Uzasadnienie
W dniu 15 września 2014 r. R.B. skierowała do Wojewody [...] wniosek o uchylenie w trybie nadzoru zarządzenia Prezydenta Miasta Z. z dnia [...] nr [...] w sprawie powierzenia jej stanowiska dyrektora Szkoły Podstawowej nr 11 w Z. na okres 1 roku szkolnego. Pismem z dnia 30 października 2014 r. Wojewoda [...] poinformował skarżącą, że nie znalazł podstaw prawnych do stwierdzenia nieważności zarządzenia.
W dniu 15 grudnia 2014 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wpłynęła skarga R.B. na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody [...] z dnia [...]. nr [...] z wnioskiem o jego uchylenie. Skarżąca wskazała, że odpowiedź organu nadzoru powinna przybrać odpowiednią formę prawną i zawierać pouczenie co do sposobu i terminu odwołania. Skarżąca zarzuciła decyzji naruszenie przepisów postępowania tj. art. 7, art. 8, art. 12, art. 77 i art. 107 k.p.a. wobec niezachowania przez organ procedur i standardów rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej oraz naruszenie przepisów prawa materialnego tj. art. 36a ust. 13 zd. ustawy o systemie oświaty polegające na błędnym uznaniu, że powierzenie skarżącej stanowiska dyrektora na okres jednego roku znajduje oparcie w przepisach prawa i jest uzasadnione.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej odrzucenie z powodu niedopuszczalności zaskarżenia. Zdaniem organu sąd administracyjny nie jest władny do rozpoznania sprawy ze skargi na pismo odmawiające wydania rozstrzygnięcia nadzorczego w przedmiocie stwierdzenia nieważności zarządzenia błędnie nazywane przez skarżącą "rozstrzygnięciem nadzorczym" lub "decyzją". Brak jest możliwości zaskarżenia pisma, w którym organ nadzoru informuje jedynie o odmowie wydania rozstrzygnięcia nadzorczego. Pismo to nie posiada również cech decyzji administracyjnej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga jest niedopuszczalna.
Granice właściwości sądów administracyjnych oraz istota wymiaru sprawiedliwości sprawowanego przez te sądy, zostały określone w art. 184 Konstytucji RP. Z przepisu tego wynika, że sądy administracyjne sprawują, w zakresie określonym w ustawie, kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta obejmuje również orzekanie o zgodności z ustawami uchwał organów samorządu terytorialnego i aktów normatywnych organów administracji rządowej.
Skarga podlega odrzuceniu, ponieważ jej przedmiot nie należy do właściwości sądu administracyjnego.
Z treści art. 3 § 1 i 2 pkt 1 - 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 t.j.) wynika, że sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg, które mogą dotyczyć aktu administracyjnego, wydanego w postępowaniu administracyjnym (decyzje i postanowienia - pkt 1 i 2) oraz w postępowaniu egzekucyjnym lub zabezpieczającym (postanowienia, na które służy zażalenie - pkt 3).
Ponadto zaskarżalne są inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej, dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa - pkt 4, pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach – pkt 4a, akty prawa miejscowego jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej - pkt 5, inne akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej - pkt 6, akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego - pkt 7, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 wskazanego przepisu - pkt 8.
Katalog skarg na określone w art. 3 § 2 działania organów administracji publicznej lub ich bezczynność, rozszerzają przepisy ustaw szczególnych, które przewidują sądową kontrolę.
Jak już na wstępie wskazano, strona wniosła skargę na pismo Wojewody [...] z dnia [...] nr [...] udzielające odpowiedzi na jej wniosek o stwierdzenie w trybie nadzoru nieważności zarządzenia Prezydenta Miasta Z. z dnia [...] nr [...] w sprawie powierzenia stanowiska dyrektora Szkoły Podstawowej nr 11 w Z.. W treści tego pisma Wojewoda [...] wyjaśnił skarżącej, że oceniając zarządzenie Prezydenta Miasta Z. z dnia [...] pod względem zgodności z prawem nie znalazł podstaw do wydania rozstrzygnięcia nadzorczego.
W tym miejscu, należy podkreślić, że postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności uchwały lub zarządzenia organu gminy prowadzi się zawsze z urzędu, a nie na wniosek (art. 91 ustawy o samorządzie gminnym, Dz. U. z 2013, poz. 594 ze zm.). Zatem decyzję, co do celowości zastosowania omawianego środka nadzoru w konkretnej sprawie, pozostawiono do wyłącznej kompetencji wojewody jako organowi nadzoru nad samorządem terytorialnym. Pismo organu nadzoru zawiadamiające o braku podstaw do wydania rozstrzygnięcia nadzorczego w konkretnej sprawie, nie jest ani rozstrzygnięciem nadzorczym, ani żadną inną formą działalności administracji publicznej, o której mowa w art. 3 § 2 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 8 kwietnia 1992 r. sygn. akt SAB/Wr oraz wyrok NSA z dnia 4 grudnia 1998 r. I SA 494/98, i postanowienie NSA z dnia 19 lutego 2013 r. I OSK 35/13 publ. Baza orzeczeń CBOIS).
Ponieważ w niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest właśnie takie pismo, należało uznać, że nie przysługuje na nie skarga do sądu administracyjnego, gdyż nie mieści się ono w katalogu spraw objętych kognicją sądów administracyjnych.
Zgodnie z art. 58 § 1 punkt 1 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.).
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 58 § 1 punkt 1 i § 3 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.
U.K.