Uzasadnienie
Po wydaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyroku w niniejszej sprawie (k. 16), skarżąca złożyła na obowiązującym formularzu PPF wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokat.
Zarządzeniem z dnia 25 października 2017 r. wezwano skarżącą o określenie się czy wobec wydania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w dniu 23 sierpnia 2017 r. wyroku korzystnego dla strony, bo w całości uwzględniającego jej skargę podtrzymuje swój wniosek o przyznanie prawa pomocy. Jednocześnie wezwano skarżącą w trybie art. 255 ppsa o dodatkowe oświadczenia i dokumenty źródłowe.
Skarżąca nie określiła się co do tego czy podtrzymuje swój wniosek o prawo pomocy czy też go cofa. Złożyła jednak na wezwanie dodatkowe dokumenty źródłowe.
Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje:
Zgodnie z art. 249a ppsa postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie takiego wniosku stało się zbędne.
W realiach niniejszej sprawy mamy do czynienia z taką sytuacją. Skarżącą nie wycofała co prawda swojego wniosku lecz nie można tracić z pola widzenia dwóch kwestii o znaczeniu zasadniczym:
Po pierwsze. Strona korzysta z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych na podstawie art. 239 §1 pkt. 1 lit. b) ppsa (vide: zarządzenie z 16.6.2017 r. k. 1)
Po drugie. Rozpoznanie jej wniosku w zakresie obejmującym żądanie ustanowienia adwokata jest zbędne albowiem wydany w sprawie wyrok z dnia 23 sierpnia 2017 r. mocą którego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie uchylił zaskarżoną przez stronę decyzję Wojewody i poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji jest dla skarżącej jednoznacznie korzystny i nie wiąże się dla skarżącej z żadną uciążliwością, co oznacza po jej stronie brak tzw. gravamen czyli brak interesu do zaskarżenia.
Mając to na uwadze postanowiono zatem jak w sentencji działając na zasadzie art. 249a ppsa w związku z art. 258 §1 i §2 pkt. 7 ppsa.