Uzasadnienie
M. W. S. wniósł od Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na Decyzję Dyrektora Administracji Skarbowej w Ł. z dnia [...] orzekającą o solidarnej odpowiedzialności skarżącego za zaległości A Sp. z o.o. z siedzibą w Ł. z tytułu opłaty paliwowej za luty 2013 r., w kwocie 6.981.10 zł wraz z odsetkami za zwłokę w wysokości 1.942 zł. W skardze strona zawarła między innymi wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wskazując na możliwość wyrządzenia niepowetowanej szkody skarżący podniósł, iż obecnie w ramach odbywanego stażu zdobywa kwalifikacje kierowcy zawodowego kat. C + E. Dochód uzyskiwany z tytułu odbywanego stażu wynosi niewiele ponad 900 zł. Nie osiąga żadnych innych dochodów, a w utrzymaniu pomagają mu rodzice, z którymi zamieszkuje. Wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje zdaniem skarżącego, że podjęcie działalności w charakterze przedsiębiorcy przewozowego, na co liczy po odbyciu stażu, stanie się iluzoryczne.
Nie uzyska bowiem jakiegokolwiek kredytu, czy też innej formy pomocy na rozpoczęcie działalności, ze względu na ciążące na nim zobowiązania publicznoprawne. Ponadto wskazał, iż osiągane przez niego dochody, jak również brak innego majątku nie pozwalają na zaciągnięcie kredytu celem spłaty przedmiotowego zobowiązania i spokojnego oczekiwania na rozstrzygnięcie sądu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do treści z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz.U. 2017 r. poz. 1369) – dalej: p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności.
Po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania (art. 61 § 3 p.p.s.a).
Rozstrzygając w oparciu o art. 61 § 3 p.p.s.a. Sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych. Ustawa wymienia w tym przepisie dwie przesłanki: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z analizy orzecznictwa sądów administracyjnych wynika, że warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przy czym użyty przez ustawodawcę zwrot "znaczna szkoda" oznacza taką szkodę, zarówno majątkową jak i niemajątkową, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowania ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego.
Natomiast "trudne do odwrócenia skutki" to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie i przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. Ponadto uzasadnienie złożonego wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/14; z dnia 3 lipca 2014 r., sygn. akt I OSK 1539/14; z dnia 10 lipca 2014 r., sygn. akt II OZ 661/14; z dnia 10 czerwca 2014 r., sygn. akt II FZ 763/14; z dnia 20 maja 2014 r.; sygn. akt II GSK 1020/14, www.cbois.nsa.gov.pl).
W niniejszej sprawie, w ocenie Sądu wniosek skarżącego zasługuje na uwzględnienie, bowiem strona w sposób wystarczający uprawdopodobniła możliwość wyrządzenia znacznej szkody, jak również możliwość wystąpienia okoliczności mogących spowodować trudne do odwrócenia skutki, wynikających z konieczności uiszczenia określonej zaskarżoną decyzją kwoty. W szczególności, zdaniem Sądu za udzieleniu skarżącej ochrony tymczasowej przemawia trudna sytuacja majątkowa skarżącego, która uzasadniała co Sądowi wiadomo z urzędu, przyznanie skarżącemu na jego wniosek prawa pomocy w zakresie całkowitym.
Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.
d.j.