Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 15 grudnia 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę W. N. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 11 września 2009 r., w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania.
W dniu 15 grudnia 2009 r. skarżący złożył wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku wraz z wnioskiem o przyznanie adwokata z urzędu. W związku z powyższym w dniu 16 grudnia 2009r. w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału skarżącemu został przesłany urzędowy formularz "PPF" celem jego wypełnienia w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Przesyłkę pocztową, zawierającą w/w formularz, kierowaną do skarżącego, awizowano dnia 22 grudnia 2009 r., gdyż nie zastano adresata w mieszkaniu.
W związku z treścią art. 73 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ((Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) stanowiącego, że w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65 - 72 w/w ustawy, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2, tj. zawiadomienia o pozostawieniu pisma w placówce pocztowej lub urzędzie gminy, w skrzynce na korespondencję, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, to uznać zatem należało, że powyższy formularz został skarżącemu skutecznie doręczony z dniem 5 stycznia 2010 r. Doręczyciel na potwierdzeniu odbioru tej przesyłki zaznaczył bowiem, że umieścił zawiadomienie dla adresata na drzwiach mieszkania.
Wyrok wraz z uzasadnieniem i pouczeniem o terminie i sposobie (w tym, że musi być ona sporządzona przez radcę prawnego lub adwokata) wniesienia skargi kasacyjnej został natomiast doręczony skarżącemu w dniu 3 lutego 2010 r.
Na powyższy wyrok skarżący w dniu 26 lutego 2010 r. złożył sporządzoną osobiście skargę kasacyjną.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Stosownie do art. 175 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej w skrócie - p.p.s.a.) skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego z zastrzeżeniem § 2 i 3. Z tych ostatnich przepisów wynika, że obowiązek ten nie dotyczy jedynie sytuacji, w których skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem, albo gdy skargę kasacyjną wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich (§ 2 art. 175 p.p.s.a.). Skarga może być sporządzona także przez doradcę podatkowego w sprawach z obowiązków podatkowych i rzecznika patentowego w sprawach własności przemysłowej (§ 3 art. 175 p.p.s.a.).
W świetle powyższego stwierdzić należy, że użycie w treści przepisu art. 175 § 1 p.p.s.a. sformułowania: "powinna być sporządzona" należy rozumieć jako obowiązek sporządzenia skargi kasacyjnej przez adwokata lub radcę prawnego. Takie jest bowiem utrwalone w języku prawniczym, używanym w aktach normatywnych, rozumienie tego wyrażenia. Przez pojęcie "sporządzenie" rozumieć należy jej napisanie i podpisanie. Wyrazy "powinien", "powinna" oznaczają "mieć obowiązek zrobienia czegoś", "być zobowiązanym do wykonania czegoś."
Przeprowadzone w rozpatrywanej sprawie wyniki postępowania wobec wniesionej skargi kasacyjnej z dnia 26 lutego 2010 r. nie pozostawiają wątpliwości, że w niniejszej sprawie skarżący sporządził skargę kasacyjną osobiście, pomimo prawidłowego uprzedniego jego pouczenia. W takim stanie rzeczy jest ona niedopuszczalna z powodu nie dochowania wymogu tzw. przymusu adwokacko-radcowskiego, o którym mowa w art. 175 § 1 p.p.s.a. i podlega odrzuceniu.
W związku z powyższym, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, na podstawie art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji postanowienia