Uzasadnienie
Pismem z dnia 24 czerwca 2010 r. J. W. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na decyzję Wojewody w przedmiocie uznania za osobę bezrobotną oraz odmowy przyznania prawa do zasiłku.
Wnioskiem z dnia 23 listopada 2010 r. złożonym na urzędowym formularzu "PPF" skarżący zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata. Skarżący wskazał, że prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Posiada dom o powierzchni 70 m2 przeznaczony do kapitalnego remontu, który położony jest na terenie zalewowym, a także nieruchomość rolną o powierzchni 1,86 ha. Skarżący nie posiada natomiast oszczędności, ani wartościowych przedmiotów. Zaznaczył, że jest zadłużony na ok. 2000 złotych.
Postanowieniem z dnia 3 grudnia 2010 r. referendarz sądowy umorzył postępowanie w części obejmującej żądanie zwolnienia od kosztów sądowych i przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym ustanawiając na jego rzecz adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka.
Sprzeciw od powyższego postanowienia w ustawowo zakreślonym, terminie wniósł J. W. wnosząc o przyznanie prawa pomocy w całkowitym zakresie. Do sprzeciwu załączył zaświadczenie z Powiatowego Urzędu Pracy, z którego wynika, że od 15 lutego 2010 r. jest zarejestrowany bezrobotny.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z dnia 20 września 2002r. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm. – dalej zwanej w skrócie - p.p.s.a.) w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. W związku z tym, że w rozpatrywanej sprawie brak jest podstaw do odrzucenia sprzeciwu, wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy w podlega rozpoznaniu przez sąd.
Zgodnie z art. 245 § 1 p.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (§ 2 art. 245 p.p.s.a.). Natomiast prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (§ 3 art. 245 p.p.s.a.).
Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej na podstawie art. 246 § 1 w/w ustawy przysługuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (prawo pomocy w zakresie całkowitym) lub gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (prawo pomocy w zakresie częściowym).
Zgodnie z treścią art. 239 pkt 1 lit. b p.p.s.a. obowiązek uiszczenia kosztów sądowych nie ciąży na stronie, która skarży działanie lub bezczynność organu w sprawach, dotyczących statusu bezrobotnego, zasiłków oraz innych należności i uprawnień przysługujących osobie bezrobotnej. Z uwagi na powyższą regulację wskazać należy, że skarżący korzysta w niniejszej sprawie z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych. Tym samym rozpoznanie wniosku o przyznanie prawa pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych w tym zakresie jest zbędne.
Z treści przepisów art. 246 § 1 pkt 2 oraz art. 262 p.p.s.a. wynika z kolei, że stronie korzystającej z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych może być ponadto przyznane prawo pomocy w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego, jeżeli wykaże, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
W ocenie Sądu zaistniałe w niniejszej sprawie okoliczności uzasadniają przyznanie skarżącemu prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata. Skarżący jest osobą bezrobotną, bez dochodu. Prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Posiadany przez skarżącego dom zabezpiecza jego potrzeby bytowe, a zatem jego sprzedaż czy też obciążenie celem zdobycia środków na koszty postępowania pozbawiłoby skarżącego koniecznego utrzymania. Skarżący nie posiada również przedmiotów wartościowych, ani zgromadzonych oszczędności, a więc również w ten sposób nie jest w stanie uzyskać funduszy potrzebnych na prowadzenie sprawy przed sądem. Poza tym zaznaczyć należy, że dom skarżącego położony jest na terenach zalewowych i jak wiadomo Sądowi z urzędu, dom ten wraz z gospodarstwem domowym został zalany podczas powodzi w kwietniu 2010 r.
W ocenie Sądu sytuacja majątkowa skarżącego powoduje, że nie jest on w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku koniecznego dla swego utrzymania. Tym samym stwierdzić należy, że skarżący spełnia wymogi określone w art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a.
Mając zatem na uwadze powyższe stwierdzić należy, że skarżący otrzymał w niniejszej sprawie prawo pomocy w zakresie całkowitym, pomimo stwierdzenia w punkcie II niniejszego postanowienia o przyznaniu prawa pomocy "w zakresie częściowym". Jak bowiem wskazano na wstępie, postępowanie w części obejmującej zwolnienie od kosztów sądowych zostało umorzone (skarżący korzysta z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych), a na rzecz skarżącego został ustanowiony adwokat, zgodnie z treścią złożonego wniosku.
Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie orzekł jak w sentencji postanowienia, biorąc za podstawę art. 246 § 1 pkt 1 oraz art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm.).