Uzasadnienie
Skarżący A. J. w dniu [...] 2006 r. dokonał zgłoszenia samochodu osobowego marki [...] według dokumentu SAD nr [...] do procedury dopuszczenia do obrotu. Towar został objęty wnioskowaną procedurą.
W dniu [...] 2009 r. Naczelnik Urzędu Celnego wydał decyzję tzw. " celną" nr [...], w której określił kwotę długu celnego zarejestrowanego retrospektywnie dotyczącego towaru objętego ww. zgłoszeniem celnym.
Zmiana kwoty długu celnego miała wpływ na wysokość podatku akcyzowego, co spowodowało, że w dniu [...] 2009 r. Naczelnik Urzędu Celnego wydał decyzję tzw. " akcyzową" nr [...], w której określił kwotę podatku akcyzowego dotyczącego towaru objętego wskazanym wyżej zgłoszeniem celnym. W wyniku wniesionego przez skarżącego odwołania, Dyrektor Izby Celnej decyzją nr [...] z dnia [...] 2009 r. utrzymał w mocy przedmiotową decyzję.
W związku z tym, iż zmiana kwoty długu celnego oraz podatku akcyzowego ma wpływ na wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług w imporcie, Naczelnik Urzędu Celnego w dniu [...] 2010 r. wydał decyzję, w której określił prawidłową wysokość podatku od towarów i usług należnego z tytułu importu towaru objętego ww. zgłoszeniem celnym w wysokości 9 536 zł.
Dyrektor Izby Celnej, po rozpatrzeniu odwołania od ww. rozstrzygnięcia, decyzją z dnia 9 czerwca 2010 r. nr [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.
Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wpłynęła skarga na decyzję z dnia 9 czerwca 2010 r. nr [...], która zarejestrowana została pod sygn. akt. III SA/Kr 896/10. Postępowanie sądowe zostało zawieszone postanowieniem z dnia 7 kwietnia 2011r, w związku z toczącym się postępowaniem w sprawie "celnej" dotyczącej towaru objętego wymienionym na wstępie zgłoszeniem celnym.
W dniu 24 lutego 2012r do tut. Sądu wpłynęło pismo procesowe skarżącego, którego załącznik stanowiła decyzja Naczelnik Urzędu Celnego z dnia [...] 2011 r., nr [...] uchylająca w całości decyzję Naczelnika Urzędu Celnego nr [...] z dnia [...] 2010 r. dotyczącą określenia wysokości zobowiązania podatkowego podatku od towarów i usług z tytułu importu towaru objętego zgłoszeniem celnym nr SAD nr [...] z dnia [...] 2006 r.
Jako podstawę prawną ww. decyzji organ wskazał: art. 207, art. 208 § 1, art.244 § 1, art. 245 § 1 pkt 1 w zw. z art. 240 § 1 pkt. 7 Ordynacji podatkowej (Dz. U. Nr 8 poz. 60 z 2005 r. ze zm.). Z treści tej decyzji wynikało, że Naczelnik Urzędu Celnego decyzją z dnia [...] 2011r, nr [...] umorzył postępowanie w sprawie dotyczącej obliczenia dla towaru objętego zgłoszeniem celnym wymienionym na wstępie niezaksięgowanej kwoty długu celnego, a następnie decyzją z dnia [...] 2011r. nr [...] uchylił decyzję z dnia [...] 2009r nr [...] dotycząca określenia podatku akcyzowego od towaru objętego ww. zgłoszeniem celnym.
Mając na uwadze powyższe okoliczności, postanowieniem z dnia 28 maja 2012r., sygn. akt III SA/Kr 896/10 tut. Sąd podjął zawieszone postępowanie sądowe, a następnie wezwał organ – Dyrektora Izby Celnej o udzielenie informacji, czy decyzja będąca przedmiotem skargi w niniejszej sprawie tj. z dnia 09 czerwca 2010r, nr [...], została wyeliminowana z obrotu prawnego.
W odpowiedzi na wezwanie, Dyrektor Izby Celnej pismem z dnia 23 sierpnia 2012 r. poinformował, iż decyzja Naczelnika Urzędu Celnego nr [...] z dnia [...] 2010 r. nie została wyeliminowana z obrotu prawnego. Należy zauważyć, że odpowiedź dotyczy innej decyzji, niż określono w wezwaniu Sądu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art.1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz.1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Usunięcie z obrotu prawnego decyzji może nastąpić tylko wtedy, gdy postępowanie sądowe dostarczy podstaw do uznania, że przy wydawaniu zaskarżonej decyzji organy administracji publicznej naruszyły prawo w zakresie wskazanym w art.145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zwanej dalej p.p.s.a. (Dz. U. 2012 r. Nr 270). Dodać należy, że zgodnie z art.134 § 1 ww. ustawy – Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Przepis ten ma zastosowanie w przedmiotowej sprawie.
W wyniku dokonanej oceny należy stwierdzić, że skarga zasługuje na uwzględnienie z przyczyn niżej wskazanych.
W niniejszej sprawie przedmiotem rozpoznania były trzy decyzje, a mianowicie:
- - decyzja z dnia [...] 2010 r. nr [...] Naczelnika Urzędu Celnego, określająca wysokość należnego podatku od towarów i usług z tytułu importu towaru;
- - decyzja z dnia 9 czerwca 2010 r. nr [...] Dyrektora Izby Celnej utrzymująca w mocy ww. decyzję oraz
- - decyzja Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] 2011 r. nr [...] uchylająca w całości decyzję z dnia [...] 2010 r. nr [...].
W pierwszej kolejności należy stwierdzić, że ostatnia z wymienionych decyzji tj. decyzja z dnia [...] 2011 r. nr [...] Naczelnika Urzędu Celnego, została wydana w trybie wznowienia postępowania z naruszeniem przepisów ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku - Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 8 poz. 60 z 2005 r. ze zm.). w zakresie dotyczącym właściwości organu uprawnionego do orzekania w tym trybie.
Zgodnie z art. 240 § 1 pkt. 7 Ordynacji podatkowej, w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli decyzja została wydana na podstawie innej decyzji lub orzeczenia sądu, które zostały następnie uchylone lub zmienione w sposób mogący mieć wpływ na treść wydanej decyzji. Organem właściwym w tym zakresie jest - zgodnie z art. 244 § 1 ww. ustawy - ten organ, który wydał w sprawie decyzję w ostatniej instancji.
Organem, który wydał w niniejszej sprawie decyzję w ostatniej instancji był Dyrektor Izby Celnej, a nie Naczelnik Urzędu Celnego i to ten pierwszy był organem właściwym w zakresie rozstrzygnięcia w przedmiocie wznowienia postępowania w sprawie.
Tymczasem Naczelnik Urzędu Celnego uchylił swoją własną decyzję w sytuacji, kiedy była ona już przedmiotem rozpoznania przez organ II instancji, co więcej, w chwili jej uchylenia, decyzja utrzymującą ją w mocy była już zaskarżona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, a zatem toczyło się postępowanie sądowe. Zgodnie z art. 54 § 3 ww. ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Uwzględniając skargę, organ stwierdza jednocześnie, czy działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce bez podstawy oprawnej albo z rażącym naruszeniem prawa.
Także i w tym przypadku organem właściwym do ewentualnego uwzględnienia skargi był Dyrektor Izby Celnej.
Naczelnik Urzędu Celnego, uchylając swoją decyzję z dnia [...] 2010r nr [...] doprowadził do sytuacji, gdy w obrocie prawnym pozostawała decyzja utrzymująca w mocy decyzję uchyloną, a więc wyeliminowana z obrotu prawnego.
Artykuł 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a. stanowi, że sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach.
Zgodnie z artykułem 247 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej, organ podatkowy stwierdza nieważność decyzji ostatecznej, która została wydana z naruszeniem przepisów o właściwości. W niniejszej sprawie Naczelnik Urzędu Celnego naruszył swą właściwość wydając decyzję z dnia [...] 2011 r. nr [...]; przedmiotowa decyzja jest dotknięta wadą nieważności.
Stwierdzenie nieważności ww. decyzji ma ten skutek, że w obrocie prawnym pozostawały dwie inne decyzje, a mianowicie decyzja Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] 2010 r. nr [...] oraz utrzymująca ją w mocy decyzja Dyrektora Izby Celnej z dnia 9 czerwca 2010 r. nr [...].
W związku z tym, iż zmiana kwoty długu celnego oraz podatku akcyzowego ma wpływ na wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług w imporcie, a decyzja Naczelnik Urzędu Celnego z dnia [...] 2010 r. nr [...] została wydana na podstawie decyzji Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] 2009 r. nr [...] tzw. " celnej", która została wyeliminowana z obrotu prawnego oraz na podstawie decyzji z dnia [...] 2009 r. nr [...] tzw. "akcyzowej", która również została wyeliminowana z obrotu prawnego - zaszły przesłanki określone w art. 240 §1 pkt.7 Ordynacji.
Decyzja "celna" z dnia [...] 2009 r. została wyeliminowana z obrotu prawnego decyzją Naczelnik Urzędu Celnego z dnia [...] 2011 r. nr [...] umarzającą postępowanie w sprawie dotyczącej obliczenia dla towaru objętego ww. zgłoszeniem celnym niezaksięgowanej kwoty długu celnego.
Natomiast decyzja " akcyzowa" Naczelnika Urzędu Celnego z dnia z dnia [...] 2009 r. nr [...], utrzymana w mocy decyzją Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] 2009 r. nr [...], zostały wyeliminowane z obrotu prawnego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjny w Krakowie z dnia 16 czerwca 2011 r, sygn. akt III SA/Kr 339/11.
Stosownie do art. 29 ust. 13, ust. 15 ustawy o podatku od towarów i usług podstawą opodatkowania imporcie towarów jest wartość celna powiększona o należne cło i podatek akcyzowy oraz o elementy, o ile nie zostały do niej włączone, prowizje, opakowanie, transport i koszty ubezpieczenia, które zostały już poniesione albo będą poniesione do pierwszego miejsca przeznaczenia na terytorium kraju.
W związku z tym, że w rozpatrywanej sprawie kwota długu celnego oraz podatku akcyzowego nie uległa zmianie, a w konsekwencji nie uległa również zmianie wysokość podatku od towarów i usług należnego z tytułu importu towaru objętego ww. zgłoszeniem celnym, zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji należało uchylić.
Rozstrzygając niniejszą sprawę, należało mieć na uwadze treść art. 135 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia.
Uznając, że zaskarżona decyzja oraz poprzedzająca ją decyzja organu pierwszej instancji, zostały wydane z naruszeniem przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy Sąd działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012, Nr 270) - orzekł jak w sentencji.
Zgodnie z art.152 p.p.s.a. ustawy zaskarżona decyzja nie może być wykonana.
O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 tej ustawy i zasądzono od Dyrektora Izby Celnej na rzecz skarżącego kwotę 359 zł, tytułem zwrotu kosztów postępowania.