Postanowienie WSA w Krakowie z 26 kwietnia 2012 r., III SA/Kr 75/12

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie

Rozpoznanie

w dniu 26 kwietnia 2012r. na posiedzeniu niejawnym

Sprawa

sprawy ze skargi J. K. i W. K. na uchwałę Rady Miejskiej z dnia 24 listopada 2011r. Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia ważności wyboru sołtysa w Sołectwie R postanawia: odrzucić skargę.

Skład

Sędzia WSA Dorota Dąbek przewodniczący

Uzasadnienie

Pismem z dnia 18 września 2011r. J. K. i W. K. zwrócili się do Rady Miejskiej o odwołanie sołtysa Sołectwa R, ponieważ wybory na to stanowisko były niezgodne z prawem. J. K. i W. K. wskazali, iż wybrany na sołtysa W. Ż. został skazany wyrokiem Sądu Rejonowego Wydział II Karny z dnia 7 kwietnia 2010r., sygn. akt [...] za przestępstwa z art. 233 § 1 i art. 234 w zw. z art. 12 Kodeksu karnego.

W dniu 24 listopada 2011r. Rada Miejska wydała uchwałę Nr [...] w sprawie stwierdzenia ważności wyboru sołtysa w Sołectwie R. Uchwała została podjęta na podstawie art. 18a ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001r. nr 142, poz. 1591 z późn. zm.) oraz § 28 ust. 1 Statutu Sołectwa R (załącznik nr 3 do uchwały Rady Miejskie z dnia 25 października 2000r. Nr [...] z późn. zm.). W § 1 tej uchwały Rada Miejska odmówiła stwierdzenia nieważności wyboru Sołtysa wsi R dokonanego podczas Zebrania Wiejskiego w dniu 25 czerwca 2011r.

Pismem z dnia 5 listopada 2011r. J. K. i W. K. wnieśli skargę na powyższą uchwałę Rady Miejskiej domagając się jej uchylenia.

W odpowiedzi na skargę Rada Miejska wniosła o oddalenie skargi jako bezzasadnej. Organ wskazał również, iż skarżący nie poprzedzili skargi wezwaniem, o którym mowa w art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001r. nr 142, poz. 1591 z późn. zm.).

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie.

Podstawą wniesienia skargi do sądu administracyjnego na zaskarżoną uchwałę Rady Miejskie z dnia 24 listopada 2011r. Nr [...], jest art. 3 § 2 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z art. 101 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001r. nr 142, poz. 1591 z późn. zm.).

Zgodnie z treścią art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może – po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia – zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Wniesienie skargi na zaskarżoną w niniejszej sprawie uchwałę winno być zatem, zgodnie z art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, poprzedzone wezwaniem do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia skarżących. W niniejszej sprawie powyższy wymóg nie został spełniony. W aktach sprawy brak jest bowiem jakiegokolwiek pisma skarżących, które mogłoby zostać uznane za wezwanie do usunięcia naruszenia. Fakt niepoprzedzenia skargi wezwaniem został również potwierdzony przez organ w odpowiedzi na skargę. Tym samym należy uznać, iż skarżący nie poprzedzili skargi wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa. Niewyczerpanie przez skarżących drogi zaskarżenia uchwały organu gminy powoduje, iż skarga nie może zostać merytorycznie rozpatrzona i podlega odrzuceniu.

Wobec zatem brzmienia powołanych powyżej przepisów, tj. art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym w związku z art. 52 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należy stwierdzić, że nie zostały spełnione przesłanki warunkujące skuteczne skierowanie skargi do sądu administracyjnego. Wniesienie bowiem do sądu administracyjnego skargi bez uprzedniego wyczerpania przysługującego środka zaskarżenia, tj. wymaganego przez ustawę wezwania do usunięcia naruszenia jest niedopuszczalne i skutkuje odrzuceniem skargi, stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Mając powyższe na względzie orzeczono jak w sentencji.