Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści i wyszukiwarka

Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowiez 12 września 2023 r., sygn. akt III SA/Kr 734/23

prawomocnyRozstrzygnięcie: za organemTekst u wydawcy: CBOSA

Metryka

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Skład
Sędzia WSA Elżbieta Czarny-Drożdżejko przewodniczący, sprawozdawca
WSA Tadeusz Kiełkowski Asesor
WSA Magdalena Gawlikowska
Rozpoznanie
na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 12 września 2023 r.
Sprawa
sprawy ze skargi J. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 28 lutego 2023 r., nr SKO.PS/4110/716/2022 w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania skargę oddala.

Uzasadnienie

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Krakowie (dalej: SKO lub Kolegium) postanowieniem z 28 lutego 2023 r. nr SKO.PS/4110/716/2022 działając na podstawie art. 134 ustawy z dnia 14 czerwca 192000 256) po rozpatrzeniu wniosku skarżącego J. K., o ponowne rozpatrzenie odwołania od decyzji Prezydenta Miasta Krakowa z dnia 23 maja 202r. w przedmiocie zasiłku celowego w formie posiłków w barze, stwierdziło niedopuszczalność odwołania.

Powyższe postanowienie zostało wydane w następujących okolicznościach stanu faktycznego i prawnego.

Prezydent Miasta Krakowa decyzją z dnia 28 stycznia 2022 r. nr [...] przyznał skarżącemu świadczenie w postaci gorącego posiłku w Barze "F." od dnia 1 lutego 2022 r. do 31 grudnia 2022 r.

W związku ze zmianą sytuacji dochodowej skarżącego, Prezydent Miasta Krakowa, decyzją z dnia 23 maja 2023 r. zmienił decyzję z 28 stycznia 2022 r. w ten sposób, że od dnia 1 czerwca 2022 r. świadczenie w formie posiłków w barze przyznane skarżącemu, nie przysługuje.

W wyniku odwołania od ww. decyzji, SKO w Krakowie, decyzją z dnia 7 lipca 2022 r., utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. Nie zgadzając się z rozstrzygnięciem, skarżący wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie.

Następnie pismem z dnia 17 października 2022 r.,skarżący złożył wniosek o ponowne rozpatrzenie odwołania od decyzji Prezydenta Miasta Krakowa z dnia 23 maja 2022 r., wskazując na jej wadliwość.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Krakowie, postanowieniem z 28 lutego 2023 r. stwierdziło niedopuszczalność odwołania od decyzji Prezydenta Miasta Krakowa z dnia 23 maja 202r. w przedmiocie zasiłku celowego w formie posiłków w barze.

W motywach rozstrzygnięcia organ odwoławczy wskazał, że złożone odwołanie należy uznać za niedopuszczalne, zgodnie bowiem z art. 127 k.p.a. odwołanie przysługuje stronie wyłącznie od decyzji nieostatecznej. Decyzja SKO w Krakowie z 7 lipca 2022 r. nr SKO.PS/4110/397/2022 utrzymująca w mocy decyzję Prezydent Miasta Krakowa z 23 maja 2022 r. jest ostateczna i nie jest możliwe ponowne rozpatrywanie złożonego od niej odwołania. Natomiast w związku ze złożeniem skargi na decyzje organu odwoławczego, będzie oceniana zarówno decyzja Kolegium jak i decyzja Prezydenta Miasta Krakowa.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skarżący, wyraził swoje niezadowolenie z wydanego przez organ odwoławczy rozstrzygnięcia. Podkreślił, że organ ma obowiązek rozpatrzeć każdy złożony wniosek. Nadto wskazał na przepisy pomocy społecznej uzasadniające przyznanie mu wnioskowanej pomocy.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Przeprowadzona przez Sąd kontrola zaskarżonego postanowienia Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Krakowie z 28 lutego 2023 r. dotyczącego wniosku skarżącego o ponowne rozpatrzenie odwołania od decyzji Prezydenta Miasta Krakowa z dnia 23 maja 202r. w przedmiocie zasiłku celowego w formie posiłków w barze, pod kątem kryterium legalności, wykazała, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Należy także wskazać, że stosownie do art. 134 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a. p.p.s.a.

Przedmiotowa sprawa została rozpoznana w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów na podstawie art. 119 pkt 3 p.p.s.a.

Przepis art. 134 k.p.a. obliguje organ odwoławczy do przeprowadzenia postępowania wstępnego polegającego na podjęciu czynności mających na celu ustalenie, czy odwołanie jest dopuszczalne oraz, czy zostało ono wniesione z zachowaniem terminu. Stwierdzenie zaistnienia przyczyny wskazującej na niedopuszczalność wniesionego środka zaskarżenia, czy też stwierdzenie jego wniesienia po terminie zobowiązuje organ do zachowania przewidzianego w ww. art. 134 tj. wydania postanowienia o stwierdzeniu niedopuszczalności odwołania lub o stwierdzeniu uchybienia terminu do jego wniesienia. W takiej sytuacji merytoryczne rozpatrzenie odwołania nie jest możliwe, prowadziłoby bowiem do wydania orzeczenia dotkniętego wadą nieważności.

W niniejszej sprawie skarżący wniósł ponowne odwołanie od decyzji organu I instancji, które nazwał wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, to jest od decyzji Prezydenta Miasta Krakowa z dnia 23 maja 2022r. Należy nadmienić, że wskazana decyzja została już prawidłowo przez skarżącego zaskarżona, a Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia 7 maja 2022r. utrzymało ją w mocy. Od decyzji organu II instancji przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, o czym skarżący został prawidłowo pouczony, a skarga została wniesiona i oddalona wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 19 stycznia 2023r. (III SA/Kr 1368/22).

Niedopuszczalność odwołania, o której mowa w art. 134 k.p.a. może wynikać z przyczyn przedmiotowych, jak też z przyczyn podmiotowych. W pierwszej grupie wymienić można brak przedmiotu zaskarżenia, wyłączenie możliwości wniesienia środka odwoławczego lub wyczerpanie przysługujących środków odwoławczych. Do podmiotowych przyczyn niedopuszczalności odwołania zalicza się przypadki wniesienia środka zaskarżenia przez osobę niemającą do tego legitymacji bądź przez osobę niemającą zdolności do czynności prawnych (wyrok NSA z 11.12.2007 r., II OSK 1661/06, LEX nr 425381).

Decyzja organu II instancji ma zawsze walor ostateczności. Stąd ani po jej wydaniu organ II instancji nie może rozpoznać wniosku o ponowne rozpoznanie odwołania na decyzję organu I instancji, ani nie może rozpoznać ponownego odwołania od decyzji organu I instancji. Należy bowiem przyjąć, że doszło do wyczerpania przysługujących skarżącemu środków odwoławczych. Stąd trafnie organ stwierdził niedopuszczalność odwołania na podstawie art. 134 k.p.a.

Wobec powyższego Sąd, na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę, o czym orzeczono w sentencji wyroku.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.