieszkaniowych (Dz. U. Nr 156, poz. 1817 z późn. zm.) a także art. 104 i art. 107 kodeksu postępowania administracyjnego (kpa) – ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. (Dz. U. z 2000r., Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.). W uzasadnieniu podano, że normatywna powierzchnia mieszkaniowa dla 1 osoby wynosi 35 m² i może być powiększona o 30%, tj. do 45,50 m² lub o 50% pod warunkiem, że udział powierzchni pokoi i kuchni w powierzchni użytkowej nie przekracza 60%, tj. nie przekracza 30,08 m², a w przypadku mieszkania wnioskującej o powierzchni użytkowej 50,14 m² łączna powierzchnia pokoi i kuchni wynosi 38 m², a to oznacza przekroczenie kryterium powierzchniowego, o którym mówi ustawa.

Od decyzji tej odwołała się B. K., która podała, że jest osobą przewlekle chorą na chorobę nowotworową i nie jest wskazane, aby zamieszkiwała z drugą osobą. Podniosła, że należy jej się dodatkowa powierzchnia, albowiem z wykształcenia jest plastykiem i w ramach terapii i rehabilitacji potrzebuje dodatkowej powierzchni do pracy twórczej. Jest co prawda rencistką – inwalidką I grupy, nie mniej na zalecenie lekarza onkologa drugi pokój wykorzystywany jest przez nią do pracy twórczej, która to praca nie przynosi zysków, ale służy terapii, a jednocześnie wyłącza drugi pokój z możliwości użytkowania go w charakterze sypialni z uwagi na toksyczne farby, których używa w swej pracy twórczej. Do odwołania B. K. dołączyła kserokopię posiadanej legitymacji członka Związku Polskich Artystów Plastyków Sekcji Grafiki.

Po rozpatrzeniu tego odwołania organ II instancji - Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] Nr [...] - utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Na uzasadnienie podano, że organy administracyjne zobowiązane są do stosowania wskazanych w decyzji aktów prawnych - Ustawy o dodatkach mieszkaniowych z dnia 12 czerwca 2001r. i Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 28 grudnia 2001r. i nie mają możliwości orzekania w tych sprawach w ramach uznania administracyjnego. Organ odwoławczy podzielił stanowisko zajęte w tej sprawie przez organ I instancji i podkreślił, że skoro normatywna powierzchnia uprawniająca do przyznania dodatku mieszkaniowego jest przekroczona w przypadku odwołującej się, to organy są ustawowo zobowiązane do odmowy przyznania dodatku mieszkaniowego, gdyż w przeciwnym razie organy działałyby wbrew obowiązującym w tym zakresie przepisom prawa.

Na powyższą decyzję złożyła skargę B. K., która wniosła o zmianę decyzji i przyznanie dodatku mieszkaniowego w ten sposób, aby "przekroczoną powierzchnie mieszkalną o 4,64 m² uznać jako pracownię".

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie argumentując, jak w zaskarżonej decyzji. Jednocześnie organ odwoławczy zwrócił uwagę na to, iż "normatywną powierzchnię powiększa się o 15 m², jeżeli w lokalu mieszkalnym zamieszkuje osoba niepełnosprawna poruszająca się na wózku lub osoba niepełnosprawna, której niepełnosprawność wymaga zamieszkiwania w osobnym pokoju" i zaznaczono, że "o wymogu zamieszkiwania w oddzielnym pokoju orzekają powiatowe zespoły do spraw orzekania o niepełnosprawności, o których mowa w ustawie z dnia 27 sierpnia 1997r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (Dz. U. Nr 123, poz. 776 z późn. zm.)". Podkreślono też, że "fakt prowadzenia działalności twórczej w mieszkaniu nie stanowi w myśl przepisów ustawy przesłanki do zwiększenia powierzchni normatywnej mieszkania."

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje

Wojewódzki Sąd Administracyjny zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. (Dz. U. Nr 153, poz.1270) – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.) sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej i bada legalność zaskarżonego aktu administracyjnego stosownie do przepisu art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) nie będąc w sprawowaniu tej kontroli związany granicami skargi – zarzutami, wnioskami oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.). W ramach tej kognicji Sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu administracyjnego nie naruszono przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania.

W pierwszej kolejności należy zwrócić uwagę na treść aktów prawnych stanowiących podstawę przyznania i obliczenia wysokości dodatku mieszkaniowego. Kwestie te reguluje Ustawa z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych (Dz. U. Nr 71, poz. 734 z późn. zm., która stanowi:

"Art.

1. 1. Ustawa reguluje zasady i tryb przyznawania, ustalania wysokości i wypłacania dodatków mieszkaniowych oraz właściwość organów w tych sprawach.

Art. 2.

1. 1. Dodatek mieszkaniowy, z zastrzeżeniem art. 7 ust. 3 i 4, przysługuje:
2. 3) osobom mieszkającym w lokalach mieszkalnych znajdujących się w budynkach stanowiących ich własność i właścicielom samodzielnych lokali mieszkalnych,
3. 4) innym osobom mającym tytuł prawny do zajmowanego lokalu mieszkalnego i ponoszącym wydatki związane z jego zajmowaniem, (...)
4. 2. Dodatek mieszkaniowy przysługuje na podstawie tylko jednego z tytułów wymienionych w ust. 1.

Art. 3.

1. Dodatek mieszkaniowy przysługuje osobom, o których mowa w art. 2 ust. 1, jeżeli średni miesięczny dochód na jednego członka gospodarstwa domowego w okresie 3 miesięcy poprzedzających datę złożenia wniosku o przyznanie dodatku mieszkaniowego nie przekracza 175% kwoty najniższej emerytury w gospodarstwie jednoosobowym i 125% tej kwoty w gospodarstwie wieloosobowym, obowiązującej w dniu złożenia wniosku, z zastrzeżeniem art. 6 ust. 8. (...)

Art.

4. Przez gospodarstwo domowe rozumie się gospodarstwo prowadzone przez osobę ubiegającą się o dodatek mieszkaniowy, samodzielnie zajmującą lokal albo gospodarstwo prowadzone przez tę osobę wspólnie z małżonkiem i innymi osobami stale z nią zamieszkującymi i gospodarującymi, które swoje prawa do zamieszkiwania w lokalu wywodzą z prawa tej osoby.

Art. 5.

1. 1. Normatywna powierzchnia użytkowa lokalu mieszkalnego lub budynku mieszkalnego, w którym znajduje się tylko jeden lokal mieszkalny (dom jednorodzinny), zwana dalej "normatywną powierzchnią", w przeliczeniu na liczbę członków gospodarstwa domowego nie może przekraczać:
2. 1) 35 m2 - dla 1 osoby, (...)
3. 5. Dodatek mieszkaniowy przysługuje, gdy powierzchnia użytkowa lokalu mieszkalnego nie przekracza normatywnej powierzchni o więcej niż:
4. 1) 30% albo
5. 2) 50% pod warunkiem, że udział powierzchni pokoi i kuchni w powierzchni użytkowej tego lokalu nie przekracza 60%.

Art. 6.

1. 1. Wysokość dodatku mieszkaniowego stanowi różnicę między wydatkami, o których mowa w ust. 3-6, przypadającymi na normatywną powierzchnię użytkową zajmowanego lokalu mieszkalnego, a kwotą stanowiącą wydatki poniesione przez osobę otrzymującą, z zastrzeżeniem ust. 2, dodatek w wysokości:
2. 1) 15% dochodów gospodarstwa domowego - w gospodarstwie jednoosobowym (...)"

W niniejszej sprawie bezspornym jest kwestia wysokości dochodów skarżącej i ponoszonych przez nią wydatków. Nie mniej Sąd podkreśla, że z treści wyżej wymienionych przepisów wynika, iż normatywna powierzchnia użytkowa zajmowanego lokalu stanowi jedną z niezbędnych przesłanek uzasadniających przyznanie dodatku mieszkaniowego. Powierzchnia użytkowa lokalu zajmowanego przez skarżącą – 50,14 m2 jest większa od powierzchni normatywnej o 15,14 m2. Przy powiększeniu tej normy o 30% tj, do 45,5m2 – jest większa o 4,64 m2. Nie można także przyjąć powiększenia normy o 50%, albowiem w tym wypadku koniecznym wymogiem jest to, aby udział powierzchni pokoi i kuchni w powierzchni użytkowej lokalu nie przekroczył 60%, a w przypadku lokalu zajmowanego przez skarżącą udział powierzchni pokoi i kuchni (38 m2) w powierzchni użytkowej tego lokalu (50,14 m2) wynosi 75,79% i przekracza ustawowo przyjęte 60%.

Sąd zwraca uwagę na to, że dla potrzeb wyliczenia dodatku mieszkaniowego nie ma znaczenia fakt, że jeden z pokoi nie jest wykorzystywany do celów mieszkalnych, a stanowi np. pracownię malarską, jak twierdzi to skarżąca, albowiem sposób zagospodarowania pokoju i faktyczne wykorzystywanie go lub nie do celów mieszkalnych nie ma znaczenia, gdyż o charakterze pomieszczeń decyduje ustalone urzędowo ich przeznaczenie, a te w lokalu zajmowanym przez skarżącą oznaczone są jako "2 pokoje z kuchnią".

Zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego - ma rację organ administracyjny twierdząc, że jest zobowiązany stosować przytoczone przepisy w sposób ścisły i nie ma możliwości działania w tym wypadku w ramach tzw. uznania administracyjnego.

Mając powyższe na względzie – Sąd uznał, że organy administracyjne prawidłowo zastosowały obowiązujące przepisy prawa. W tej sytuacji – Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że skarga nie zawiera żadnego zarzutu mogącego być uwzględnionym, a przeto skargi nie uwzględnił i na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł - jak w sentencji.