Uzasadnienie
S. K. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie decyzję Wojewody z dnia 1 kwietnia 2016 r. Nr [...] w przedmiocie wymeldowania.
W piśmie z dnia 2 maja 2016 r. S. K. wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku skarżąca wskazała, że nieuwzględnienie jej wniosku może doprowadzić do powstania nieodwracalnych lub też trudnych do odwrócenia następstw, ponieważ ewentualne uwzględnienie skargi skutkować będzie wyeliminowaniem jej z obrotu prawnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718, z późn. zm.) zwanej dalej P.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.
Wskazane wyżej następstwa należy rozumieć jako sytuację w której szkoda nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia ani nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do jej stanu pierwotnego. Przykładem takiego trudnego do odwrócenia skutku będzie zatem utrata rzeczy, która ze względu na swoje właściwości nie może być zastąpiona lub konieczność ogłoszenia upadłości przedsiębiorstwa, połączonej z likwidacją jego majątku.
Obowiązek uprawdopodobnienia okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji obciąża wnioskodawcę. Aby Sąd mógł stwierdzić czy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, skarżąca powinna przytoczyć istnienie konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie wykonania aktu lub czynności jest zasadne - (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 lutego 2008 r. sygn. akt II OZ 131/08).
Dokonując oceny, pod kątem przytoczonych wyżej przepisów, Sąd doszedł do przekonania, że wniosek nie zasługuje na uwzględnienie bowiem nie zachodzą okoliczności uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Zgodnie z utrwalonym w doktrynie i orzecznictwie poglądem, do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, nie jest wystarczający sam wywód strony. Nie wystarczy więc nawet samo powtórzenie treści przepisu, a tym bardziej samo wniesienie o zastosowanie ochrony tymczasowej, jak to ma miejsce w niniejszej sprawie. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawczyni. Brak uzasadnienia wniosku o udzielenie ochrony tymczasowej uniemożliwia jego merytoryczną ocenę - por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 18 maja 2004 r. sygn. akt FZ 65/04, tak tez w doktrynie J.P. Tarno "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz" - Wydawnictwo LexisNexis Warszawa 2006 - wydanie 2 - str. 188.
Podkreślenia wymaga, że celem instytucji wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji jest zapewnienie stronie skarżącej ochrony tymczasowej w toku sądowej kontroli zaskarżonego aktu przed następstwami wadliwych aktów lub czynności organów administracji publicznej, których wykonanie może doprowadzić do wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Jednocześnie jednak trzeba mieć na względzie przedmiot decyzji objętej wnioskiem, o jakim mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. W rozpoznawanej sprawie wniosek ten dotyczy decyzji o wymeldowaniu, a więc orzeczenia, które stwierdza jedynie pewien stan faktyczny, zatem posiada jedynie charakter ewidencyjny. Nie ma ona charakteru nieodwracalnego. Powołana we wniosku okoliczność - konieczność wyeliminowania decyzji z obrotu prawnego - nie uzasadnia przyjęcia stanowiska skarżącej o zachodzącym niebezpieczeństwie wyrządzenia znacznej szkody czy spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w rozumieniu powołanego przepisu.
Na gruncie obecnie obowiązującej ustawy o ewidencji ludności w dowodzie osobistym nie zamieszcza się adresu miejsca zameldowania na pobyt stały. Wymeldowanie jest wyłącznie aktem rejestracji danych dotyczących pobytu osoby w określonej miejscowości pod danym adresem. Nie ma bezpośredniego związku z prawem do zamieszkiwania w danym budynku.
Reasumując stwierdzić należy, że w niniejszej sprawie wnioskodawczyni nie wskazała konkretnych zdarzeń czy okoliczności, które potwierdziłyby, że decyzja orzekająca o jej wymeldowaniu mogła spowodować powstanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków.
Na marginesie zauważyć należy, że udzielenie ochrony tymczasowej na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a. nie jest uzależnione od tego, czy zaskarżona decyzja jest zasadna.
W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a., orzekł jak na wstępie.