Uzasadnienie
wyroku WSA w Krakowie z dnia 21 lutego 2008 roku.
Decyzją z dnia [...], znak: [...], Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny orzekł o braku podstaw do stwierdzenia u M. P. choroby zawodowej - przewlekłego zanikowego, przerostowego i alergicznego nieżytu błon śluzowych nosa, gardła, krtani i tchawicy wywołanego działaniem substancji o silnym działaniu drażniącym lub uczulającym - wymienionej w poz. 6 wykazu chorób zawodowych będącego załącznikiem do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 18 listopada 1983 r. w sprawie chorób zawodowych. W uzasadnieniu decyzji stwierdzono brak podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej albowiem żadna z badających skarżącego jednostek nie stwierdziła u niego takiej choroby.
Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny decyzją z dnia [...], znak: [...] wydaną na podstawie art. 5 pkt 4a, art. 12 ust.2 pkt 1 ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (Dz. U. z 2006r., nr 122, poz. 851 ze zm.) i § 10 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 18 listopada 1983 r. (Dz. U. Nr 65, poz. 294 ze zm.), w sprawie chorób zawodowych w związku z § 10 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 lipca 2002r. (Dz. U. Nr 132, poz. 115) w sprawie wykazu chorób zawodowych, szczegółowych zasad postępowania w sprawach zgłaszania podejrzenia, rozpoznawania i stwierdzania chorób zawodowych oraz podmiotów właściwych w tych sprawach, utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.
Przedmiotowe decyzje zostały wydane w wyniku ponownie prowadzonego postępowania administracyjnego, poprzednio wydane bowiem decyzje administracyjne, w tym także negatywna dla skarżącego decyzja w sprawie schorzenia gardła zostały uchylone wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 14 czerwca 2005r., sygn. akt [...].
W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji podano, iż w niniejszej sprawie ustalono, że M. P. pracował w Hucie [...], na następujących stanowiskach pracy:
- - od [...]1972r. do [...]1973r. na Wydziale [...] jako pracownik inżynieryjno – techniczny,
- - od [...]1973r. do [...]1974r. na Wydziale [...] jako mistrz ślusarni i montażu,
- - od [...]1974r. do [...]1976r. jako konstruktor – główny konstruktor,
- - od [...]1976r. do [...]1979r. jako starszy konstruktor,
- - od [...]1979r. do [...]1982r. jako samodzielny konstruktor,
- - od [...]1982r. do [...]1983r. w Zakładzie [...] jako mistrz zmianowy utrzymania ruchu mechanicznego,
- - od [...]1983r. do [...]1986r. w Zakładzie [...] jako samodzielny technolog kooperacji biernej,
- - od [...]1986r. do [...]1986r. przebywał na urlopie bezpłatnym,
- - od [...]1986r. do [...]1986r. w Zakładzie [...] jako samodzielny technolog ds. kooperacji biernej,
- - od [...]1986r. do [...]1987r. – przebywał na urlopie bezpłatnym,
- - od [...]1987r. do [...]1987r. w Zakładzie [...] jako samodzielny technolog ds. kooperacji biernej,
- - od [...]1987r. do [...]1987r. jako specjalista technolog remontów,
- - od [...]1987r. do [...]1989r. jako specjalista kierownik zespołu planowania operacyjnego produkcji,
- - od [...]1990r. do [...]1991r. jako mistrz utrzymania ruchu elektro– elektrycznego,
- - od [...]1991r. do [...]1992r. jako specjalista – kierownik klubu kombatanta,
- - od [...]1992r. do [...]2000r. jako specjalista ds. technicznych.
Organ podał także, że realizując wskazania Sądu uzyskał w ponownym postępowaniu od jednostek orzeczniczych orzeczenia uzupełniające:
Ośrodek Medycyny Pracy orzeczeniem lekarskim z dnia [...] stwierdził brak podstaw do rozpoznania przewlekłego stanu zapalnego błony śluzowej górnych dróg oddechowych. Podano, że zgodnie z wykazem chorób zawodowych z 1983r. za zawodowe można uznać następujące stany zapalne górnych dróg oddechowych: nieżyt przerostowy, nieżyt zanikowy i nieżyt alergiczny i tylko takie rodzaje stanów zapalnych górnych dróg oddechowych można wiązać z ekspozycją zawodową. Tymczasem u M. P., po przeprowadzonych badaniach rozpoznano nieżyt prosty błony śluzowej gardła i krtani. Taki typ zmian nie jest wymieniony we wspomnianym wykazie chorób zawodowych z 1983r., wobec czego nie może być rozpoznany jako schorzenie zawodowe.
Dodatkowo Instytut Medycyny Pracy i Zdrowia Środowiskowego wydał orzeczenie uzupełniające z dnia [...], na podstawie obserwacji klinicznej, podając, że w przedmiotowym badaniu (od 21.01.2002r. do 7.02.2002r.) laryngologicznym i lupenlaryngoskopowym stwierdzono jedynie zaczerwienienie błony śluzowej gardła i krtani, co odpowiada obrazowi przewlekłego prostego nieżytu gardła i krtani. Choroba ta nie figuruje w obowiązującym wykazie chorób zawodowych. U badanego nie stwierdzono w obrębie gardła i krtani cech przerostu, zaniku czy też alergii.
Tym samym żadna z jednostek orzeczniczych, w oparciu o wyniki przeprowadzonych badań, nie znalazła podstaw do rozpoznania u M. P. choroby zawodowej.
Na powyższą decyzję złożył skargę M. P. zarzucając, że badania prowadzone były pobieżnie, komisje prowadzące badania wzięły pod uwagę jedynie lata pracy po 1972r., natomiast nie wzięły pod uwagę lat pracy skarżącego jako robotnika kwalifikowanego, począwszy od roku 1956r. oraz okresu gdy praktykował jako uczeń szkoły zawodowej w Hucie [...] na odlewni żeliwa po 6 godzin dziennie przez 2 lata.
W odpowiedzi na skargę Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny wniósł o oddalenie skargi i podtrzymał w całości swoje stanowisko w sprawie. Odnośnie zarzutu nieuwzględnienia okresu pracy sprzed roku 1972r. organ stwierdził, że z dokumentacji zgromadzonej w sprawie nie wynika fakt by skarżący był zatrudniony w tym okresie w P. czy też w H. P. R. Po raz pierwszy informacja taka pojawiła się dopiero w skardze, a w związku z tym organy nie miały możliwości uwzględnienia tego okresu w orzeczeniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 134 i 135 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd administracyjny dokonując oceny legalności zaskarżonej decyzji nie jest związany granicami skargi. Oznacza to, że jeżeli wydana w granicach sprawy której dotyczy skarga decyzja administracyjna narusza prawo w sposób określony w art. 145 §1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, podlega uchyleniu bez względu na to, czy skarga formułuje zarzuty o naruszeniu prawa.
W ocenie sądu złożona w niniejszej sprawie skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z § 1 ust. 1 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 18.11.1983r. w sprawie chorób zawodowych (Dz. U. nr 65, poz. 294 z późn. zm.), "za choroby zawodowe uważa się choroby określone w wykazie chorób zawodowych stanowiącym załącznik do rozporządzenia, jeżeli zostały spowodowane działaniem czynników szkodliwych dla zdrowia, występujących w środowisku pracy". Na pojęcie choroby zawodowej składają się zatem dwa elementy: istnienie schorzenia wymienionego w przedmiotowym wykazie oraz istnienie związku przyczynowego objętej wykazem choroby z warunkami wykonywanej pracy.
W orzeczeniu lekarskim z dnia [...] Ośrodek Medycyny Pracy i Zdrowia Środowiskowego, stwierdził, że po przeprowadzonych badaniach u skarżącego rozpoznano nieżyt prosty błony śluzowej gardła i krtani. Tym samym orzeczono o braku podstaw do rozpoznania u skarżącego przewlekłego stanu zapalnego błony śluzowej górnych dróg oddechowych. Stwierdzone zostało również, że zgodnie z wykazem chorób zawodowych z 1983r. za zawodowe można uznać następujące stany zapalne górnych dróg oddechowych: nieżyt przerostowy, nieżyt zanikowy i nieżyt alergiczny. Podobne orzeczenie, opierając się na obserwacji klinicznej przeprowadzonej od 21.01.2002 r. do 7.02.2002r., wydał Instytut Medycyny Pracy i Zdrowia Środowiskowego w dniu [...]. Podkreślone zostało także, że badania laryngologiczne i lupenlaryngoskopowe potwierdziły jedynie zaczerwienienie błony śluzowej gardła i krtani, co odpowiada obrazowi przewlekłego prostego nieżytu gardła i krtani. Brak zatem podstaw do rozpoznania u skarżącego choroby zawodowej górnych dróg oddechowych, w obrębie gardła i krtani.
Orzekające zatem w niniejszej sprawie zespoły lekarskie stwierdziły, że rozpoznane u M. P. schorzenia mają pozazawodowy charakter i orzekły o braku podstaw do rozpoznania choroby zawodowej górnych dróg oddechowych. Orzeczenia te są jasne, wyczerpujące i w pełni ze sobą zgodne. Wyraźnie wskazano w nich jakiego rodzaju schorzenia gardła rozpoznano u skarżącego oraz uzasadniono dlaczego nie można tego rodzaju schorzenia uznać za schorzenie zawodowe w świetle obowiązujących przepisów.
W ocenie Sądu orzekające w sprawie organy administracyjne odmawiając uznania rozpoznanych u skarżącego schorzeń za chorobę zawodową, prawidłowo uznały te orzeczenia lekarskie za wiarygodne i wyczerpujące, opierając na nich swoje rozstrzygnięcie o braku u skarżącego choroby zawodowej gardła. Nie każde bowiem stwierdzone u pacjenta schorzenie jest chorobą zawodową. Przepisy wymagają dodatkowo, by było ono wymienione w wykazie chorób zawodowych i by było ono spowodowane czynnikami szkodliwymi występującymi w środowisku pracy. Tymczasem w oparciu o wyniki przeprowadzonych badań nie stwierdzono u skarżącego takiego schorzenia gardła, które jest wymienione w wykazie schorzeń uznawanych za zawodowe. Należy zatem przyjąć, że wydane w niniejszej sprawie decyzje zarówno organu II instancji, jak i poprzedzająca ją decyzja organu I instancji, wydane zostały zgodnie z prawem materialnym.
W niniejszej sprawie Sąd dostrzega uchybienie polegające na niepełnym wyjaśnieniu przez organ administracyjny stanu faktycznego sprawy. Zasadnym jest bowiem zarzut skarżącego o nieuwzględnieniu przez organy wcześniejszego okresu jego pracy. Organ II instancji w odpowiedzi na skargę tłumaczy, że z całości zgromadzonej dokumentacji w sprawie nie wynikało, że M. P. pracował przed 1972r. w P. czy też w H. P. R., a informacja ta pojawiła się dopiero w skardze. Tymczasem już w poprzednim postępowaniu sądowo-administracyjnym toczącym się na skutek złożenia skargi od decyzji Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] ujawniona została przez skarżącego okoliczność, iż pracował on w latach 1956-1960 jako elektryk. Powyższe uchybienie zdaniem Sądu nie miało jednak wpływu na treść rozstrzygnięcia jakie zapadło w niniejszej sprawie ze względu na fakt, że u skarżącego w ogóle nie rozpoznano schorzenia gardła zaliczanego przez obowiązujące przepisy do schorzeń zawodowych.
Stwierdzone przez Sąd uchybienie proceduralne nie miało zatem żadnego wpływu na wynik sprawy, nie mogło zatem stanowić przesłanki do uchylenia zaskarżonej decyzji na podstawie art. 145 §1 pkt 1 litera c ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Wobec powyższego przyjąć należy, że zaskarżona decyzja jest prawidłowa. Z tego powodu skarga została oddalona, w oparciu o 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Mając powyższe na uwadze, Sąd orzekł jak w sentencji.