Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 5 maja 2016 r. odrzucił zażalenie A. C. i H. C. na postanowienie z dnia 30 września 2015 r., ponieważ skarżący w zakreślonym terminie nie podpisali zażalenia. Odpis postanowienia WSA w Krakowie z dnia 5 maja 2016 r. wraz z uzasadnieniem został doręczony pełnomocnikowi skarżących 19 maja 2016 r., co wynika z potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach.
W dniu 27 maja 2016 r. (data stempla pocztowego) skarżący złożyli wniosek o przywrócenie terminu do podpisania ww. zażalenia, podnosząc, że nie ponoszą winy w uchybieniu terminu, ponieważ to syn skarżących dokonywał wysyłki zażalenia i umieścił w kopercie zażalenie bez podpisu. Dlatego, zdaniem skarżących, błąd syna nie powinien ich obciążać, a więc skarżący nie ponoszą winy w uchybieniu terminu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 86 § 1 ustawy z dnia ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U z 2016 r. poz. 718), zwanej dalej "ppsa", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Zgodnie z art. 87 § 1 i 2 ppsa wniosek o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, a w piśmie należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu.
Przedmiotowy wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi został złożony w terminie określonym w art. 87 § 1 ppsa, lecz w ocenie Sądu wniosek nie jest zasadny i podlega oddaleniu.
Podkreślić trzeba, że przywrócenie uchybionego terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie wtedy, gdy strona przedstawi argumentację, która w sposób przekonujący uprawdopodobni brak winy w niedochowaniu terminu do dokonania danej czynności procesowej. Brak winy, jako przesłanka przywrócenia terminu, wiąże się z obowiązkiem szczególnej staranności przy dokonywaniu tej czynności. O braku winy w uchybieniu terminu można więc mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy.
Odnosząc powyższe rozważania do przedmiotowego wniosku o przywrócenie terminu, Sąd uznał, że skarżącym można przypisać winę w uchybieniu terminu, ponieważ to skarżący dokonali wyboru osoby, której zaniedbanie doprowadziło do uchybienia terminu do uzupełnienia braków zażalenia. Podkreślić trzeba, że skutki niestarannego działania osoby, którą skarżący posłużyli się do dokonania czynności procesowej, obciążają samych skarżących. Dlatego w rozpatrywanym przypadku skarżący ponoszą winę polegającą na wyborze osoby, która nie dochowała odpowiedniej staranności, a to z kolei doprowadziło do uchybienia terminu do uzupełnienia braków formalnych zażalenia.
Mając na uwadze powyższe, Sąd uznał, że nie zachodziły podstawy do zastosowania w niniejszej sprawie wyjątkowej instytucji, jaką jest przywrócenie uchybionego terminu. Dlatego orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 86 § 1 i art. 87 § 2 ppsa.