Uzasadnienie
Pismem z dnia 30 marca 2016r. K. J. zwrócił się do Komendanta Wojewódzkiego Policji o wszczęcie postępowania wyjaśniającego i dyscyplinarnego, gdyż wyjaśnienia zawarte w przesłanym mu piśmie z dnia 17 marca 2016r. nr [...] są wyłącznie mataczeniem w jego sprawie. Skarżący stwierdził, że nie wydano mu żądanych odpisów, a funkcjonariusze organu nie stosują się do prawomocnego i merytorycznego wyroku WSA w Warszawie II SA/Wa 1032/08, w którym orzeczono, że nie istniały żadne podstawy prawne do pozbawienia go równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego.
Pismem z dnia 20 kwietnia 2016r. nr [...] Komendant Wojewódzki Policji poinformował K. J, że w przedstawione sprawie na podstawie przepisów Działu VIII Kodeksu postępowania administracyjnego przeprowadzono postępowanie wyjaśniające, w wyniku którego ustalono, że wobec szeregu składanych wniosków KWP prowadziła liczne postępowania, które dotyczyły poruszanych przez K. J. kwestii. Zdaniem organu postępowania te były prowadzone w sposób rzetelny i obiektywny oraz zgodnie z przepisami prawa, a ocena całości zgromadzonej dokumentacji wykazała, że nie wszczynano postępowań, które byłyby zbędne i zmierzały wyłącznie do "zatajania dokumentacji dowodowej".
Pismem z dnia 26 maja 2016r. K. J. wniósł skargę na powyższe pismo Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia 20 kwietnia 2016r. nr [...].
W odpowiedzi na skargę Komendant Wojewódzki Policji wniósł o odrzucenie skargi, gdyż sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego, ewentualnie o jej oddalenie jako bezzasadnej.
W piśmie z dnia 6 lipca 2016r. K. J. odniósł się do twierdzeń organu zawartych w odpowiedzi na skargę i podniósł, że twierdzenie, iż udzielenie odpowiedzi na rozpoznanie sprawy w trybie skargowym jest czynnością niezaskarżalną nie znajduje uzasadnienia w Konstytucji, gdzie zaskarża się czynność faktyczną w zakresie jej niezgodności z prawem i naruszeniem przepisów postępowania administracyjnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje
Przedmiotem skargi jest pismo Komendanta Wojewódzkiego Policji wydane w ramach przewidzianego w Dziale VIII ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016r. poz. 23, zwanej dalej Kpa) postępowania w sprawie skarg i wniosków. Podstawową kwestią w niniejszej sprawie jest kwestia dopuszczalności wniesienia opisanej powyżej skargi na pismo wydane w sprawie skargi z Działu VIII Kpa do sądu administracyjnego.
Zakres kontroli działalności administracji publicznej i stosowania przez wojewódzkie sądy administracyjne środków przewidzianych w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016r. poz. 718, zwanej dalej p.p.s.a.) określa art. 3 § 1-3 tej ustawy. Zgodnie z treścią art. 3 § 1 p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Zgodnie z § 2 tego przepisu, kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013r. poz. 267 z późn. zm.) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015r. poz. 613) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;
- 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.
Natomiast zgodnie z § 3 powołanego przepisu, sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach.
Zaskarżone w niniejszej sprawie pismo Komendanta Wojewódzkiego Policji rozstrzygające skargę z Działu VIII Kpa pozostaje poza wskazanym w art. 3 cytowanej ustawy zakresem kognicji sądu administracyjnego. Nie jest ono bowiem ani rozstrzygnięciem indywidualnym mającym postać decyzji administracyjnej lub postanowienia, ani też nie może być kwalifikowana jako "inny akt lub czynność z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa" (por. m.in. A. Matan w: G. Łaszczyca, Cz. Martysz, A. Matan, "Kodeks postępowania administracyjnego", Zakamycze 2005, tom II, str. 545-546). Istotą bowiem uregulowanych w Dziale VIII Kpa skarg jest uruchomienie jednoinstancyjnego postępowania administracyjnego o charakterze uproszczonym, kończącego się czynnością materialno-techniczną – zawiadomieniem (por. wyrok NSA z dnia 1 grudnia 1998r., sygn. akt III SA 1636/97, niepublikowany, cyt. za M. Jaśkowską w: M. Jaśkowska, A. Wróbel, Komentarz aktualizowany do ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U.00.98.1071), Lex 2014).
A zatem rozstrzygnięcie takiej skargi nie następuje drogą decyzji, lecz czynności materialno-technicznej – zawiadomienia, które nie ma charakteru aktu administracyjnego władczo rozstrzygającego o prawach i obowiązkach jednostki wynikających z przepisów prawa administracyjnego, a zatem nie podlegającego kognicji sądu administracyjnego. Zawiadomienie takie wywiera trojakie skutki: zakończenie postępowania skargowego w odniesieniu do sprawy, która była jej przedmiotem, możliwość wniesienia kolejnej skargi będącej wynikiem niezadowolenia ze sposobu załatwienia pierwszej skargi (art. 227 Kpa) oraz możliwość zastosowania trybu z art. 239 Kpa wobec ponowionej skargi. Na takie zawiadomienie o sposobie załatwienia skargi nie służy jednakże skarga do sądu administracyjnego, ocena zatem prawidłowości prowadzenia postępowania skargowego w trybie przepisów Działu VIII Kpa nie podlega kognicji sądu administracyjnego (por. postanowienie NSA z dnia 19 stycznia 2012r., sygn. akt II OSK 2692/11, LEX nr 1110181, czy postanowienie NSA z dnia 12 marca 2013 r., sygn. akt I OSK 318/13, LEX nr 1305299). Z tego względu będąca przedmiotem niniejszej skargi uchwała Rady Miasta, będąca w istocie zawiadomieniem o sposobie załatwienia skargi z Działu VIII Kpa, nie podlega kognicji sądu administracyjnego.
Jak z powyższego wynika, brak w niniejszej sprawie podstaw prawnych do rozpoznania skargi na pismo – zawiadomienie o sposobie załatwienia skargi wniesionej w trybie Działu VIII Kpa. W tym stanie rzeczy, ponieważ zaskarżona w niniejszej sprawie czynność Komendanta Wojewódzkiego Policji nie mieści się w granicach kognicji sądu administracyjnego wyznaczonej treścią art. 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 tej ustawy, który stanowi, że sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.
Mając powyższe na uwadze, orzeczono jak w sentencji.