Uzasadnienie
B. B. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie czynność Prezydenta Miasta z dnia 18 czerwca 2010r. znak [...], w treści której Prezydent odmówił przyznania jej lokalu mieszkalnego z zasobów Gminy. W nagłówku skargi wskazała na sygnaturę tego pisma, a w treści skargi wywodziła, że stan zajmowanego przez nią obecnie lokalu przy placu B w A jest katastrofalny a ponadto pozostaje w trudnych relacjach z matką zajmująca wraz z nią lokal.
Wezwaniem z dnia 16.12.2010r., w wykonaniu zarządzenia Sędziego z dnia 14.12.2010r. pełnomocnik skarżącej został wezwany do usunięcia braku formalnego skargi w terminie do 7 dni poprzez wykazanie zachowania przez skarżącą trybu zaskarżenia w/w czynności Prezydenta Miasta pod rygorem odrzucenia skargi.
Wezwanie zostało skutecznie doręczone pełnomocnikowi skarżącej w dniu 03.01.2011r.
W piśmie z dnia 10.01.2011r. pełnomocnik skarżącej wyjaśnił, że B. B. wezwała do usunięcia naruszenia prawa jedynie Radę Miasta, natomiast do Prezydenta Miasta nie kierowała osobnego wezwania.
Z akt sprawy wynika, że B. B. wniosła pismem z dnia 26.04.2010r. do Prezydenta Miasta o zawarcie z nią w trybie szczególnym umowy najmu lokalu wchodzącego w skład zasobów mieszkaniowych Gminy.
Prezydent Miasta odpowiedział jej pismem z dnia 01.07.2010r., że nie znajduje podstaw do zastosowania w jej przypadku § 14 ust. 2 uchwały Nr [...] Rady Miasta tj. przydzielenia lokalu mieszkalnego ze względu na ważne względy społeczne przy pominięciu uregulowań zawartych w uchwale dotyczących procedury przyznania takich lokali.
Następnie B. B. złożyła w dniu 21.05.2010r. w Wydziale Mieszkalnictwa Urzędu Miasta na formularzu wniosek o udzielenie przez Prezydenta Miasta pomocy mieszkaniowej.
W odpowiedzi na ten wniosek Prezydent Miasta odpowiedział pismem z dnia 18 czerwca 2010r. znak [...] (zaskarżonym do Sądu), odmawiając jej przyznania pomocy ze względu na przekroczenie powierzchni mieszkaniowej stanowiącej jedno z kryteriów przyznania lokalu mieszkalnego na podstawie w/w uchwały.
Pismem z dnia 09.07.2010r. B. B. skierowała do Rady Miasta wezwanie o usunięcie naruszenia prawa polegające na nieuznaniu jej za osobę uprawnioną do ubiegania się o przyznanie lokalu mieszkaniowego z zasobu Gminy. Za podstawę prawną wezwania wskazała art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002r., Nr 153, poz. 1270). Pismem z dnia 21.07.2010r. Przewodniczący Rady Miasta przekazał wezwanie Prezydentowi Miasta, który z kolei pismem z dnia 02.08.2010r. wyjaśnił mu motywy nieprzyznania skarżącej lokalu mieszkalnego, uznając wezwanie za bezzasadne.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie z uwagi na brak kognicji sądu administracyjnego w sprawach wynikających z w/w uchwały Rady Miasta, względnie o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Podstawowym zagadnieniem wymagającym ustalenia jest rozstrzygnięcie, czy rozpoznawana sprawa może być przedmiotem kontroli sądu administracyjnego. W orzecznictwie sądowym od szeregu lat dominował pogląd, że sprawy dotyczące najmu lokali z mieszkaniowego zasobu gminy mają charakter cywilnoprawny. Istotną rolę, dla ukształtowania się tego poglądu odegrała uchwała Sądu Najwyższego z dnia 5 listopada 1997r. podjęta w składzie siedmiu sędziów (III ZP 37/97), w której sformułowano pogląd że " wybór osoby do zawarcia umowy najmu lokalu mieszkalnego z mieszkaniowego zasobu gminy nie jest aktem lub czynnością z zakresu administracji publicznej w rozumieniu art.16 ust.1 pkt 4 ustawy z dnia 11 maja 1995r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz.U. Nr 74, poz.368 ze zm.)" OSNP 1998/7/200. Podobne stanowisko prezentowane było w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego i wojewódzkich sądów administracyjnych.
Zasadnicza zmiana w dotychczasowym orzecznictwie nastąpiła wraz z podjęciem przez Naczelny Sąd Administracyjny następującej uchwały w składzie siedmiu sędziów z dnia 21 lipca 2008r. (I OPS 4/08) " Uchwała zarządu dzielnicy miasta odmawiająca zakwalifikowania i umieszczenia na liście osób oczekujących na najem lokalu z mieszkaniowego zasobu gminy, w tym także lokalu będącego pracownią służącą prowadzeniu działalności w dziedzinie kultury i sztuki, jest aktem z zakresu administracji publicznej, o którym mowa w art.3 § 2 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) " LEX nr 400065. Przedmiotowa uchwała zapadła na tle stanu faktycznego powstałego w Warszawie. Ustawa z dnia 15 marca 2002r. o ustroju miasta stołecznego Warszawy (Dz.U. Nr 41, poz.361 ze zm.) określa w odrębny sposób status gminy Warszawa, w której dzielnice jako jednostki pomocnicze gminy wykonują w konkretnym zakresie zadania gminy.
Do zakresu działania dzielnic należy m.in. utrzymanie i eksploatacja gminnych zasobów lokalowych, a organem wykonawczym dzielnicy jest zarząd. Stąd też w powołanej uchwale NSA z dnia 21 lipca 2008r. przedmiotem analizy i oceny jest uchwała zarządu dzielnicy, która została zakwalifikowana jako akt z zakresu administracji publicznej z art. 3 § 2 pkt 6 ustawy p.p.s.a. Struktura pozostałych gmin w Polsce jest odmienna, a zadania z zakresu najmu lokali z mieszkaniowego zasobu gmin należą do organu wykonawczego gminy. Nadto podejmowane na podstawie art. 21 ust. 3 ustawy z dnia 21 czerwca 2001r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowych zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego (t.j. Dz.U. z 2001r., Nr 142, poz.1591 z późn. zm.) uchwały rad gmin określające zasady wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu gminy, mogą zawierać różne (ale mieszczące się w granicach prawa) rozwiązania, ale w każdym przypadku są to akty prawa miejscowego.
Stąd też stosowanie uchwały składu siedmiu sędziów NSA z dnia 21 lipca 2008r. wymaga, aby w każdym przypadku dostosować ją do treści obowiązującej w danej gminie uchwały rady gminy w sprawie zasad wynajmowania lokali. Obowiązująca w A uchwała Nr [...] Rady Miasta z dnia 24 października 2007r. przewiduje w § 20 wstępną weryfikację wniosku. Wstępna weryfikacja polega na stwierdzeniu czy wnioskodawca spełnia kryteria określone niniejszą uchwałą. Jeżeli wynik wstępnej weryfikacji jest negatywny, wnioskodawca nie uczestniczy w dalszych etapach postępowania i jest o tym fakcie pisemnie zawiadamiany. To organ dokonując tej weryfikacji w sposób samodzielny, jednostronny, władczy, ocenia, czy wnioskodawca spełnia przesłanki określone w uchwale, czy też ich nie spełnia. W przypadku sporu powstałego pomiędzy organem, a wnioskodawcą na tle oceny czy spełnione są przesłanki określone w uchwale, kwestia ta może być przedmiotem kontroli Sądu administracyjnego.
Zdaniem Sądu pisemne zawiadomienie wnioskodawcy, że nie spełnia przesłanek określonych w uchwale, w rozpoznawanej sprawie jest to pismo z dnia 18.06. 2010r. podpisane z up. Prezydenta, stanowi czynność z zakresu administracji publicznej, która dotyczy uprawnień wynikających z przepisów prawa miejscowego, o jakiej mowa w art.3 § 2 pkt 4 ustawy p.p.s.a.
Wniesienie skargi na taką czynność Prezydenta powinno być zgodnie z art. 52 § 3 ustawy p.p.s.a. poprzedzone wezwaniem organu na piśmie, w terminie 14 dni od dowiedzenia się o podjęciu takiej czynności, do usunięcia naruszenia prawa. Nie wyczerpanie powyższego trybu powoduje, że skarga na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy p.p.s.a. podlega odrzuceniu.
W niniejszej sprawie należy przyjąć, że spełniona została przesłanka z cytowanego wyżej artykułu, gdyż B. B. nie zachowała trybu zaskarżenia czynności Prezydenta Miasta z dnia 18 czerwca 2010r. znak [...], co stwierdził też jej pełnomocnik w piśmie z dnia 10.01.2011r. Nie można przyjąć, że wezwanie do usunięcia naruszenia prawa z dnia 09.07.2010r. skierowane do Rady Miasta, przekazane następnie do Prezydenta Miasta spełnia warunek wyczerpania trybu zaskarżenia czynności Prezydenta Miasta z 18 czerwca 2010r. Art. 52 § 3 p.p.s.a. wymaga wezwania do usunięcia naruszenia prawa ten organ, który wydał zaskarżoną czynność. W sprawie jest to Prezydent Miasta.
Wobec powyższego skarga B. B. podlega na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. odrzuceniu.