Uzasadnienie
Ustanowiony dla skarżącego adwokat (k. 127) wyznaczony przez Okręgową Radę Adwokacką w osobie mecenasa M. K. (k. 143) w piśmie datowanym na dzień 25.06.2013 r. które do tutejszego wojewódzkiego sądu administracyjnego wpłynęło dnia 28.06.2013 r. przedstawił opinię o braku podstaw do sporządzenia skargi kasacyjnej od wyroku jaki zapadł w sprawie (k. 150-156) wnosząc jednocześnie o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielnej skarżącemu z urzędu, których nie uiścił w całości lub w części. Wezwany wyjaśnił, że sporządzoną przez siebie opinię prawną o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej nadał do skarżącego listem poleconym na dowód czego załącza kopię stosowanego potwierdzenia nadania przesyłki z dnia 26 czerwca 2013 r.
Mając na uwadze powyższe zaważyć należało, co następuje:
Stosownie do treści art. 250 ppsa, wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Zasady te precyzuje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. 02/163/1348 ze zm.) określając czynności, stawki minimalne i szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielnej przez adwokata ustanowionego z urzędu (§1 rozp.).
Zgodnie z rozwiązaniami przyjętymi w §20 powołanego rozporządzenia wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty te nie zostały zapłacone w całości lub części. W realiach niniejszej sprawy można przyjąć, że oświadczenie o jakim mowa w §20 powołanego rozporządzenia zostało złożone przez adwokata.
Z kolei zwrócenia uwagi wymaga, że zgodnie ze stanowiskiem Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażonym w postanowieniu z dnia 22 grudnia 2004 r. w przypadku gdy pomoc prawna udzielona przez pełnomocnika ustanowionego w ramach przyznanego prawa pomocy polega na sporządzeniu dla strony opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej powinien on wykazać, że opinia ta została sporządzona i przekazana stronie. Sąd ustalając czy pomoc prawna w tej formie została rzeczywiście udzielona stronie może jednak poprzestać na oświadczeniu pełnomocnika (sygn. OZ 720/04 ONSAiWSA 05/5/93). Mając to na uwadze należy stwierdzić, że jeśli w okolicznościach rozstrzyganego przypadku adwokat przedłożył Sądowi odpis sporządzonej opinii a nadto wyjaśnił, że sporządzoną przez siebie opinię prawną o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej nadał do skarżącego listem poleconym na dowód czego załącza kopię stosowanego potwierdzenia nadania przesyłki z dnia 26 czerwca 2013 r., to zachodzą warunki by przyznać adwokatowi należne wynagrodzenie (por. także postan. NSA z 12.07.2004 r. II FSK 1187/04).
W myśl §2 ust. 2 powołanego rozporządzenia podstawę zasądzenia opłat stanowią stawki minimalne określone w rozdziałach 3-5. Gdy chodzi o postępowanie przed sądami administracyjnymi konkretyzuje je umieszczony w rozdziale 5 rozporządzenia przepis §18 różnicując w zależności od instancji i przejawionej przez adwokata aktywności wysokość wskaźnika stawki należnego wynagrodzenia. Za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej przysługuje opłata w wysokości 120 zł stosownie do §18 ust. 1 pkt. 2 lit. b. w związku z pkt. 1 lit. c) powołanego rozporządzenia. Uwzględniając jednocześnie fakt, że w realiach rozstrzyganego przypadku, sprawy zostały połączone do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia (vide: postanowienie z dnia 7 sierpnia 2012 r. k. 75), ustaloną opłatę należało zwielokrotnić do kwoty 600 zł (z wyliczenia 120x5=600). Chociaż bowiem połączone do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy wykazują znaczne podobieństwo stanu prawnego oraz zbieżność przedmiotową, to jednak w takich przypadkach zdaniem NSA nie mogą być traktowane jak sprawa pojedyncza (por. wyrok NSA z 6.11.2009 r. I OSK 392/09 oraz postanowienie WSA w Krakowie z 30.03.2010 r. III SA/Kr 635/08).
Połączenie oddzielnych spraw w celu ich łącznego rozpoznania lub także rozstrzygnięcia nie oznacza bowiem, że takie połączenie tworzy z tych spraw jedną nową sprawę a tylko jest podyktowane względami technicznymi oraz ekonomią procesową. To zaś nie pozbawia połączonych spraw ich odrębności oraz nie zmienia faktu, że łącznie rozpoznawane i rozstrzygane sprawy są nadal samodzielnymi sprawami (por. H. Knysiak-Molczyk komentarz do art. 111 Lex Polonica oraz wyrok NSA z 1.04.2010 r. II OSK 2060/09 a także postanowienie NSA z 10.06.2008 r. II FZ 231/08).
Na mocy §2 ust. 3 cytowanego rozporządzenia ustalona opłata ulega powiększeniu o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług.
Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w sentencji.