Uzasadnienie
III SA/Łd 1116/13
Pismem z dnia 16 września 2013 r. J. P. (dalej skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] (znak [...]) w przedmiocie odmowy uznania za osobę bezrobotną z dniem 3 marca 2010 roku i odmowy przyznania prawa do zasiłku dla bezrobotnego.
Wyrokiem z dnia 23 stycznia 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę.
Po otrzymaniu odpisu wyroku z uzasadnianiem skarżący wystąpił z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata, przedkładając formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej na druku "PPF".
W uzasadnieniu wniosku skarżący podnosił, że jest inwalidą, byłym rencistą, obecnie osobą bezrobotną, utrzymującą się z zasiłku stałego z MOPS. Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynikało, że pozostaje on we wspólnym gospodarstwie domowym z żoną i synem. Nie jest właścicielem domu, mieszkania, ani żadnej innej nieruchomości. Łączne dochody w gospodarstwie domowym zamykają się kwotą 2.580,74 zł. Skarżący nie posiada żadnych zasobów pieniężnych, ani przedmiotów o wartości przekraczającej 3000 euro, nie uzyskuje także żadnych dodatkowych źródeł dochodu.
Referendarz Sądowy zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 239 pkt 1 lit. b) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi) nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach dotyczących statusu bezrobotnego, zasiłków oraz innych należności i uprawnień przysługujących osobie bezrobotnej.
Przedmiotem skargi w niniejszym postępowaniu jest odmowa uznania za osobę bezrobotną i odmowa przyznania prawa do zasiłku dla bezrobotnego. Stąd też spełnione zostały warunki przewidziane w art. 239 pkt 1 lit. b) wskazywanej ustawy. Tym samym wniosek skarżącego w tym zakresie nie może zostać uwzględniony, gdyż z mocy ustawy korzysta ona już z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych. Z tego też względu postępowanie wszczęte wnioskiem o zwolnienie od kosztów sądowych jako bezprzedmiotowe należało umorzyć na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 239 pkt 1 lit. b) ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (pkt 1 postanowienia).
Z kolei jak wynika z art. 262 w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 powołanej ustawy, stronie korzystającej z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych może być ponadto przyznane prawo pomocy w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego, jeżeli wykaże, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym.
Rozpoznając wniosek skarżącego referendarz miał na względzie przede wszystkim fakt, że prawo pomocy jest instytucją, której zasadniczym celem jest umożliwienie realizacji prawa do sądu osobom ubogim, nie dysponującym wystarczającymi środkami na prowadzenie sporów przed sądem. W tym kontekście należy mieć przede wszystkim na uwadze obecną sytuację materialno-bytową skarżącego, w tym przede wszystkim fakt, iż łączne dochody w gospodarstwie domowym zamykają się kwotą 2.580,74 zł. Daje to średniomiesięczne dochody na jednego członka rodziny w kwocie ok. 860 zł. Skarżący nie posiada także żadnych zasobów pieniężnych, przedmiotów wartościowych.
Z tych też względów, w ocenie referendarza, należy uznać, że skarżący nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie, w szczególności kosztów ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika.
Wobec powyższego, działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 239 pkt 1 lit. b) oraz art. 262 i art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 245 § 3 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu.
R. A.