Uzasadnienie
Skarżący w złożonym na urzędowym formularzu "PPF" wniosku o przyznanie prawa pomocy domagał się zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego.
Oświadczył, że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z jakimkolwiek kwalifikowanym pełnomocnikiem.
Objaśniając swoją sytuację rodzinną podał, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z żoną i córką.
Oświadczył, że nie posiada nieruchomości, zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych. Także żona i córka nie posiadają żadnych nieruchomości ani innego majątku. Wyjaśnił, że rodzina zamieszkuje z teściami w wynajmowanym przez nich mieszkaniu z zasobów miasta L. Określając miesięczne dochody rodziny podał, że on sam otrzymuje 400 zł renty, małżonka 700 zł renty a na córkę dostają 109 zł świadczeń rodzinnych. W konsekwencji wszystko do daje miesięcznie kwotę 1208 zł.
Uzasadniając swoje starania zaakcentował, że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania ani kosztów zastępstwa procesowego. Podniósł, że w 2008 r. miał poważny wypadek samochodowy w którym ucierpiała również jego małżonka. Od tego czasu skarżący pobiera rentę socjalną a żona rentę z tytułu całkowitej niezdolności do pracy. Rodzina korzysta ze świadczeń z pomocy społecznej oraz świadczeń rodzinnych. Oprócz wykazanych nie mają innych dochodów. Zamieszkując u teściów partycypują w kosztach związanych z eksploatacją mieszkania tj. kwotą 400 zł dokładają się do czynszu i opłat bieżących.
Ponadto małżonkowie w uwagi na problemy ze zdrowiem ponoszą wydatki na zakup leków w wysokości ok. 60 zł miesięcznie. Pozostałe środki małżonkowie przeznaczają na zakup żywności, opłaty ze telefon i Internet. Z uwagi zaś na to, że córką jest uczennicą I klasy szkoły podstawowej ponoszą też wydatki w celu dostarczenia jej artykułów szkolnych.
Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje:
Stosownie do art. 252 ppsa w związku z art. 246 §1 pkt. 1 ppsa osoba fizyczna może domagać się przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym o ile wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Oświadczenie to zgodnie z wolą ustawodawcy ma być "dokładne" (art. 252 ppsa) przy czym owa dokładność stopniowana jest przekonaniem sądu i referendarza, że strona podnoszone przez siebie okoliczności "wykazała".
W realiach niniejszej sprawy skarżący złożył oświadczenie o jakim mowa w art. 252 ppsa. Oświadczenie to jest wystarczające do oceny aktualnej sytuacji bytowej i możliwości płatniczych strony. Te nie rysują się specjalnie. Tak bowiem należy postrzegać sytuację trzy osobowej rodziny, bez jakiegokolwiek majątku, zamieszkującą z teściami w wynajmowanym przez nich mieszkaniu komunalnym, z problemami zdrowotnymi, korzystającą ze świadczeń oferowanych przez pomoc społeczną. Z zasad doświadczenia życiowego wynika, że przy obecnym poziomie cen oraz usług środki jakimi dysponuje gospodarstwo domowe skarżącego po opłaceniu wykazanych obciążeń wystarczają z trudem na opędzenie podstawowych potrzeb dnia codziennego.
Biorąc to pod uwagę udzielono więc skarżącemu zgodnie z wnioskiem pomocy o którym to prawie traktują przepisy oddziału 2 rozdziału III działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekając jak w sentencji na podstawie art. 246 §1 pkt. 1 ppsa w związku z art. 245 §2 ppsa.