Uzasadnienie
Skarżący w złożonym na urzędowym formularzu "PPF" wniosku o przyznanie prawa pomocy domagał się częściowego zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.
Z oświadczeń zawartych w formularzu wynika, że skarżący nie posiada osób z którymi pozostawałby we wspólnym gospodarstwie domowym. Nie ma majątku ani stałych dochodów.
Jak powiada jest aresztowany. Po odbyciu kary i przejściu resocjalizacji chciałby rozpocząć nowy, zgodny z literą prawa rozdział życia.
Z urzędu stwierdza się, że w aktach na karcie 19 zalega zaświadczenie z Zakładu Karnego stwierdzające, że skarżący nie jest zatrudniony odpłatnie, do dyspozycji ma 0 zł, tyt. akumulacji 0 zł, tyt. akumulacji ROR 50 zł.
Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje:
Skarżący złożył oświadczenie o jakim mowa w art. 252 ppsa i oświadczenie to jest wystarczające do oceny jego aktualnych możliwości płatniczych. Te nie rysują się specjalnie. Skarżący nie należy bowiem do osób zamożnych gdyż nie ma majątku i stałego dochodu. Nie można również tracić z pola widzenia, że jest osadzony w zakładzie karnym,. W takiej zaś sytuacji konieczność wygospodarowania przez skarżącego środków na koszty sądowe związane z uiszczeniem wpisu od skargi i opłacenie pełnomocnika z wyboru jest problematyczne i uzasadnia twierdzenie, że skarżący nie jest w stanie ponieść tych kosztów.
Biorąc to pod uwagę udzielono zatem skarżącemu zgodnie z wnioskiem pomocy o którym to prawie traktują przepisy oddziału 2 rozdziału III działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekając jak w sentencji na podstawie art. 246 §1 pkt. 2 ppsa w związku z art. 245 §3 ppsa.
Rozstrzygnięcie takie uwzględnia ogólny status skarżącego zabezpieczając gwarantowane mu konstytucją prawo do sądu. Nadto wspiera zasadę równości broni, która wymaga, aby każda ze stron miała daną rozsądną możliwość przedstawienia swojej sprawy na zasadach, które nie stawiają jej w bardziej niekorzystnej sytuacji niż jej przeciwnika procesowego co także oznacza daną stronom możliwość zapoznania się i ustosunkowania do całości materiału dowodowego lub poczynionych oświadczeń. Na gruncie rozstrzyganego przypadku ma to znaczenie pierwszorzędne gdyż osadzenie skarżącego w zakładzie karnym stawia go w gorszej pozycji procesowej względem strony przeciwnej. Okoliczność, na ile pozostaje odpowiedzialny za taki stan rzeczy ma w tym aspekcie zaś znaczenie drugorzędne.