Uzasadnienie
Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wpłynął wniosek J. S. o zwolnienie od kosztów sądowych, uzupełniony pismem z dnia 31 lipca 2014 r., w sprawie skargi na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia 26 marca 2014 r.
We wniosku tym skarżący oświadczył, iż prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Jego miesięczny dochód z tytułu pobieranego świadczenia emerytalnego wynosi 2.152,88 zł.
W składa majątku skarżącego wchodzi ½ część działki o pow. 14 ara oraz działka o pow. 3,75 a.
Na uzasadnieniu wniosku skarżący podał, iż brak jest możliwości pokrycia kosztów sądowych.
W piśmie uzupełniającym z dnia 31 lipca 2014 r. skarżący wyjaśnił, iż mieszka w domu stanowiącym własność syna. Nie posiada rachunku bankowego. Nie korzysta z pomocy opieki społecznej. Pozostaje w stałym leczeniu. Nie wskazał jednak kosztów jakie ponosi na leczenie.
Do pisma skarżący dołączył kserokopie następujących dokumentów: zeznania podatkowego za rok 2013, rozliczenia energii elektrycznej z prognozowanym zużyciem i opłatami, fakturę VAT za usługi telekomunikacyjne, fakturę VAT za gaz, rachunki za wywóz śmieci, za wodę, Potwierdzenie wpłaty podatku od nieruchomości - G, potwierdzenie wpłaty podatku od nieruchomości - K, oraz potwierdzenie wpłaty podatku rolnego - G parcela, zaświadczenie lekarskie o pozostawaniu w leczeniu urologicznym oraz dwa rachunki za leki z czerwca i lipca 2014 r.
Stosownie do treści art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi,(Dz. U. nr 153, poz.1270) prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowaniu lub w jego toku. Prawo to obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 powołanej ustawy, prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W przedmiotowej sprawie skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od ponoszenia kosztów sądowych.
Rozpatrując na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy referendarz zważył co następuje:
Zgodnie z treścią art. 246 § 1 pkt 2 cyt. ustawy przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Należy zwrócić uwagę czym jest instytucja prawa pomocy. Prawo pomocy to inaczej prawo ubogich. Instytucja ta ma charakter wyjątkowy co oznacza, że może być stosowana tylko w przypadku osób charakteryzujących się trudną sytuacją materialną (do takich osób zalicza się bezrobotnych, osoby pozbawione środków do życia), bądź gdy środki te są bardzo ograniczone i zaspakajają tylko niezbędne potrzeby egzystencjonalne (vide postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 października 2005 r. I GZ 107/05, niepubl.). Z kolei przez uszczerbek dla siebie, bądź rodziny należy rozumieć zachwianie sytuacji materialnej i bytowej strony w taki sposób, iż nie jest ona w stanie zapewnić sobie minimum warunków socjalnych (vide postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 marca 2005 r. sygn. akt FZ 794/04, niepubl.).
W przedmiotowej sprawie po dokonaniu analizy informacji wynikających z oświadczeń skarżącego jak i przekazanych przez niego dokumentów, referendarz sądowy uznał, iż nie zachodzą szczególne okoliczności, określone w art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.. pozwalające na skuteczne ubieganie o przyznanie prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.
Skarżący uzyskuje stały miesięczny dochód z pobieranego świadczenia emerytalnego, bez obciążeń. Według przedstawionych rachunków i faktur jego miesięczne wydatki konieczne opiewają na kwotę – 413,26 zł, w tym należne podatki od nieruchomości i rolny liczony za każdy miesiąc. Jeżeli chodzi o rachunek za wodę na kwotę 1.065,68 zł to z uwagi na fakt, iż jest on nieopisany to orzekający nie wie czy jest to rachunek zbiorczy za okres kilku miesięcy czy rachunek pojedynczy, ale w takim wypadku wydaje się to mało prawdopodobne, gdyż skarżący prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe i nie prowadzi działalności gospodarczej. Po odliczeniu więc wykazanych wydatków koniecznych pozostaje skarżącemu do dyspozycji kwota 1.739,62 zł.
Wobec powyższego należało więc przyjąć, że skarżący nie wykazał, iż nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego. W ocenie orzekającego jest on w stanie wygospodarować kwotę 200 zł stanowiącą wpis od skargi. Ten element kosztów sądowych jest jedynym na obecnym etapie postępowania sądowego.
Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 243 § 1, art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270).