Uzasadnienie
Postanowieniem Referendarza Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 30 października 2009 r. przyznawane zostało skarżącemu A. K. prawo pomocy obejmujące ustanowienie adwokata z urzędu. Zarządzeniem z dnia 31 grudnia 2009 r. dziekan Okręgowej Rady Adwokackiej wyznaczył dla skarżącego A. K. pełnomocnika z urzędu w osobie adwokata M. S., wykonującego zawód w Kancelarii Adwokackiej w K, ul. B. W skardze kasacyjnej od postanowienie WSA w Krakowie z dnia 30 stycznia 2012 r. pełnomocnik w pkt 2 zawarł wniosek o zasądzenie kosztów według norm prawem przepisanych.
Mając powyższe na uwadze Sąd zważył, co następuje
Zgodnie z treścią § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu - wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone ani w całości, ani w części. Wniosek pełnomocnika skarżącego nie zawiera takiego oświadczenia, zatem podlega oddaleniu jako nieuzasadniony. Nie można bowiem uznać za takie oświadczenie sformułowania "o zasądzenie kosztów według norm prawem przepisanych". Nadawanie zaś z urzędu odmiennej treści, czy znaczenia składanym pismom jest niedopuszczalne.
Brak jest podstaw do wezwania kwalifikowanego pełnomocnika do uzupełnienia wniosku w trybie art. 49 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, bowiem dyspozycja tego artykułu odnosi się wyłącznie do sytuacji, gdy pismo obarczone jest brakami formalnymi. Zgodnie zaś z poglądem wyrażonym przez Naczelny Sąd Administracyjny w uzasadnieniu postanowienia z dnia 18 października 2005 roku sygn. akt II FZ 625/05, nie złożenie przez pełnomocnika oświadczenia nie stanowi braku formalnego pisma. Zdaniem NSA oświadczenie nie jest elementem formalnym lecz stanowi zasadniczy składnik uzasadnienia wniosku. Z tego względu jego brak nie podlega uzupełnieniu w trybie art. 49 ww ustawy.
Oświadczenie, będące nieodzownym elementem uzasadnienia wniosku o przyznanie kosztów stanowi przesłankę do przyjęcia, że praca adwokata nie została wynagrodzona, a zatem zachodzi podstawa poniesienia kosztów z tego tytułu przez Skarb Państwa na podstawie art. 29 ust.1 ustawy z dnia 26 maja 1982 roku – Prawo o adwokaturze (Dz. U. Nr 16, poz. 124 z póź. zm.)
Mając powyższe na względzie orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz.1270 ze zmianami).