Uzasadnienie
Skarżąca w złożonym na urzędowym formularzu "PPF" wniosku o przyznanie prawa pomocy domagała się zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego.
Oświadczyła, że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z kwalifikowanym pełnomocnikiem.
Objaśniając swoją sytuację rodzinną uwidoczniła, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z narzeczonym.
Określając swój majątek zadeklarowała brak nieruchomości, zasobów, przedmiotów wartościowych. Podobnej treści deklarację złożyła gdy chodzi o narzeczonego.
Miesięczne dochody swego gospodarstwa domowego oszacował łącznie na 2100 zł wyjaśniając, że składa się na to jej wynagrodzenie za pracę w wysokości 720 zł oraz 1380 zł wynagrodzenia za pracę narzeczonego.
Wymieniając zobowiązania i stałe wydatki wskazała, że miesięczny koszt najmu i mediów do 1000 zł plus 130 zł za telefon.
Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje:
Stosownie do art. 252 ppsa w związku z art. 246 §1 pkt. 1 osoba fizyczna może domagać się przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym (art. 245 §2 ppsa) o ile nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Skarżąca złożyła wymagane oświadczenie. Jest ono wystarczające do oceny możliwości płatniczych strony. Te nie rysują się szczególnie. Skarżąca nie ma żadnego majątku. Z zasad doświadczenia życiowego wynika zaś, że przy obecnym poziomie cen oraz usług środki jakie ma do dyspozycji to gospodarstwo domowe po opłaceniu wykazanych stałych wydatków wystarczają z trudem na bieżącą egzystencję i opędzenie potrzeb życiowych dwóch osób. Na pomoc narzeczonego nie może liczyć, bo podobnie jak skarżąca nie ma żadnego majątku.
Uwzględniając to wszystko, udzielono skarżącej zgodnie z wnioskiem pomocy o którym to prawie traktują przepisy oddziału 2 rozdziału III działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym orzekając jak w sentencji na podstawie art. 246 §1 pkt. 1 ppsa w związku z art. 245 §2 ppsa.