Uzasadnienie
Wyrokiem z 23 stycznia 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Ł. oddalił skargę J. P. na decyzję Wojewody [....] z [...] odmawiającą uznania skarżącego za osobę bezrobotną z dniem 3 marca 2010 roku oraz przyznania prawa do zasiłku dla bezrobotnych.
Postanowieniem referendarza sądowego w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Ł. z dnia 20 marca 2014 roku J. P. przyznane zostało prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.
17 kwietnia 2014 roku do sądu wpłynęło pismo adwokat J. C.- O. z wnioskiem o zasądzenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu. Pismo zawierało oświadczenie, że koszty te nie zostały pokryte w całości ani w części i dołączona została do niego opinia o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi J. P. zakończonej wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł. z 23 stycznia 2014 roku, która przesłana została skarżącemu.
Referendarz sądowy zważył, co następuje
Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej "p.p.s.a." wyznaczony radca prawny otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad prawnych określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrot niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Uwzględniając wniosek pełnomocnika skarżącej, na podstawie art. 250 p.p.s.a. w związku z § 18 ustęp 1 pkt 2 lit. b Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (t.j. Dz. U. z 2013 r., poz. 461.) i art. 258 par. 2 pkt 8 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.
M.K.