Uzasadnienie
Pismem z dnia 11 kwietnia 2016 r. Wojewoda Małopolski wniósł skargę na zarządzenie Burmistrza Czchowa z dnia 17 lutego 2016r. Nr 12/2016 w sprawie zapewnienia porządku, spokoju i bezpieczeństwa publicznego na terenie gminy Czchów.
Pismem z dnia 10 października 2016 r. D. T., I. M., B. T. i E. H. wniosły o dopuszczenie do udziału w niniejszym postępowaniu. Swój wniosek uzasadniły tym, że Burmistrz Limanowej prawdopodobnie złamał prawo, które prawdopodobnie mają w Konstytucji i dlatego jako mieszkańcy Marcinkowic czują się oszukane.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje
Zgodnie z treścią art. 33 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016r. poz. 718, zwanej dalej p.p.s.a.) udział w charakterze uczestnika może zgłosić osoba, która nie brała udziału w postępowaniu administracyjnym, jeżeli wynik tego postępowania dotyczy jej interesu prawnego. Z powyższego przepisu wynika, że dopuszczona do udziału w postępowaniu sądowym może być osoba, która nie brała udziału w postępowaniu administracyjnym i nie była adresatem zaskarżonego skargą aktu, jeżeli wykaże wpływ wyniku tego postępowania na własne materialne prawa lub obowiązki. Wnosząc o dopuszczenie do udziału w sprawie podmiot powinien zatem wykazać, że wynik postępowania administracyjnego dotyczy interesu prawnego tego podmiotu.
Należy zauważyć, że rozpoznawana sprawa dotyczy skargi Wojewody Małopolskiego jako organu nadzoru na zarządzenie Burmistrza Czchowa będące porządkowym aktem prawa miejscowego. W orzecznictwie dominuje pogląd, że art. 33 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi dotyczy spraw rozstrzyganych w toku administracyjnego postępowania, toczącego się na podstawie przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego. Przepis ten nie ma natomiast zastosowania w sytuacjach, gdy przedmiotem zaskarżenia w postępowaniu sądowoadministracyjnym jest akt bądź czynność podjęta poza postępowaniem administracyjnym, a przede wszystkim przepis prawa miejscowego bądź uchwała lub zarządzenie organu jednostki samorządu terytorialnego (por. m.in. postanowienie NSA w Warszawie z dnia 28 marca 2012r., II OZ 216/12; postanowienie NSA z dnia 26 sierpnia 2011r., II OZ 695/11; postanowienie NSA z dnia 19 lutego 2008r., II OSK 17/08, LEX 459415; postanowienie NSA z dnia 21 stycznia 2014r., II OZ 23/14; postanowienie NSA z dnia 5 maja 2015r., II OZ 349/15; postanowienie NSA z dnia 28 kwietnia 2015r., II OZ 345/15). Przedmiotowe zarządzenie podlegało zatem zaskarżeniu przez wnioskodawczynie wyłącznie w trybie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym.
Nadto należy zwrócić uwagę, że postępowanie w niniejszej sprawie toczy się na skutek skargi Wojewody Małopolskiego wniesionej na podstawie art. 93 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym. Zgodnie z tym przepisem po upływie terminu do podjęcia rozstrzygnięcia nadzorczego, o którym mowa w art. 91 ust. 1 powołanej ustawy, organ nadzoru może wnieść skargę do sądu administracyjnego. Postępowanie z takiej skargi jest więc formą nadzoru nad działalnością organów gminy sprawowanego przez organy nadzoru. W orzecznictwie dominuje pogląd, że postępowanie takie toczy się wyłącznie z udziałem organu nadzoru oraz gminy i jej organu, którego rozstrzygnięcie nadzorcze dotyczy. Nie mogą brać w nim udziału inne podmioty, nawet wtedy, gdy wynik tego postępowania dotyczy ich interesu prawnego (por. postanowienie NSA z dnia 7 lipca 2010r., II OZ 657/10; też postanowienie NSA z dnia 2 lipca 2010r., II OZ 623/10; postanowienie NSA z dnia 17 września 2009r., II OZ 754/13).
Niezależnie od tego należy wskazać, że w niniejszej sprawie wnioskodawczynie nie wykazały, że wynik tego postępowania dotyczy ich interesu prawnego. W uzasadnieniu wniosku w sposób ogólny wskazały jedynie, że Burmistrz Limanowej prawdopodobnie złamał prawo, które prawdopodobnie przysługuje im z Konstytucji oraz że jako mieszkańcy Marcinkowic czują się oszukane. Wnioskodawczynie nie wskazały więc przepisu, z którego wywodzą swoją legitymację do udziału w niniejszej sprawie. Podkreślenia wymaga, że przedmiotem skargi Wojewody Małopolskiego jest zarządzenie Burmistrza Czchowa z dnia 17 lutego 2016r. Nr 12/2016, a nie Burmistrza Miasta Limanowa. Tymczasem w swoim wniosku wnioskodawczynie nawiązują do naruszenia prawa przez Burmistrza Limanowej. Wnioskodawczynie powołują się na to, że są mieszkańcami Marcinkowic – miejscowości położonej w powiecie nowosądeckim, gmina Chełmiec.
Natomiast zaskarżone zarządzenie zostało wydane przez Burmistrza Czchowa - miejscowości położonej w powiecie brzeskim. Wnioskodawczynie nie wykazały zatem istnienia interesu prawnego do uczestniczenia w tym postępowaniu. Brak podstaw do przyjęcia, że wynik niniejszego postępowania dotyczy ich praw i obowiązków.
Ze wskazanych powyżej powodów Sąd odmówił dopuszczenia D. T., I. M., B. T. i E. H. do udziału w niniejszym postępowaniu sądowym na prawach strony, działając na podstawie art. 33 § 2 p.p.s.a.
Mając powyższe na uwadze, orzeczono jak w sentencji.