Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 21 lutego 2008 r., sygn. akt: III SA/Kr 880/07, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę M. P. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z 14 sierpnia 2007 r., znak: [...], w przedmiocie choroby zawodowej.
Skarżący, pismem z dnia 25 lutego 2008 r., zwrócił się o sporządzenie uzasadnienia tego wyroku, a 14 marca 2008 r. złożył osobiście wniosek o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie go od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego lub adwokata.
Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem został doręczony skarżącemu w dniu 23 kwietnia 2008 r.
Postanowieniem z dnia 4 lipca 2008 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie: 1) umorzył postępowanie wywołane wnioskiem skarżącego w części obejmującej zwolnienie od kosztów sądowych, 2) oddalił wniosek w pozostałym zakresie.
Na skutek wniesionego przez skarżącego sprzeciwu, postanowieniem z dnia 26 września 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata.
Zarządzeniem z dnia 19 listopada 2008 r. Okręgowa Rada Adwokacka wyznaczyła na pełnomocnika skarżącego z urzędu adwokata M. T. Skarżący udzielił wyznaczonemu adwokatowi z urzędu pełnomocnictwa w dniu 24 czerwca 2009 r.
W dniu 6 lipca 2009 r. pełnomocnik skarżącego nadał listem poleconym w Urzędzie Pocztowym skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 21 lutego 2008 r., sygn. akt: III SA/Kr 880/07, wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia.
W jego uzasadnieniu pełnomocnik skarżącego z urzędu podniósł, że brak jest winy po stronie skarżącego w uchybieniu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Podkreślił, że dopiero z dniem udzielenia przez skarżącego pełnomocnictwa, może on występować w imieniu strony i dokonywać jakichkolwiek czynności procesowych. Nastąpiło to w dniu 24 czerwca 2009 r. Uważa, że początkiem biegu terminu do wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej był dzień 30 czerwca 2009 r., kiedy to profesjonalny pełnomocnik zbadał akta sprawy. Podkreślił, że jako pełnomocnik zapoznał się z aktami w najszybszym możliwym terminie i to od tej daty należy liczyć 7 dniowy termin do wniesienia skargi kasacyjnej wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Wniosek podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 88 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym.
W przypadku, gdy strona reprezentowana jest przez pełnomocnika, przy ustalaniu jej winy w niezachowaniu terminu należy mieć na uwadze działania pełnomocnika oraz zaniedbania osób, którymi się on posługuje, obciążają jego samego, a zatem nie uwalniają one strony od winy w niezachowaniu terminu (por. wyrok NSA z 12 kwietnia 2002 r. I SA/Gd 1676/99, POP 2002, nr 12, poz. 148).
Termin siedmiodniowy, o którym mowa w art. 87 § 1 p.p.s.a. do złożenia wniosku o przywrócenie terminu, liczy się, w sytuacji reprezentowania strony przez pełnomocnika procesowego, od daty, kiedy pełnomocnik dowiedział się o uchybieniu terminu i mógł dokonać zamierzonej czynności procesowej.
W świetle powyższego podzielić należy stanowisko pełnomocnika skarżącego, że dopiero z dniem udzielenia przez skarżącego pełnomocnictwa, może on występować w imieniu strony i dokonywać jakichkolwiek czynności.
Nie można się jednakże zgodzić z pełnomocnikiem skarżącego z urzędu, że termin siedmiodniowy do złożenia wniosku o przywrócenie terminu zaczął biec w tym przypadku dopiero od dnia 30 czerwca 2009 r., kiedy to pełnomocnik zapoznał się z aktami sprawy, jak podkreślił, w najszybszym możliwym terminie.
Termin ten rozpoczął bowiem bieg od dnia 24 czerwca 2009 r., a więc od daty, kiedy skarżący umocował wyznaczonego z urzędu pełnomocnika do działania w jego imieniu, od której to pełnomocnik mógł dokonać wszelkich czynności procesowych w imieniu skarżącego. Podkreślić należy, że tylko ta chwila jest miarodajną. Termin ten upłynął natomiast z dniem 1 lipca 2009 r.
Zdaniem Sądu pełnomocnik skarżącego z urzędu nie przedstawił żadnych okoliczności usprawiedliwiających, że nie mógł wcześniej osobiście zapoznać się z aktami sprawy, by móc wywieść i sporządzić skargę kasacyjną. Możliwym było to w dniach 25 i 26 czerwca 2009 r. (czwartek, piątek) oraz w następnych: 29 i 30 czerwca 2009 r. (poniedziałek, wtorek) oraz w dniu 1 lipca 2009 r. (we środę). Jasnym jest, że osoba będąca zawodowym pełnomocnikiem ma liczne z tego tytułu obowiązki, nie mniej jednak, ciąży na niej działanie z równą starannością, jak gdyby działała ona na własną rzecz. Nawet jeżeli by uznać, że liczne obowiązki zawodowe stały na przeszkodzie w zapoznaniu się osobiście z aktami sprawy przez pełnomocnika skarżącego, to lektura akt sądowych nie pozostawia wątpliwości, że umocował on do tego rodzaju czynności osoby, którymi się posługiwał, w tym, w dniu 26 czerwca 2009 r.(k. nr 96 akt sądowych), tj., w otwartym siedmiodniowym terminie do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej.
W związku z tym zapoznanie się z aktami sprawy przed upływem siedmiodniowego terminu z art. 87 § 1 p.p.s.a. było możliwe. W obliczu powyższego argument, że wywiedzenie i sporządzenie skargi kasacyjnej w oparciu o jedynie kopie wyroku nie jest możliwe, nie można uznać za przekonywujący. Pełnomocnik korzystając z pomocy innych osób nie może się później tłumaczyć, że nie mają one na tyle profesjonalnego doświadczenia co on.
Jako profesjonalista, powinien więc dopilnować, aby czynność procesowa była starannie wykonana i dokonana terminowo. Przyjęcie więc poglądu, że siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej rozpoczyna bieg od chwili, w której wyznaczony pełnomocnik dysponuje czasem na zapoznanie się z aktami sprawy, oznaczałoby całkowitą i nie mającą żadnego oparcia dowolność w tym względzie.
W tym stanie rzeczy, wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, jako spóźniony, należało, na podstawie art. 88 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) odrzucić.