Uzasadnienie
Ustanowiony dla strony adwokat (k. 18), którego Okręgowa Rada Adwokacką wyznaczyła w osobie mecenas A. K. (k.
28) reprezentowała skarżącego w postepowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji za co otrzymała stosowne wynagrodzenie (k. 40). Następnie sporządziła i wniosła skargę kasacyjną (k. 74 i n..) w treści której sformułowała m.in. wniosek o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej z urzędu, wedle norm przepisanych (k. 75). Zapewniła także stronie reprezentację na rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym (protokół rozprawy k. 102).
Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 18 lutego 2016 r. sygn. akt. I OSK 1588/14 oddalił skargę kasacyjną strony bez orzekania o wynagrodzeniu za pomoc prawną spełnioną na zasadzie prawa pomocy.
W dniu 11 maja 2016 r. wpłynęło do tut. sądu pismo adwokat A. K. zatytułowane "Wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu oraz spis wydatków" treścią którego jest żądanie przyznania wynagrodzenia za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz za udział w rozprawie przed NSA w wysokości 150% stawki podstawowej oraz przyznanie kwoty 112,75 zł tytułem zwrotu niezbędnych udokumentowanych wydatków.
Wniosek o przyznanie podwyższonego wynagrodzenia adwokat uzasadnia nakładem pracy wynikającym z obszerności akt sprawy a także koniecznością całodziennego wyjazdu do Warszawy na rozprawę przed NSA. Wymieniając z kolei poniesione w sprawie wydatki wskazuje na koszt przesyłek pocztowych związanych z nadaniem wniosku o doręczenie wyroku WSA z uzasadnieniem (4,55 zł), nadaniem skargi kasacyjnej (4,70 zł), wniosku o zmianę terminu rozprawy z uwagi na konflikt (5,50 zł), koszt dojazdu do Warszawy pociągiem (98 zł). Do przedstawione spisu dołączyła potwierdzone przez siebie za zgodność z oryginałem kopie dokumentów źródłowych tj. recepisów, faktury, biletów.
Adwokat oświadczyła, że opłaty za udzielenie pomocy prawnej z urzędu nie zostały zapłacone ani w całości ani w części, nie zostały zwrócone również żadne wydatki.
Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje:
Stosownie do treści art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Zasady te precyzuje obecnie rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz.U. z 2015 r. poz. 1801). Rozporządzenie weszło w życie z dniem 1 stycznia 2016 r. (§23). Zamieszczony w tym rozporządzeniu przepis przejściowy przewiduje jednak, że do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji (§ 22).
Zgodnie z rozwiązaniami przyjętymi w § 20 dotychczasowego rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (tj. Dz. U. z 2013 r. poz. 461). wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty te nie zostały zapłacone w całości lub części. W realiach rozstrzyganego przypadku adwokat złożyła takie oświadczenie.
Podstawę zasądzenia opłat stanowią stawki minimalne określone w rozdziałach 3-5 powoływanego rozporządzenia (§ 2 ust. 2). Gdy chodzi o postępowanie przed sądami administracyjnymi wysokość stawek minimalnych konkretyzuje umieszczony w rozdziale 5 rozporządzenia przepis §18 ust. 1 różnicując w zależności od instancji i przejawionej przez adwokata aktywności wysokość wskaźnika stawki należnego wynagrodzenia.
W sprawie takiej jak niniejsza, stawka minimalna w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji wynosi 240 zł co wynika wprost z §18 ust. 1 pkt. 1 lit. c) rozporządzenia. Z kolei za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym przysługuje adwokatowi, który prowadził sprawę w pierwszej instancji w dalszych 180 zł gdyż stosownie do §18 ust. 2 pkt. 2 lit. a) wymienionego rozporządzenia kwota ta odpowiada 75% należnej stawki za czynności adwokata w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji. Na mocy §2 ust. 3 cytowanego rozporządzenia ustalona opłata ulega powiększeniu o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług.
Odnosząc się do zawartego we wniosku żądania adwokat przyznania podwyższonego wynagrodzenia podnieść należy, że choć rozporządzenie przewiduje taką ewentualność to jednak w ocenie orzekającego brak jest po temu wystarczających podstaw faktycznych. Konieczność przeglądnięcia akt sądowoadministracyjynch które obecnie liczą raptem 117 kart nie wskazuje na ponad przeciętną obszerność akt sprawy. Co się natomiast tyczy czasu poświęconego przez adwokat w związku z koniecznością całodziennego wyjazdu do Warszawy na rozprawę przed NSA, to okoliczność ta znalazła już wystarczające odzwierciedlenie przy ustaleniu wysokości należnego wynagrodzenia co skutkowało dokonaniem subsumpcji wskaźnika z przepisu §18 ust. 2 pkt. 2 lit. a) rozporządzenia. Brak jest więc podstaw aby okoliczność tę uwzględniać i promować jeszcze raz.
W myśl §19 pkt. 2 rozporządzenia wyznaczonej adwokat przysługuje jednak zwrot wykazanych w przedstawionym spisie niezbędnych i udokumentowanych wydatków w łącznej kwocie 112,75 zł.
Mając to wszystko na uwadze orzeczono jak w sentencji.