Uzasadnienie
Wnioskodawczyni w złożonym na urzędowym formularzu "PPF" wniosku o przyznanie prawa pomocy domagała się zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata.
W rubryce 6 "Stan Rodzinny" wpisała siebie.
Rubrykę 7 "Majątek" zakresliła.
W rubryce 10 "Dochody" poczyniła adnotację "0,00"
Uzasadniając swoje starania odniosła się pokrótce do okoliczności nurtującej ją sprawy i przedstawiła swoją ocenę.
Do wniosku dołączyła kopie zaświadczenia Naczelnika Urzędu Skarbowego z którego wynika, że nie składała zeznania podatkowego, odpisu skróconego aktu zgonu K. S., kopię zaświadczenia Urzędu Miejskiego, że nie figuruje w rejestrze podatku rolnego, leśnego, od nieruchomości, kopię zaświadczenia z MGOPS, że nie korzystała i nie korzysta ze świadczeń z pomocy społecznej.
Z urzędu stwierdza się, że m.in. w sprawie prowadzonej do sygn. akt. III SA/Kr 1445/13 a także III SA/Kr 1774/14 oddalono wniosek skarżącej o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata z uwagi na fakt, że pomimo wezwania skarżąca nie udzieliła żądanych wyjaśnień dot. m.in. stałych miesięcznych obciążeń związanych z utrzymaniem domu i opłaceniem mediów, zbyła milczeniem pytanie jak przy deklarowanym braku dochodów jest w stanie prowadzić jednoosobowe gospodarstwo domowe.
Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje:
Stosownie do art. 252 ppsa w związku z art. 246 §1 pkt. 1 osoba fizyczna może domagać się przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym o ile – poza wnioskiem (art. 243 ppsa) - złoży oświadczenie którym wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Oświadczenie to zgodnie z wolą ustawodawcy ma być "dokładne", a owa "dokładność" stopniowana jest przeświadczeniem sądu, że strona okoliczności te wykazała, czyli przedstawiła je w sposób przekonywujący, bo generalnie ciężar dowodu co do wykazania okoliczności uzasadniających przyznanie prawa pomocy spoczywa na stronie składającej wniosek o przyznanie prawa pomocy (por. postanowienie NSA z 18 czerwca 2004 r. FZ 165/04).
W realiach rozstrzyganego przypadku skarżąca przeszła nad tym po raz kolejny do porządku, choć po lekturze uzasadnienia postanowienia z dnia 14.02.2014 r. III SA/Kr 1445/13 powinna zdawać sobie sprawę, jakie dane oraz jakie dokumenty źródłowe należało przedstawić. Skoro jednak taka była decyzja skarżącej to w konsekwencji obecnie nie było potrzeby wzywania strony o te informacje. Jedynym refleksem takiego działania byłoby bowiem przedłużanie postępowania, co stoi w sprzeczności z dyspozycją art. 7 ppsa nakładającym na sąd (a w zakresie powierzonych czynności także i referendarza) obowiązek podejmowania czynności zmierzających do szybkiego załatwienia sprawy i podjęcia rozstrzygnięcia na pierwszym posiedzeniu. W ślad za Naczelnym Sądem Administracyjnym przypomnieć równocześnie wypada, że ponieważ prawo do sądu nie ma charakteru absolutnego i może być przedmiotem uzasadnionych prawnie ograniczeń (postan.
NSA z 15 marca 2006 r. II OZ 258/06), to sprawą zainteresowanej jest wykazanie zasadności złożonego wniosku w świetle ustawowych przesłanek przyznania prawa pomocy (por. postan. NSA z 31 marca 2005 r. I FZ 63/05).
Z przytoczonych względów orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 243 §1 oraz art. 252 w związku z art. 246 §1 pkt. 1 i art. 245 §2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.