Uzasadnienie
Skarżąca w złożonym na urzędowym formularzu "PPF" wniosku o przyznanie prawa pomocy domagała się zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego.
Objaśniając swoją sytuację rodzinną zakreśliła rubrykę 6.
Określając swój majątek zadeklarowała iż nie posiada nieruchomości, zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych.
Swoje stałe miesięczne dochody oszacowała na kwotę 796 zł emerytury.
Uzasadniając swoje starania zaakcentowała, że jest ubogą schorowaną emerytką, która nie ma z czego żyć gdyż komornik zabiera jej połowę emerytury. Powiada, że nie ma za co żyć. Prosi o zwolnienie z opłat i wyznaczenie W. N. jako jej pełnomocnika z urzędu. Wymieniając zobowiązania i stałe wydatki poczyniła adnotację z której wynika, że jest to kwota 600 zł za wynajmowany pokój i media.
Do wniosku dołączyła dowód wypłaty kwoty 796 zł z posiadanego przez nią w Banku [...] rachunku oraz decyzji o waloryzacji emerytury z której wynika, że świadczenie to jest zmniejszane z powodu egzekucji administracyjnej o 336,50 zł i że do wypłat skarżącą otrzymuje miesięcznie kwotę 796,38 zł.
Zarządzeniem z 29.12.2016 r. wezwano skarżącą o złożenie dodatkowych oświadczeń i przedstawienie dokumentów źródłowych.
W odpowiedzi pełnomocnik skarżącej wyjaśnił, że jego klientka nie posiada żadnej umowy najmu mieszkania ponieważ korzysta z uprzejmości przyjaciół w których czasowo pomieszkuje. Co się natomiast tyczy kwestii opłacenia przez skarżącą pełnomocnika z wyboru to reprezentujący skarżącą radca prawny oświadczył, że otrzyma je po zlicytowaniu przez komornika jej prawa własnościowego do lokalu spółdzielczego. Dołączona do takich wyjaśnień kopią pisma z 6.1.17 wykazał, że zwrócił się do komornika z wnioskiem o przesłanie rozliczenia zobowiązań.
Z urzędu stwierdza się, że na karcie 28 akt zalega pełnomocnictwo udzielone przez skarżącą radcy prawnemu W. M. N. do reprezentowania i zastępstwa skarżącej w sprawie o wymeldowanie przed WSA w Krakowie oraz instancjach właściwych.
Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje:
Wobec tego, że skarżącą domaga się i zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego zacząć więc należy od zwrócenia uwagi, że w myśl art. 246 §3 ppsa radcę prawnego lub adwokata można ustanowić dla strony, która nie zatrudnia lub nie pozostaje w innym stosunku prawnym z radcą prawnym lub adwokatem. Realia niniejszej sprawy nie dają podstaw do takich ustaleń. W aktach sprawy zalega bowiem na karcie 28 akt pełnomocnictwo udzielone przez skarżącą radcy prawnemu W. M. N. do reprezentowania i zastępstwa skarżącej w sprawie o wymeldowanie przed WSA w Krakowie oraz instancjach właściwych. Z akt sprawy nie wynika aby zaistniały okoliczności powodujące wygaśnięcie tego pełnomocnictwa. Brak jest też podstaw do ustaleń aby pełnomocnictwo zostało wypowiedziane czy to przez skarżącego czy też radcę prawnego gdyż takich treści nie sposób odnaleźć w którymkolwiek z pism zalegających w aktach sprawy. W tych okolicznościach należało więc odmówić wnioskowi skarżącej "o ustanowienie radcy prawnego" i "wyznaczenie W. N. jako jej pełnomocnika z urzędu".
Powyższe nie przekreśla starań skarżącej w całej rozciągłości. Godzi się bowiem zauważyć, że zgodnie z aktualnymi poglądami doktryny sąd nie jest związany żądaniem strony zawartym we wniosku o przyznanie prawa pomocy byleby tylko nie wyszedł ponad żądanie strony (por. komentarz J.P Tarno do art. 246 w: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2004). Logiczną konsekwencją takiego stanu rzecz jest, że w sytuacji gdy strona domaga się przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym, można przyznać jej to prawo w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych (art. 245 §3 ppsa).
Realia niniejszej sprawy stwarzają ku temu wystarczające podstawy. Skarżąca nie należy do osób zamożnych. Nie posiada żadnego majątku boryka się z egzekucją komorniczą a podstawą jej utrzymania jest skromna emerytura. Z zasad doświadczenia życiowego wynika zaś, że przy obecnym poziomie cen oraz usług środki jakimi dysponuje skarżącą wystarczają z trudem na opędzenie podstawowych potrzeb życiowych.
Biorąc to wszystko pod uwagę udzielono więc skarżącej pomocy o którym to prawie traktują przepisy oddziału 2 rozdziału III działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi tyle, że nie w zakresie całkowitym jak tego chciała a w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych orzekając jak w sentencji na podstawie art. 246 §1 pkt. 1 ppsa w związku z art. 245 §2 ppsa oraz art. 246 §3 ppsa